En weten dat ik naar dezelfde kijk
Is weten dat je bij me bent
En ik ook op jou lijk.
l’ essentiel est invisible pour les yeux.
Verliefd verlangen…
Vlindert dag en nacht
Onrustig in mij rond
En komt daar
Zonder meer
Niet tot bedaren
Dat heb ik wel ervaren.
– Nannie Kuiper
Giechelen is iets wat je nooit helemaal doet,
altijd bijna, tenminste als je een meisje bent
van wie niemand weet of ze achter haar hand
de woorden ‘hihi’ opeet, of zomaar een koekje.
Giechelen doe je als je 17 bent
en bijna moet lachen om wat
bijna gezegd is.
Schateren daareentegen zijn drie
lettergrepen als dokwerkers
die elkaar daverend op de schouders slaan,
schateren is het proletariaat van de lach,
ik droom van een revolutie
die alles zal wegschateren,
dan zal er niet meer gelachen worden!
Schrijf ik op mijn 30. En glimlachen
is helaas wat je daar vermoedelijk
op je 50ste om doet.
– Herman de Coninck
Die zwemmen wil
Desnoods om te verdrinken.
Liefde is schitterend droevig:
Twee worden slechts
Het hele leven kan ertussen.
-Ed Franck
Voor het enige hart
Dat je niet wil achterlaten.
Het is mooi een ladder te zijn
Voor kinderen
Die op een sombere dag
Naar de zon willen klimmen.
Het is mooi een deur te zijn
Zachtjes knarsend maar toch opengaand
Voor al wie wil binnengaan.
En een raam
Waarin het licht niet dooft
Voor al wie denkt:
Het is al laat.
-Vjatsjelav Koeprijanov
Ik zeg je
Soms willen we onzichtbaar zijn
Ik zeg je
Ik vraag je
Soms ben ik onzichtbaar
Ik vraag je
-Lisa Vanoudenhoven
stemmen op http://www.nekkawedstrijd.be/stemmen
Alle tinten wit
In wit zit geen verschil
zegt wie niet beter weet
en blijkbaar van z’n leven
geen ui heeft uitgekleed.
Dan maak je bijgevolg
geen enkel onderscheid
tussen het leed van uien
en een mens dat lijdt.
Trek je er niets van aan,
zegt wie niet beter weet,
en blijkbaar van z’n leven
geen bruid heeft aangekleed.
Dan zie je bijgevolg
in alle tinten wit
niet dat er sneeuw of room
en soms verdriet in zit.
– Bart Moeyaert
Kunnen haar handende wonden dichtstrelen
die jij hebt achtergelaten?
Kunnen haar ogen me
geruststellen en me doen
weten dat het dag is?
Ik heb nog niet zo dichtbij
durven kijken niet zo
dicht durven voelen.
Jouw verdwijnende lichaam
is nog warm en levend
in het nu van mijn gedachten.
Het is de belofte die ze
langs laat wandelen het zijn de
zachtwijze woorden die ze ademt.
– Michael Grünlo
Tenzij heel even – zoals nu,
Dan denk ik aan je.
Zoals nu.