Categorieën
liefde

Ik ook

Omdat jij wist dat ík het was
En niet jouw laatste liefde, de knapste van de klas
Omdat jij blozend voor me stond, naïef en van de kook
Omdat jij smoorverliefd was, daarom was ik het ook

Omdat je bij me blijven wou, ondanks mijn bot gedrag
Die vrijgezellendrift gepikt hebt, elke dag
Omdat je maling aan de mensen had, aan geroddel en gestook
Omdat jij zo graag trouwen wou, daarom wou ik het ook
Omdat je door bleef vechten, op het randje van de dood
De vrede, teder leven, in je armen sloot
Omdat je onomwonden het huwelijksbed in dook
Omdat jij zo graag kinderen wou, daarom kreeg ik ze ook

Omdat je leven kunt met mij zoals ik ben
Omdat jij altijd anders bent dan ik denk dat ik jou ken
Omdat jij jouw heilig vuur niet verstikken laat in rook
Omdat jij weet wat liefde is, daarom weet ik het ook
– Freek De Jonge
Categorieën
liefdesverdriet

Iedere avond

Iedere avond sinds ik besliste je niet meer te schrijven
en je brieven in de gootsteen te verbranden
– de vlam was zo hoog dat ik het niet kon –
Iedere avond sinds ik wegging in de nacht
om in de nacht te gaan zitten aan de rivier
Iedere avond sinds in je brieven in het zwarte water wierp
langs de oever liep om ze te zien wegdrijven
op de brug sprong om te terug te zien
Iedere avonds sinds de stroming je woorden meenam
die tot de laatste in die vredige donkerte
hun licht verloren
Iedere avond sinds ik naar mijn lege handen keek
en mijn gelaat baadde
in het askleurige water van de gootsteen
Iedere avond schrijf ik je

Iedere avond sinds ik je iedere avond schrijf
Iedere avond sinds ik mijn brief van die avond verscheur
Iedere avond
schrijf ik je.

– Caroline Lamarche
Categorieën
liefde

Poëzie

Neem een vrouw. Neem haar niet
in de woorden, vriend. In de wetenschap
van een gedicht wordt niet bemind. Hooguit
staat er berekend wat niet overbleef
van een bestaan. Neem een hoofd
en zoen het ver, ver weg van de taal.
Verschroei een schoot en hoor, de zucht
in je werkelijke oor. Ga dan naast haar
liggen, al de lege eeuwen van je zinnen
worden een zondagmiddag in haar waar.

– Bernard Dewulf
Categorieën
to learn by heart

Egidius

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn.
Du coors die doot, du liets mi tleven!

Dat was gheselscap goet ende fijn,
Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
nu bestu in den troon verheven,
Claerre dan der zonnen scijn:
Alle vruecht es di ghegheven.

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn!
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Nu bidt vor mi, ic moet nog sneven
Ende in de weerelt liden pijn.
Verware mijn stede di beneven!
Ic moet nog zinghen een liedekijn;
Nochtan moet emmer ghestorven sijn.

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn!
Du coors die doot, du liets mi tleven.

– Jan Moritoen

Categorieën
liefde

Kort

Niet langer dan
een ademtocht,
lang is dat niet,
kijk maar,
ik deed het weer,
zo lang al hou ik van je,
en dan niet zomaar even,
nee,
de hele tijd als nu,
en nu,
en verder nog,
denk ik,
mijn hele leven.

– Bart Moeyaert
Categorieën
liefde

’s Nachts naar huis

Ik neem aan mijn handen de geuren van jouw handen mee
en hoor in mijn oren, als in schelpen de zee,
jouw stem, en draag in mijn ogen
het donker der avonden van al je zacht haar,
en voel in mijn armen nog de verende bogen,
die – in een sfeer tussen keerkring en evenaar –
ik om de aarde van je lichaam sloeg,
aan wier nachthelft ik school, toen ik vroeg:
Houd van me.

– G.J. Resink
Categorieën
leven liefde

Twee maal

Naar alle dingen kijk ik
Twee maal,
Een keer om vrolijk
En een keer om droevig te zijn.

De bomen hebben een schaterlach
In hun kroon van bladeren
En een dikke traan
In hun wortel.
De zon is jong
Aan de top van haar stralen,
Maar haar stralen
Zitten vast in de nacht.

De wereld past precies
Tussen twee omhulsels,
Waar ik alle dingen heb opgetast,
Die ik twee maal
Heb liefgehad.

– Marin Sorescu
Categorieën
liefde

Als je bij me bent ben je overbodig

Als je bij me bent ben je overbodig. Maar bij ons afscheid
ontstaat een cirkel die je zelfs met een mes moeilijk doorsnijdt.
Niet vanwege de roerselen van lichaam en ziel,
misschien is het gewenning. Een mens wordt losgescheurd
van zichzelf naar een ander. Hij weet niet wat er is gebeurd,
wat er ontbreekt uit zijn ribben. Alleen als de zon ondergaat
voelt hij even pijn, maar geen groot ongemak.
Als je wist hoe je me ontbrak.

