Ster van me,
je kijkt naar de sterren.
Ik wil het firmament zijn en
kijken naar jou
uit duizenden ogen.
– Plato (ca. 429-347 v.C.)
vert. Patrick Lateur
Auteur: Jasmien O
Neem een man, neem een vrouw.
Neem mij, neem jou. En laat
ons binnen een jaar of dertig
nog eens op deze zelfde plek
komen staan en nog eens kijken
naar diezelfde bosrand en nog
eens zoeken naar elkaars even
koude hand en denken: ja.
– Marc Tritsmans
Categorieën
Dageraadslied
Wat is er? – Alsjeblieft,
verraad ons toch niet
en sta op voor hij komt
of hij maakt jou dood
en mij ongelukkig.
Het is al dag. Zie je niet
het licht door het raam?
– Anoniem
vert. Paul Claes
Categorieën
Gelukkig als de goden
Gelukkig als de goden lijkt
mij de man te zijn die vlak
tegenover jou zit en luistert
naar je mooie stem
en lieve lach, zodat plots
mijn hart in mijn borst bonst.
Zodra ik naar je kijk
stokt mijn stem,
mijn tong is gebroken,
een licht vuur loopt door
mijn huid, ik zie niets meer,
mijn oren suizen,
zweet stroomt van mij af,
een beven bevangt me,
ik voel me klammer dan gras,
het lijkt of ik dood ga,
maar alles is te dragen
als …
– Sapfo (ca. 600 v.C.)
Categorieën
in mijn sprookjesbos
is nog plaats voor elfen
en voor tovenaars
is nog plaats voor elfen
en voor tovenaars
mijn Hertenkoning
er zijn zelfs oneindig veel
takken met jouw naam op
om schommels van te maken
en jezelf hoger hoger
vlinderend licht
mijn buik in te wiegen
– Nana Ramael
Om me heen liggen de jongens met wie ik verder moet.
Of ik dat goed vind, is een tweede, want met mezelf
ben ik om te beginnen ook al niet tevreden, dus vraag
me niet hoe ik dan van een spiegelbeeld kan houden.
Waarschijnlijk zijn er hier geen lessen voor, of ze heten
eerste liefde, koude douche en vergissen is geen zonde.
Het leven leer ik wel bij monde van de vrienden die ik
niet op dit paar handen tel, maar overhoud na jaren,
zodat ik mij de pijn die ik nu heb maar beter kan besparen.
En dit gedicht wordt oud, geschreven toen ik geen zin
meer had in groeien, bijna dood was – de derde keer
die week, en weer eens keek naar wat ik na mijn dood
dan toch nog wilde, wat er nog mijn honger stilde of
me porde in mijn rug: geef je niet zo gauw gewonnen,
alles is nu pas begonnen, geef je je nu maar terug.
– Bart Moeyaert
Categorieën
Ik weet niet of je bent gekomen
om te blijven. Je hebt je vaste stek
gevonden bij het raam- naar buiten
gevonden bij het raam- naar buiten
kijkend. Alsof je alweer gauw
zult gaan. Ik weet niet.
En mij neemt je ene hand
in zijn kom, terwijl de andere
afdwalend zegt- ga je gang dan, ga,
ik zal je niet tegenhouden. Ik
zal niet je reden zijn.
Mijn kleine stappen
en jouw grote stappen
zijn zwervend plots gevallen in dezelfde pas.
Het is een wonder, een echt
wonder. Wij houden elkaars handen
en onze eigen harten vast.
– Jo Govaerts
Categorieën
Eeuwigheid
Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.
Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.
Ter hoogte van mijn oor
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.
Meer woorden waren er
niet nodig een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.
– Bart Moeyaert
Prettig Kerstfeest.
Categorieën
Gij staat zoo heel, heel stil
Gij staat zoo heel, heel stil
met uwe handen, ik wil
u zeggen een zoo lief wat,
maar ‘k weet niet wat.
Uw schoudertjes zijn zoo mooi,
om u is lichtgedooi,
warm, warm, warm — stil omhangen
van warmte, ik doe verlangen.
Uw oogen zijn zoo blauw
als klaar water — ik wou
dat ik eens even u kon zijn,
maar ‘t kan niet, ik blijf van mijn.
En ik weet niet wat ‘t is wat
ik u zeggen wil — ‘t was toch wat.
– Herman Gorter
hoe kan het
dat de wolken blijven hangen
kun je ze niet vangen
met een hengel of een touw
zijn ze van watten
of van pluizen
zijn ze net zo hoog als huizen
hoe kan het
dat de wolken steeds weer komen
en weer gaan
hoe kan het
dat ze altijd verder zweven
dat er nooit eens één
een tijdje stil blijft staan
– Hans en Monique Hagen
kop pel
veer tig
ers speelt
ten nis
als ze
stop pen
en weer
huis waarts
gaan dan
blijft het
net tus
sen hen
in staan
– Roger McGough
Categorieën
En wat was liefde nu? Wat was zij?
Was zij rond? Was zij vierkant?
Was zij lang? Was zij kort?
Kan ik haar omspannen of meten?
Echt lang is zij, geloof ik, niet:
maar toch weet ik niet waar zij ophoudt.
– Anoniem
Categorieën
Rommelkamer
Wie hier toch woont, die moest zich schamen.
Zijn onderbroek hangt aan de lamp,
een schoolboek slingert langs de ramen,
zijn stoel vol spullen is een ramp.
Zijn regenjas ligt op de schommel,
over de wekker hangt een pet,
zijn hemd ligt in de koekjestrommel,
een hagedis ligt in zijn bed.
Zijn grote sokken langs de muren
verspreiden een onfrisse geur
tot in de huizen van de buren,
zijn broek hangt doelloos aan de deur.
Wie hier toch woont, die moest zich schamen,
niet soms, maar ieder ogenblik.
Wie woont er dan? Ik noem geen namen.
Wie woont er dan? Nou ja. Dus ik.
– Shel Silverstein
Ik ben je beu
Ik baal van jou
Want wil ik geel,
dan wil jij blauw.
En wil ik dit,
dan wil jij dat.
En zeg ik wie,
dan zeg jij wat.
Zeg ik dag,
dan zeg jij nacht.
En ga ik hard,
dan ga jij zacht.
Zeg ik ja,
dan zeg jij nee.
En als ik ga,
ga jij niet mee.
Maar zeg ik: ‘ Schat. ’
Dan zeg jij:
‘ Zei je wat? ‘
Ik baal van jou
Want wil ik geel,
dan wil jij blauw.
En wil ik dit,
dan wil jij dat.
En zeg ik wie,
dan zeg jij wat.
Zeg ik dag,
dan zeg jij nacht.
En ga ik hard,
dan ga jij zacht.
Zeg ik ja,
dan zeg jij nee.
En als ik ga,
ga jij niet mee.
Maar zeg ik: ‘ Schat. ’
Dan zeg jij:
‘ Zei je wat? ‘
– Erik van Os
heel ver in de verte
staan de sterren
niet te tellen
meer
veel meer
dan ik mij voor kan stellen
heel ver in de verte
zo ver als ik kan zien
zie ik sterren
en ze zien mij ook
misschien
– Hans en Monique Hagen
naar aanleiding van het weekend met de vallende sterren