Auteur: Jasmien O

Categorieën
liefdesverdriet

Oude liefde hoeft niet

Weet nu je weggaat dat veel ongezegd blijft
Weet dat er veel is, dat met je vertrekt
Dat je herinnering zuiver en echt blijft
En dat die toch nog vertedering wekt

Liefde kan overgaan, maar niet volledig
Want de geschiedenis kan niet gestopt
Maar het verschil was te onevenredig
Wat moet je doen, als het hart niet meer klopt?

Zie deze ingreep als levenverlengend
Niet voor ons samen – voor ieder apart
Liefde moet nieuw blijven, fel en verzengend
Zonder dat vuur wordt het kil en benard

Tracht wat gebeurd is te relativeren
En houd in ere wat jou en mij bond
Al zal ik straks weer een ander begeren
Nooit zoek ik meer wat ik ooit in jou vond

– Cees van der Pluijm
Categorieën
familie

Moeder

ik wil graag weten wanneer
volwassenheid begint.
Ik vraag het maar-mijn moeder
zegt:
hoe oud je ook bent, je blijft
altijd mijn kind.

ze heeft haar dood nog niet
gepland, is zelfs niet ziek.
Ik heb wel alvast gezegd dat ik de
kast wil hebben:
tegen de tijd dat ik hem erf is hij
antiek

Maar dat duurt nog vele jaren.
Ze wijst soms naar de rust van
Avondrood-
daar wil ze later wonen (en of ik vast wil sparen).

Het is voor haar eigen bestwil dat
ze eerder doodgaat
dan ik: een moeder zonder kind,
daar bestaat
zelfs geen naam voor, zoals
weduwe of wees.

Nou ja, voorlopig mag ze blijven
leven.

Een moeder is altijd handig als er
even
niemand anders is die van mij wil
houden

– Ted Van Lieshout

Categorieën
lyrics

Onderweg – Willem Vermandere



Onderweg ben ik zigeuner, onderweg ben ik een kind
Van de rusteloze wegen op vier wielen, welgezind
Op vier wielen wil ik vluchten, weg van ’t nauwe vaderland
Naar het bergland en de rotsen, met een bos aan de waterkant
Naar het bergland en de rotsen, met een bos aan de waterkant

Onderweg daar zit je veilig, onder uw blikken autodak
Je mag jodelen en zingen in uw rammelende rammelbak
Onderweg leer je vergeten, gisteren ligt ver achter u
En voor morgen nog geen zorgen, onderweg is ’t altijd nu
Voor morgen nog geen zorgen, onderweg is ’t altijd nu

Je passeert langs kathedralen, en je duizelt keer op keer
Van die stoetmoedige dromen, van die bouwers van weleer
En zo leer je blind vertrouwen, vorderen ondanks brute pech
Wuif veel liever dan te vloeken, naar de kinders langs de weg
Wuif veel liever dan te vloeken, naar de kinders langs de weg

En je loopt door de paleizen met uw hoofd vol romantiek
Maar uit krotten en ruïnes, klinkt er klaaglijke muziek
Deelt uw brood met lotgenoten, zoveel zwervers grauw van vel
Langs de gloeiend hete wegen, steden vol kommer en kwel
Langs de gloeiend hete wegen, steden vol kommer en kwel

Onderweg, op markten en pleinen, vind je volk, mild en gastvrij
Dat schenkt U met handen en voeten zoete vruchten, allerlei
En zo vind je ook uw geliefde, met nog jaren voor de boeg
Van uw teder zacht beminde, daarvan krijg je nooit genoeg
Van uw teder zacht beminde, daarvan krijg je nooit genoeg

Onderweg ben je nomade, soepel plooiend, speels van geest
Geeft u over aan de genade, je wordt vrij en onbevreesd
Want je botst met tegenstrevers, elken ding zegt zijne zeg
Leer geduldig incasseren, van tegenliggers onderweg
Geduldig incasseren, van tegenliggers onderweg

Los van vastgeroeste ideeën, onderweg pluk je den dag
Pelgrim ben je heel je leven, vorderen doe je liefst zigzag
Haast u, haast u, uiterst langzaam, want het einddoel is bekend
Daar valt weinig van te zeggen, niet bepaald een happy end
Daar valt weinig van te zeggen, niet bepaald een happy end

Ooit als kind ben ik vertrokken, zonder route, kaart of plan
Onderweg al heel m’n leven, wat is daar de zin toch van
Onderweg stel je geen vragen, voor hoelange nog en waarom
Onderweg ben je zigeuner, je reist voort en je ziet niet om
Onderweg ben je zigeuner, je reist voort en je ziet niet om

En je ziet niet om
En je ziet niet om
Ziet niet om
Ziet niet om
Ziet niet om

– Willem Vermandere
Categorieën
hoop

De eerste dag

Als ’s morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen.

Er klinken geluiden
uit de achtertuinen
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.

Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.

