‘Als we ons nu eens vergissen,
wat denk je,
als we nu eens niet van elkaar houden
met een hartstocht die steeds feller en feller opvlamt,
maar elkaar verafschuwen zonder dat we dat weten,
als ware het de latente fase van een dodelijke kwaal?’
en nog vuriger kussen zij elkaar,
klemmen zich aan elkaar vast.
– Toon Tellegen
hoe ik ook probeer het heilig vuur brandend
te houden, de strijd niet op te geven
op tijd en stond aan bomen te schudden
mijn hoofd al eens ergens voor te leggen
toch is tekortschieten de kunst
waarin ik uitblink want er is geen kruid
tegen gewassen, ons kent ons, water
stroomt altijd naar zee en ondertussen
vergeet ik knuffels en schouderklopjes
heb ik vaak maar een half oor te bieden
weet ik zelden iets van waarde te vertellen
en zal ik hoe dan ook deze hele rit verder
moeten uitzitten in dit nooit inwisselbare
lijf en brein: citius, altius, fortius, amen
– Marc Tritsmans
‘Citius, altius, fortius’ (sneller, hoger, sterker) is het olympische motto
Als ik huil, dan huil je stil met me mee
dat verzacht de pijn
jij haalt me altijd uit de puree
Als je bij me bent, dan ben ik niet bang
ook niet in de nacht
als ik verdrietig ben, dan duurt dat nooit lang
omdat je dan zo lief naar me lacht
Nee, door jou voel ik me nooit meer alleen
waar ik ook maar ben
Ik wil jou nooit meer missen, vriend
nog voor geen miljoen
ik zou echt niet weten wat ik zonder jou zou doen
Vrienden voor ons lange lieve leven!
Ik word wakker met de zon
en geeuw een wolk weg.
Buiten schreeuwt de stilte
om gezelschap.
Ik kom.
– Frauke Pauwels
Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
hoe moet ik mij geborgen weten?
noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.
voor wie ik liefheb, wil ik heten.
– Neeltje Maria Min
Wij zijn gelukkig.
Buren bonken op onze muren:
‘Wij ook! Wij zijn ook gelukkig!’
Voorbijgangers blijven staan,
drukken hun neus tegen ons raam,
roepen:
‘En wij dan… Vlak ons niet uit…!
Alsof wij niet gelukkig zijn!’
lopen peinzend verder,
vragen elkaar:
‘Wij zijn toch gelukkiger dan wie dan ook?
Dat is toch zo?’
Kinderen sluiten zich bij hen aan, dansend,
zingend
maar wij hierbinnen, weggezonken
in het schemerdonker,
wij twee,
wij zijn het gelukkigst.
– Toon Tellegen
Het spijt me.
Die drie woorden!
die zijn geboren uit ontgoocheling
en een zucht van onnadenkendheid
die zijn groot geworden in het naargeestige midden
tussen lief en leed
die door het leven hebben gemarcheerd
één twee één twee,
dromend van een oogopslag
en die ongemerkt van betekenis zijn veranderd,
verbleekt
in het lege aangezicht van onbekenden
hemels en vergeefs
o het spijt me, het spijt me!
– Toon Tellegen
She can kill with a smile
She can wound with her eyes
She can ruin your faith with her casual lies
And she only reveals what she wants you to see
She hides like a child
But she’s always a woman to me
She can lead you to love
She can take you or leave you
She can ask for the truth
But she’ll never believe you
And she’ll take what you give her as long as it’s free
She steals like a thief
But she’s always a woman to me
Oh, she takes care of herself
She can wait if she wants
She’s ahead of her time
Oh, and she never gives out
And she never gives in
She just changes her mind
She will promise you more
Than the Garden of Eden
Then she’ll carelessly cut you
And laugh while you’re bleedin’
But she’ll bring out the best
And the worst you can be
Blame it all on yourself
Cause she’s always a woman to me
She is frequently kind
And she’s suddenly cruel
She can do as she pleases
She’s nobody’s fool
But she can’t be convicted
She’s earned her degree
And the most she will do
Is throw shadows at you
But she’s always a woman to me
Als je uit een raam kunt leunen
rek je dan zo ver uit dat je zult vallen
of haar net, net zult kussen –
zij zal wachten,
haar hart zal bonzen,
zij zal zien hoe ver je reikt.
– Toon Tellegen