je lichaam bezoeken als een tentoonstelling.
alles wat je beweegt bezichtigen aan wanden,
van hart naar buik tot kniegeknik wandelen
en af en toe een kader een tikje rechter hangen.
het meest zou ik op de stoelen
in de zaal willen letten, zij die dreigen
door te zakken als ik erop ga zitten.
ik zou er een touw rond spannen, er bordjes
‘niet aanraken’ bij plaatsen
en ze zo nu en dan heel voorzichtig
afstoffen.
– Sylvie Marie
Uit: Toen je me ten huwelijk vroeg, 2011