– Moshe Dor
Categorieën
liefdesverdriet
Liefde is een platitude en daarom ook zo mooi.
Jij, jij was veel meer dan dat zodat ik van meer
naar minder kon. Jij was zo jij dat je werd mij,
aan mij was het genot om in je op te gaan, geluk
zo groot dat ik steeds minder hoefde te bestaan.
Wat meer dan liefde is en minder dan de dood
is de warme dood waar ik niet bang voor ben,
dat is het doodgaan door te leven met een vrouw.
Dat ik mocht niet-bestaan dat kwam door jou.
In mij is de dood verdreven door de onmogelijkheid
opnieuw met jou te leven. Hoogstens ben ik ziek
en schrijf ik om de ziekte naam te geven. Hoe
hopeloos dit is, het brengt je niet terug naar mij.
Wat blijft is de ziekte, de ziekte die heet jij.

– Joost Zwagerman
Categorieën
liefde

Een derde lichaam

We zitten dicht bij elkaar, als een man en een vrouw, en we
verlangen op dit moment niet om ouder of jonger te zijn.
We zouden niet in een ander land of in een andere tijd willen
geboren zijn. We hebben elkaar ontmoet op het moment
dat het lot ons samenbracht. We zijn tevreden te zijn waar
we zijn. We praten met elkaar, of we zitten stil en zwijgen.
We ademen licht en onze adem voedt iemand die we niet kennen.
Ik kijk naar het bewegen van mijn vingers op je dij, ik zie
je handen het boek omklemmen dat je mij overhandigt.
We gehoorzamen een derde lichaam dat buiten ons is en dat
we delen. We beloven elkaar om van dat lichaam te houden.
Ouderdom zal komen, afscheid zal komen, de dood zal komen.
We zitten dicht bij elkaar, als een man en een vrouw, en als
we ademen, voeden we iemand die er is maar die we niet kennen,
een lichaam dat voor ons bestaat maar dat we nooit hebben gezien.

– Joris Iven
Categorieën
liefde

Wat het is

Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is tegenslag
zegt de berekening
Het is alleen maar pijn
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde

– Erich Fried
Categorieën
liefde

Ik heb je lief

Zoals men brood in zout dipt en eet,
zo heb ik je lief,
zoals ik ’s nachts door de koorts uit mijn slaap gehaald,
mijn brandende mond aan de waterkraan druk,
zo heb ik je lief,
zoals men een zwaar pakje van de post
waar men de inhoud, noch de afzender van kent,
haastig, blij en nieuwsgierig opent,
zo heb ik je lief,
zoals ik voor de eerste keer over de oceaan zou vliegen,
zo heb ik je lief,
zoals de avond zacht over Istanbul valt en me ontroert,
zo heb ik je lief,
zoals ik zou roepen ‘Goddank, we leven’,
zo heb ik je lief.

– Nazim Hikmet
Categorieën
liefde
Niet in een zilveren kistje vol juwelen
en blauwe of rode edelstenen, goed op slot gedaan
(waarvan ik de sleutel niet met je wil delen)
bied ik mijn liefde aan.

Niet in een fraaibewerkte ring voor jou
met daarin zo duidelijk gegraveerd
en zo zelfzeker de inscriptie ‘eeuwige trouw’
dat je nog nauwelijks gelooft in wat zo’n ring beweert.

Maar uit teveel, niet uit tekort
bied ik mijn liefde aan
als een meisje van tien – ik zie me daar nog staan,

zoals ik een boordevolle schort
vol appels omhooghou:
‘Kijk wat ik heb en allemaal voor jou!’

– Edna St. Vincent Millay
Categorieën
liefde

Ick sagh mijn Nimphe…

Ick sagh mijn Nimphe in ’tsuetste van het jaer
In eenen beemdt, geleghen aen de sije
Van eenen hof, alleen’ eerlijck en blije
Neffens een gracht, waer af het water claer

Geboordt met lis, cruydt en bloemen, vuer-waer
Lustigher scheen dan alle schilderije;
Noit man en sagh schoonder tapisserije,
Soo schoon was ’t veldt ghebloeydt soo hier en daer

Als Flora sat sy daer op de bloemen:
Deur heur schoonheydt magh men se Venus noemen,
Om heur verstandt Minerva wijs van sinne:

Diana oock om heur reyn eerlyck wesen:
Boven Juno is sy weert t’sijn gepresen.
T’sindts die tijd aen’queeldt mijn siele om heur minne.

– Jonker Jan van der Noot

Categorieën
leven

de woorden die ik leef
vliegen voorbij
op gouden vleugels
ze zijn niet meer
te stoppen
ik kan ze enkel nog
nakijken
naar wuiven
doe ik al lang
niet meer

– Sarah Janssens