Categorie: huwelijk

Categorieën
corona familie huwelijk liefde

Wat ik wel weet

Foto door Markus Winkler

Dat wij niet kunnen slapen naast elkaar;
onze harten galmen om en om de noodklok.
Dat je kleine duimen hebt. Een lief gezicht.
Dat we mooi én slecht weer spelen, niet goed
weten wat we moeten als we roest en butsen
voelen bij elkaar – kwetsuren, zou jij zeggen,
en: een gedicht is ook maar een gedicht.

Het zou een vorm van vangen zijn als jij
je vangen liet, verlangen zijn als alles nog
gebeuren kon, we zijn weer eens te gretig
en te laat. Het zou ook zingen kunnen zijn,
dan waren we misschien iets minder bang.
Precies. Vandaag wil ik een zanger zijn.
Niet bang. Alleen jouw zanger zijn.

– onbekend

Categorieën
afscheid huwelijk leven liefde liefdesverdriet

Alleen nog dit

Wilt u nu afronden?
u overschrijdt uw tijd
ja, alleen nog even dit
heel kort dan
hoe ze die avond bij me kwam
in die andere stad waar ik doelloos leefde
hoe ze er alles voor over had
om bij me te komen die avond
die donkerblauwe avond
zachte regen in het gouden lamplicht
op het macadam van de straat
hoe we samen lagen
en liefde dat grote woord
waar ik geen ander voor vinden kan
in tijdloosheid ons omhelsde
sindsdien in tiktakkende onrust
verliet ik haar vaak
maar
en dat wou ik nog even zeggen
weggaan deed ik nooit meer bij haar
u heeft uw punt gemaakt

– Remco Campert
Uit: Een oud geluid. 2011.

Categorieën
familie huwelijk leven liefde liefdesverdriet

Ik ga nu slapen met…

Ik ga nu slapen met mijn verdriet.
Zelf slaapt het al. Het voelt mij niet.
Jaagt het zich op van droom naar droom,
zo bang als ik voor dwalende vragen?

Ik weet het niet. Ik lig en kijk
het zwart in. Ik ben ver van het lijf
dat naast me ademt. Ik gebied
mijn hersens, tevergeefs, te doven.

Zij spinnen een eentonig lied,
verjagen slaap maar niet verdriet,
dat in zijn droom mijn slaap verbiedt.

En als het ontwaakt? Vlucht ik dan? Sla ik?
Omhels ik het? Het lichaam naast me
beweegt. Het kreunt. Ik ken het niet.

– Geert Van Istendael
(Voor D)

Categorieën
huwelijk liefde

Vijfjarenplan

Een echt vijfjarenplan, dat was het. Vijf jaren, drie maanden en twee weken.


Ik hou van jou. Hou jij van wat niet kan.

Hou jij van je capaciteiten, ik van je gebreken.
Jij van je trots, en ik van hoe die zacht kan breken
in mijn armen. Jij van je moed. Ik van je zwakte
nu en dan.

Hou jij van de toekomst. Ik van wat voorbij is gegaan.
Hou jij van de honderd levens die je wilde leven.
Ik hou van dat ene dat is overgebleven
en van hoe je daarom zo ver weg kunt zijn dicht tegen me aan.

Ik hou van wat is. Jij van wat zou.
Hou jij van mij. Ik hou van jou.

– Herman de Coninck
Categorieën
huwelijk liefde

De kennismaking

en, vroeg de huisvriend
aan het langgetrouwde paar
vertel eens, hoe hebben jullie elkaar
eigenlijk leren kennen?

helemaal niet, antwoordde de vrouw

we hebben wel geprobeerd, maar zoiets
is niet haalbaar,
beaamde haar echtgenoot

– Gust Gils
Categorieën
familie huwelijk

Het huwelijk

Ik heb je alles gegeven:
een gedicht, mijn maandsalaris
en een kind; wil je nu even
kijken of het eten klaar is?
– A. Marja
Categorieën
afscheid huwelijk liefde
Voor Sverre

Later wil ik een wand vol krantenknipsels, een open haard en
een mand vol appels die ik zelf geplukt heb in een oude boom-
gaard. Ik wil een muurtje van brandhout tegen het huis voor de
muizen. Ik wil boodschappen doen op een omafiets met slag in
het wiel en fietstassen met bloemetjesmotief. Een bel die het
niet doet, zodat ik moet roepen.

