Categorie: gedichtendag

Poëzie is
als je het hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past

Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent

Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien

We moeten met een fijn gevoel
en met heilige overtuiging
geloven in wat de dichter
per ongeluk heeft gezegd

Want als het niet mooi is dan is het
toch altijd nog waar en betrouwbaar
en meer dan van wie ook de stem
van een medemens, bang voor zichzelf.

– Nico Scheepmaker

Al de fans van Brandweer Zone Antwerpen mochten gisteren een dichtregeltje inzenden voor Gedichtendag. Ik had de leuke en zware taak om er een volwaardig gedicht van te maken. Bij deze het resultaat!

We zoeken water om te blussen
om het razende vuur te sussen

De vlammen likken aan de rand van het dak
Voor vuur hebben we een zwak

Ik wil elke brandweerman wel kussen
En met een brandslang het vuur blussen

Laait het weer op, dan temmen we het weer
Zo gaan we door, keer op keer

Maar wanneer de spanning en de temperatuur stijgt,
Worden de luchtwegen bedreigd

Het wordt hier stilaan lekker knus
We staan paraat voor elke klus

Een witte wolk die ten hemel stijgt, een held die hijgt
Rook is trouwens altijd giftig als je ’t binnen krijgt

Brandweerlui zijn ware helden,
Achteruit gaan doen we zelden

Steeds vooruit door vuur en vlam
Ook al ligt het verkeer door onze helden soms wat lam

Wat is dit toch een prachtig gedicht
Maar firefighters in pyjama is ook geen gezicht

De job is geklaard, we kunnen nu beginnen met klussen
Goed en wel, maar ondertussen…

Moeten we weer elders gaan blussen!

Met dank aan alle mensen die een inzending hebben gedaan.