M’n lucht heb ik blauw gemaakt
de zon laat ik maar schijnen
en van de allermooiste liedjes
draaien we alleen de refreinen
– Lars van der Werf
Uit: Versjes van Lars
Categorieën
Auteur: Jasmien O
I hope you find the love that’s true
so the morning light could shine on you
I hope you find what you’re looking for
I hope you find what you’re looking for
so your heart is warm forever more
Weggaan. En terugkomen.
Dromen. En niet meer dromen.
En niet meer weggaan.
En echte weemoed, niet om hoe het vroeger was
maar om hoe het ook vroeger nooit is geweest.
De herinnering aan wat nooit heeft bestaan.
Ik steek nog even een sigaar
niet op, drink nog even niet van een glas Marc,
wacht nog even op wat ik heb, bedachtzamer.
Want we hebben de tijd.
Je bent in mij als de schemer in de kamer.
We hebben de verleden tijd.
– Herman de Coninck
Categorieën
Zeven jaar – Stoomboot
Je woorden vielen zachtjes uit de hemel
naar beneden ze zongen samen liedjes
over liefde
en verleden
over liefde
en verleden
Zeven jaar is te lang om de woorden juist te leggen
zeven jaar
om iets liefs
te zeggen
Ik dwaalde door de velden van jouw steeds zo speelse wereld
mijn toekomst
in dit landschap
werd veel eerder al verzegeld
Zeven jaar is te lang om de woorden juist te leggen
zeven jaar
om iets liefs
te zeggen
Je woorden en hun echo’s vluchten langzaam
in het duister
Ik laat me niet meer vangen
door jouw tintelend gefluister
Zeven jaar is te lang
om de woorden
juist te leggen
– Stoomboot
Categorieën
Spiegelzaal
Ze heeft met lucht
en veel theater
een lichtgewicht
kasteel gebouwd
van buiten lijkt het
indrukwekkend
van binnen is het
grijs en koud
Er zijn alleen maar
lege kamers
er brandt geen
warm en heilig vuur
ze houdt zichzelf
alleen gezelschap
met duizend spiegels
aan de muur
– Stef Bos
Categorieën
Nog een geluk dat
Zoals met de gek uit het grapje
die zich voortdurend met een hamer
op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
“Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou”-
zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden
je te verliezen. Ik ben je kwijt.
Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk.
Misschien is geluk: Nog een geluk dat.
Dat ik aan jou kan terugdenken, bv.,
in plaats van aan een ander.
– Herman de Coninck
Categorieën
Zijn zonder jou
zou ik opstaan en me haasten
of blijven liggen en te laat zijn
zou ik zoeken naar dezelfde sokken
ik heb mij dat nooit aangetrokken
en elke ochtend de tafel dekken
en nog eens roepen om jou te wekken
en zou het kunnen dat het nooit echt went
dat jij er niet meer bent
wat zou ik zijn zonder jou
dit is toch wat ik altijd wou
het is toch goed zoals het is
wat is het dan toch dat ik mis
zou ik hier blijven of blijf jij
en wordt bij ons dan bij mij
zou ik alleen op mezelf kunnen zijn
of ben jij er in gedachten altijd bij
voor wie onze vrienden ook kiezen
zouden we allebei onze beste vriend verliezen
hoe traag gaan dan de uren
zou ik jou dronken berichtjes sturen
kan ik het aan als jij je terug zou binden
en ik jullie op ons bankje zou vinden
wat zou ik zijn zonder jou
dat is wat mij ’s nachts wakker houdt
lucht het op, krijg ik spijt
die met de tijd nooit echt slijt
wat zou ik zijn zonder jou
wat zou ik zijn zonder jou
en jij
zou jij dit overleven
je mag je was nog wel aan mij geven
– Jackobond
Ik voel het vlees zich
om je botten krimpen
je huis als marmer
dat warmte vreet
en koude geeft
ik heb respect
voor de schrammen op je rug
een mug zei je die beet
zo wil ik je hebben
alleen tussen de druppels
je beeltenis maal honderd
verschrikt door het uiterlijk
dat nooit voor jou
kon zijn bedoeld
– Serge Van Duijnhoven
uit Bitterzoet
Categorieën
Ik spreek in de taal…
Ik spreek in de taal der mensen
en als ik zeg: ik heb de liefde
duur betaald kies ik mijn woorden
uit het overschot van woorden
verzadigd van gevoelens
verzadigd van betekenis
en verzadigd van zichzelf
Ik leen mijn woorden van een ander
en hoe groot de schat die schijnbaar
op ons ligt te wachten (tussen vuilnis
van woorden en vuilnis van leven)
er is geen tijd voor gevoelens
rook in de ogen geld voor de liefde
of waarheid in het samenzijn.
– Simon Vinkenoog
Categorieën
I went to the woods because…
I went to the woods because I wished to live deliberately, to front only the essential facts of life, and see if I could not learn what it had to teach, and not, when I came to die, discover that I had not lived. I did not wish to live what was not life, living is so dear; nor did I wish to practise resignation, unless it was quite necessary. I wanted to live deep and suck out all the marrow of life, to live so sturdily and Spartan-like as to put to rout all that was not life, to cut a broad swath and shave close, to drive life into a corner, and reduce it to its lowest terms.
– Henry David Thoreau
Categorieën
Je bent overal…
Je bent overal
in de ruimte
die je inneemt
– J.A. Deelder
Categorieën
Ik schrijf ze op
met potlood en met pen,
de liever nog dan liefste
woorden die ik ken.
Ik schrijf ze op
met balpen en met stift,
de mooier nog dan mooiste
woorden in mijn schrift.
Ik schrijf het op
in rood en geel en blauw,
dat ik nog houer hou dan hou
van de allerjouste jou.
– Koos Meinderts
Categorieën
Auf Deutsch
Das war ein Deutsche poedel
wie nicht zo hield von apfelstrüdel
aber das immer zu essen kreeg
so nimmer war zijn bordje leeg
– Lars van der Werf
Uit: Versjes van Lars
Categorieën
Ik schreef je een brief
ik schreef je een brief en dropte hem
’s nachts in je bus. ’s morgens bij de krant las
je hem niet. in de plaats daarvan
schreef je meteen terug, verzon antwoorden
op alle vragen die ik je had kunnen stellen
en legde daarna jouw brief op de mijne.
zo lagen ze daar een tijd op tafel stapel
te wezen tot ik – ongedurig –
je vroeg hoe dat zat.
je zei : ‘geen idee. ze vechten het nog uit.’
– Sylvie Marie
’s nachts in je bus. ’s morgens bij de krant las
je hem niet. in de plaats daarvan
schreef je meteen terug, verzon antwoorden
op alle vragen die ik je had kunnen stellen
en legde daarna jouw brief op de mijne.
zo lagen ze daar een tijd op tafel stapel
te wezen tot ik – ongedurig –
je vroeg hoe dat zat.
je zei : ‘geen idee. ze vechten het nog uit.’
– Sylvie Marie
Uit:Toen je me ten huwelijk vroeg
Hieronder de graphic motion poem.
Categorieën
Naar binnen
Ik zou haar willen kennen,
deurtje in haar hoofd en zo
naar binnen. Omzichtig door
de doolhof die zij is.
Daar is een kamer vol met
alles wat zij mist. Feiten,
dagen, mensen door elkaar.
Het heeft gewaaid in haar.
Een man is hier die dood is.
Een kind dat niet bestaat.
Ik snuffel in een leven, kan
met alles niets beginnen.
Het is goed dat het vergaat.
– Bernard Dewulf
uit: waar de egel gaat (1995)