Categorieën
liefde

Liefde

Zij was er ineens
geheel onverwacht
en zij was de wereld
de dag en de nacht
de tafel de stoelen
het brood en het bed
mijn eerste mijn tweede
en laatste couplet
de lach die ze lacht
is al bijna een kus
ze past in m’n armen
het sluit als een bus
ik hou van je, hou van je
stamel ik zacht
– dat is de liefde
ze komt onverwacht
je kunt haar niet zoeken
niet vragen niet wenken
niet organiseren
en ook niet bedenken
ze is er ineens
geheel onverwacht
en zij is de wereld
de dag en de nacht

– Toon Hermans
Categorieën
liefde

Continentendrift

We dwarrelen en dwarrelen, eindigen
onder de platoenen. Weldra moet alles en iedereen
op een hoop geveegd, maar trek de plaid tot aan je kin,
streel de vacht, blijf voor één keer rustig. Geleidelijk
boetten we aan kracht in, werden we als het klimaat
onberekenbaar -we zijn de heetste herfstdag ooit.

Een stem heeft beterschap beloofd. We leerden onszelf
te knielen en rode thee door te slikken. Je goot het glas
over je arm leeg, in de hoop iets over te houden
voor later, iets om glimlachend aan te denken
op de rand van een tuinstoel: weet je nog, toen we
uitkeken over de smeulende tuin dat jij zomaar
je glas hete thee, god weet je nog, terwijl de ander
antwoordt: we hebben het voor elkaar
gedaan, ja toch. Stil maar.

Stuifmeel brengt je aan het niezen.
Seizoenen blijven zich
van seizoen vergissen.

Zo veel vlinders
sneeuwend in april,
zo veel rozenbottels straks.

– Peter Verhelst
Categorieën
leven

Toen de eerste mensen verhalen begonnen….

Toen de eerste mensen verhalen begonnen te maken om aan elkaar te vertellen, kwam er een eind aan de Chaos. Taal legde vast wat een enkeling ooit bij toeval ontdekte: dat een stam bleef drijven, dat stenen vuur konden maken. Taal ontwierp de wapens tegen verscheurende dieren. Taal onderscheidde donker van licht en aarde van water. Taal creëerde eenheid en tweestrijd, meesters en slaven. Taal leerde tellen, meten, wegen. Taal vond het wiel uit. Mensen bedachten woorden voor al wat ze konden beheersen en de machten die hun te hoog gingen noemden ze goden.

– Imme Dros

Categorieën
liefde

Uitgesproken

praat met mij en doe dat
honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind

spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je

eindelijk helemaal bloot


Marc Tritsmans
winnaar Herman de Coninck prijs 2011
Categorieën
liefde

Nieuwe klinker

Ik schrijf je tot een nieuwe klinker die ruikt
naar jong gras, met een onbestemde kleur
maar prima op de kast staat, in een vaas of
tussen boeken. Je akoestiek klinkt prachtig naast

andere letters, nooit extreem zacht of kwaadaardig luid.
Jou gebruik ik het meest, mijn mond loopt van je over,
mijn pen drinkt gulzig je bloed. Je bent het ontbrekende
brokstuk in de taal, een robuuste tafel waar met servet
aan wordt gedineerd, met eerbied voor spelling.
Aan het einde van een zin vang ik je licht
in een woord, als een caleidoscoop draai ik je
alle kanten op. Ik wacht nog op dat ene gedicht.


– Maarten Inghels
Categorieën
lyrics

Somebody

I want somebody to share, share the rest of my life
Share my innermost thoughts, know my intimate details
Someone who’ll stand by my side and give me support
And in return he’ll get my support

He will listen to me when I want to speak
About the world we live in and life in general

Though my views may be wrong, they may even be perverted
He’ll hear me out, and won’t easily be converted
To my way of thinking in fact he’ll often disagree
But at the end of it all he will understand me

I want somebody who cares for me passionately
With every thought and with every breath
Someone who’ll help me see things in a different light

All the things I detest I will almost like

I don’t want to be tied to anyone’s strings
I’m carefully trying to steer clear of those things
But when I’m asleep I want somebody
Who will put their arms around me, kiss me tenderly

Though things like this make me sick
In a case like this I’ll get away with it


– Depeche Mode (by Scala)

Categorieën
liefde
Als ze zich herkenbaar aandient,
vertrouw ik haar niet.
Als ze zich vermomt, herken ik haar niet.
En wanneer ik haar eindelijk herken,
ben ik haar aanwezigheid al lang gewoon.
Liefde is een woord dat na de feiten komt.

– Nicky Aerts

Categorieën
liefde
Als je me aanraakt
met een vinger
staat mijn vel in brand.

Als je me aankijkt
met die blik, even te lang
verdrink ik in je ogen.

Als je mijn hand grijpt
ga ik mee en weet ik zeker
dat ik naar ’t einde van mijn wereld loop.

– Nelly Maes

Categorieën
liefde
De plooien van je lach zijn een spier in mijn geheugen,
elke traan een spoor en streelweg in mijn wangen.
Ik droom je tot ik zelf verga en
enkel nog in droomnevel besta.
Daar ontbrandt een nieuw begin
en wij zijn samen oud in gesteente,
diamant en goud.

– Axel Daeseleire
Categorieën
kinderen
Mijn buurman loopt in de tuinHij duwt een kruiwagen voort.Er zitten twee kleinkinderen in.Mijn buurman geniet.’Had ik het geweten,’ zegt hij,’ik was eerst met de kleinkinderen begonnen.’
– Phara de Aguirre
Categorieën
liefde
Je was wijnig vandaag
En dan word je zo tegenwoordig
Jij die meestal toch zinloosheid mist

Je was wijnig vandaag
En dan word je zo tederstrijdig
Jij die meestal toch vechtloosheid mist

Je was niet vandaag
En dan word je zo buiteninnig
Je zei: ‘Tot niet vandaag dan’
Nu ben je inwezig
Lief

– Eva De Roovere

Categorieën
afscheid leven

Altijd als je denkt…

Altijd als je denkt
Dit is het einde
Sta je op de grens
Van wat begint

– Stef Bos

Categorieën
leven

Kerstdag 1557

Voorzichtig zilver van de winter lag
gelijk een mal van mist om alle dingen
met zoveel onverwachte wisselingen
van bijna wit naar wit de hele dag.

Ik wilde stil zijn en alleen bedacht
op koningen en herders, hoe zij gingen
(van boven af een aanbegin van zingen)
de lange weg ten einde van de nacht

en zonder vragen of getorste vracht
van ongeledigde herinneringen
gaan in de stoet van de verkorelingen
die enkel moed bezitten en geen macht.

– Anton van Wilderode

Categorieën
hoop leven

Je kunt klimmen zo hoog je wilt…

Je kunt klimmen zo hoog je wilt
verdwijnen in het hemelsblauw
maar al klom je tot de hemelpoort
het zit niet hoger dan in jou.

– Dimitri van Toren

Categorieën
liefde
Zoals een kurk node de flessenhals verlaat,
vertrek ik met weifelende pas.
Zoals een kompas altijd het noorden vindt,
kom ik vanzelf weer terug.
Zoals baltsende vlinders
fladderen onze gedachten om elkaar heen.
Zoals een bloem haar blaadjes sluit voor de nacht,
schuiven we ’s nachts weer in elkaar.


– Geertje De Ceuleneer