Gelukkig als de goden lijkt
mij de man te zijn die vlak
tegenover jou zit en luistert
naar je mooie stem
en lieve lach, zodat plots
mijn hart in mijn borst bonst.
Zodra ik naar je kijk
stokt mijn stem,
mijn tong is gebroken,
een licht vuur loopt door
mijn huid, ik zie niets meer,
mijn oren suizen,
zweet stroomt van mij af,
een beven bevangt me,
ik voel me klammer dan gras,
het lijkt of ik dood ga,
maar alles is te dragen
als …
– Sapfo (ca. 600 v.C.)
Één reactie op “Gelukkig als de goden”
2610 jaar later
en het gevoel
de emotie
is nog steeds hetzelfde…
sterk…