{"id":233,"date":"2011-07-20T11:08:00","date_gmt":"2011-07-20T10:08:00","guid":{"rendered":"https:\/\/hetismooieenraamtezijn.wordpress.com\/2011\/07\/20\/godzegentje\/"},"modified":"2011-07-20T11:08:00","modified_gmt":"2011-07-20T10:08:00","slug":"godzegentje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/smien.be\/index.php\/2011\/07\/20\/godzegentje\/","title":{"rendered":"Godzegentje"},"content":{"rendered":"
Onze moeder sloeg de geuren op. Als ze ons voor het<\/span><\/div>\n
slapengaan een kruisje gaf, en nog even met haar wijsvinger <\/span><\/div>\n
over onze wangen aaide, herinnerde haar hand ons aan<\/span><\/div>\n
de voorbije dag. Aan haar hand hing de lucht van geschilde<\/span><\/div>\n
uien, en daarvan kwam het stoofvlees weer op tafel. Door<\/span><\/div>\n
de zweem van boenwas herinnerden we ons hoe het huis<\/span><\/div>\n
had geroken toen we uit school kwamen. De geur van de<\/span><\/div>\n
Spaanse zeep die ze altijd van dezelfde buurvrouw kreeg,<\/span><\/div>\n
en ondanks die buurvrouw heel lekker vond, deed ons<\/span><\/div>\n
eraan denken dat we vanavond in de keuken lang tegen<\/span><\/div>\n
haar aan hadden geleund, maar eigenlijk niet lang genoeg.<\/span><\/div>\n
Tegen de tijd dat we naar bed moesten, en zij sokken zat<\/span><\/div>\n
te stoppen terwijl ze naar de televisie keek, had ze allang<\/span><\/div>\n
de lucht van bloemen opgeslagen, want de sokken roken<\/span><\/div>\n
naar de wasmachine,en haar handen intussen ook. Haar<\/span><\/div>\n
vngers stelden ons gerust: niets is veranderd.<\/span><\/div>\n
‘Godzegentje en bewaartje,’ zei ze, en het kruisje dat ze<\/span><\/div>\n
gaf was dun als haar stem. Ze tekende het behoedzaam<\/span><\/div>\n
op ons voorhoofd, en zorgde ervoor dat we het tot lang<\/span><\/div>\n
na bedtijd zouden kunnen natekenen, want ze wist dat ons<\/span><\/div>\n
voorhoofd een geheugen had waar we beter van sliepen.<\/span><\/div>\n
We krulden onszelf op onder onze deken, zoals wasberen<\/span><\/div>\n
doen, en dachten aan de geuren van onze moeder.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n
– Bart Moeyaert<\/em><\/span><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Onze moeder sloeg de geuren op. Als ze ons voor het slapengaan een kruisje gaf, en nog even met haar wijsvinger over onze wangen aaide, herinnerde haar hand ons aan de voorbije dag. Aan haar hand hing de lucht van geschilde uien, en daarvan kwam het stoofvlees weer op tafel. Door de zweem van boenwas […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[12],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/233"}],"collection":[{"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=233"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/233\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/smien.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}