Ik wil lang grijs haar in een knot en rimpels in mijn gezicht, van het
weer, van het plukken van de appels en een man die thuiskomt
als het eten klaar is, die hout gaat hakken na het eten omdat het
koud is. Het eten niet natuurlijk. Ik wil bovendien dat er nooit
iemand op bezoek komt, omdat we geen familie hebben en de
vrienden de hond en de kat zijn en wijzelf van elkaar. Verder niemand.

Ik weet soms niet waar mijn man is, wel dat hij is. En dat hij Satie
of Sibelius op de piano speelt, ’s avonds als ik Rilke lees voor
de open haard. Toen ik vroeger nog niet zo oud was, dacht ik
dat een open haard een opahaart was en een bijkeuken een
bijenkeuken. Dat mensen bijenkasten in de bijenkeuken hadden.
Ik wil thee drinken in een wollen trui.

Ik wil samen douchen met mijn man, of samen in bad gaan en dan
naar bed. En daar doen waar we zin in hebben, als we er zin in
hebben. Of eigenlijk wil ik pas daarna samen douchen. Dat hij zijn
handen om mijn borsten legt en we gewoon staan en beseffen
dat we man en vrouw zijn, onder een douche. Of meer: vrouw en
man. Misschien zijn we nog een beetje jongen en meisje.

Ik wil met mijn hoofd op zijn buik in slaap vallen. En dat hij dan
ook in slaap valt. En dat het haardvuur langzaam dooft. En dat het
leven ook zo eindigt.

Ida

– Ingeborg Klarenberg
Uit: 1001 liefdes, deel 1
Categorieën
huwelijk

40 – Love

kop pel
veer tig
ers speelt
ten nis
als ze
stop pen
en weer
huis waarts
gaan dan
blijft het
net tus
sen hen
in staan

– Roger McGough

Categorieën
huwelijk liefde
Ik ben je beu
Ik baal van jou
Want wil ik geel,
dan wil jij blauw.
En wil ik dit,
dan wil jij dat.
En zeg ik wie,
dan zeg jij wat.
Zeg ik dag,
dan zeg jij nacht.
En ga ik hard,
dan ga jij zacht.
Zeg ik ja,
dan zeg jij nee.
En als ik ga,
ga jij niet mee.
Maar zeg ik: ‘ Schat. ’
Dan zeg jij:
‘ Zei je wat? ‘

– Erik van Os

Categorieën
huwelijk liefde

Later

Later gaan we naast elkaar
wand’len op de Overtoom,
drinken zoete melk met room,
strijken door ons grijze haar.

Zie je ons daar samen lopen?
Naast elkaar – zo diep bedaard.
Jij, een lieve, oude taart.
Ik nog kras – dat is te hopen…

Maar al worden we ook wrakken,
al dat vreselijke snoeven
zal tenminste niet meer hoeven.
Gaar of muf – we zijn gebakken.

En we zeggen: ‘Kijk, de tram.’
Of: ‘Hoor jij die vogel zingen?’
Al die nutteloze dingen,
want het hoeft niet meer ad rem.

En het hoeft niet mee zo rap,
want we moeten nergens heen.
Och, we wonen toch alleen
in zo’n rothuis met een trap

Ik beloof je, dat ik dan
het attent zijn aan zal leren.
En ik zal ook vaak proberen,
of je nog wel lachen kan,
lachen als een oude dame,
die haar zegje heeft gezegd,
die, als ze wordt afgelegd,
zich voor niemand hoeft te schamen.

Wel, wel, wel zo zal dat gaan.
En we sterven, heel bedaard,
op een donderdag in maart.
Tegelijk – daar hecht ik aan.

En als onze aardse last
met de wereld gaat vergroeien,
zal uit jou een bloempje bloeien.
Een viooltje – dat staat vast.

– S. Carmiggelt
Categorieën
huwelijk liefde

Huurcontract

Misschien rust op dit huwelijk geen levenslange zegen,
maar wel het soort zekerheid
van een te hernieuwen huurcontract
drie-zes-negen.
.
We zijn binnen voor de regenvan melancholie.
Misschien is dat minder passionant
dan vroeger, als je klaarkomt vraag ik ‘wablieft’
en grappen in die trant.
Maar ik heb je meer dan vroeger lief:
er is zoveel meer ‘jou’ nu dat ik ken,
zoals ik ook voor jou meer ikken ben.

En allemaal samen hebben we dat zootje van zes.
(Zoontje bedoel ik, maar de schrijffout mag blijven staan.)
Vaak kan ik niet slapenvan het denken eraan.
En dan denk ik: net een heus gezin.
En ik tast naar jouw hand.
En jij slaapt evenmin.
.
– Herman de Coninck