– Fetze Pijlman
Categorieën
afscheid

Alles waar je echt van houdt…

Alles waar je echt van houdt
zal je warmte blijven geven
ook al is het niet gebleven
of geworden wat je wou
het blijft een stukje van je leven
Categorieën
familie kinderen

Zes jaar…

Zes jaar heeft ze geleerd wat blijven was:
wat ouders deden, en wat alles dus ging doen:
een tafel bij een stoel, nu bij toen.
Het meervoud van geluk was: wij.

Sindsdien heeft ze geleerd wat enkelvoud is.
Zij. Nu weer half van jou, morgen half van mij.

Toen ze acht was was ze tien.
Eén helft van haar gezicht lief,
de andere liever. Bang om te kiezen
tussen verliezen en verliezen.

Vandaag is ze gewoon twaalf.
Vier ouders, twee echt, twee stief.
Slapen gaan moet met eindeloos gezoen.
Ze wint altijd. Ze heeft geleerd wat blijven is.
Wat ouders niet en kinderen wel doen.

– Herman De Coninck

Categorieën
liefde

Opdracht

Ga liggen. Lig dood.
Lig wakker van mij.
Verspil geen gedachten
aan iemand anders.

Herken mij in iemand.
Verwar mij met een ander.
Zet thee. Praat.
Haal herinneringen op aan mij.
Brand je lippen.
Laat het hierbij.

Als ik straks kom:
scheur de deur uit haar hengsels.
Omsingel mij met armen.
Plak een mond op mij.

– Greet Bilsen
Categorieën
afscheid

Goodbye

Count your garden by the flowers
never by the leaves that fall.
Count your days by the golden hours
don’t remember clouds at all.
Count your age by friends, not years.
Count your years with smiles, not tears.
– Christine Bishey
Categorieën
liefde

Ik heb je lief…


Ik heb je lief, al kan ik het niet weten.
Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag
in je leven. Maar het is geen gedachte.
Je streelt mijn wang en wie weet,

dat gebaar. Het wordt duizend keer gemaakt
voor het bestaat. Hangt je jas aan de kapstok,
iets van niets, maar morgen ontbreekt het
misschien. Of schudt de dag uit je haar.
Wat ik dan daarin zie, is het begin.
Het huis ontstaat, de tafel neemt plaats,
wij veroorzaken elkaar. Het is toch niet
denkbaar dat iemand dit alles verzint. 

-Bernard Dewulf

Categorieën
liefde

Anders

Je bent zo
mooi
anders
dan ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,

ik zou je
nooit

anders dan
anders willen

– Hans Andreus
Categorieën
afscheid

Afscheid

Afscheid nemen is met zachte vingers

wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in goede gedachten van herinnering.

Het is verwijlen bij een brok leven

en stilstaan bij de grote momenten

van pijn en vreugde.


Afscheid nemen is met dankbare handen

weemoedig meedragen

al wat waardevol is

om het niet te vergeten.


Het is moeizaam de draden losmaken

en uit het web van de belevenissen loskomen.

Het is achterlaten met de zekerheid

dat de herinnering aan al het goede

je voor altijd dierbaar zal blijven.


Leven is vanaf zijn geboorte

voortdurend afscheid nemen,

loshaken om voort te gaan,

zichzelf verliezen om zichzelf te vinden,

het risico nemen van de graankorrel

om vruchten voort te brengen.


Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven:

men leert het nooit.

Gelovigen nemen nooit afscheid van Het Leven.

– Ward Bruyninckx

Categorieën
leven

Thuis

Alsof je een plek bereikt.
Om je heen kijkt en weet
dat je thuis bent.

Een weiland, vergeten
langs duinen en bosrand,
iemand buigt tussen jou
en een feest -op zoek
naar de wijn, een gezicht
wordt zijn eerste woorden,
wat geschreven werd voor jou
door een nooit gevoelde hand.

Alsof je dit al kende
voor je het zag. Er geweest was
voor je er zou komen.

Zo thuis.

– Kees Spiering

Categorieën
leven

Voor…

Leve het kleine,
het oneindig niet verder te verkleinen allerkleinste ultrakleine
leve alle mensen die eeuwig denken:
wat zeg ik nú weer,
o mijn god, wat heb ik nú weer gezegd
en leve alle kinderen
en alle grote en kleine vergissingen
en de onmogelijkste aller werelden,
dat onooglijk onoverkomelijk onontbeerlijk wereldje
van jou en mij
lang leve jij!

– Toon Tellegen

Categorieën
quote

Quote

Categorieën
afscheid

Ik kan je enkel

Ik kan je enkel lege handen geven
en een paar woorden
die nog onzichtbaar zijn
maar wel heb ik een hoorbaar
goedemorgen
en warmte voor je angst als je
alleen mocht zijn
de nacht staat klaar om
uitgeveegd te worden en
aan de horizon is al wat licht
twee handen heb ik om te geven
en simpelweg wat woorden
in een gedicht.

– Johanna Kruit