Categorie: leven

Categorieën
leven

What I believe

‘Ik geloof in de schoonheid van obsessie
In de ontroering van verwoesting
In de aanwezigheid van leegte
Ik geloof dat mijn woede terecht is
En mijn angst niet overdreven is
Ik geloof in steeds opnieuw beginnen
In de pijn van het niet weten
En in de trots van het antwoord vinden
Ik geloof dat leeftijd geen excuus is
En dat enkel de dood ons parten kan spelen
Ik geloof in de kracht van de verbeelding om de wereld te herdenken
Om de waarheid in onszelf te zoeken.’

– J.G. Ballard, uit: ‘What I believe’

Categorieën
leven quote

‘Ik weet alleen dat ik…

Foto door Kyle Glenn

‘Ik weet alleen dat ik bezig ben gek te worden’, zei Franny. ‘Ik ben al dat ego, ego, ego gewoon spuugzat. Mijn eigen en dat van iedereen. Ik ben het gewoon zat dat iedereen iets wil bereiken, iets bijzonders wil doen en zo, een interessant iemand wil worden. Het is walgelijk – walgelijk. Het kan me niet schelen wat ze zeggen.

– J.D. Salinger, uit: Franny en Zooey

Categorieën
leven

Geboden

koop een huis in Ljubljana
hak hout voor de haard
luister (niet) naar goede raad
leef in rook en regenwater
teken voor het leven
wens je kind het allerbeste
laat los
wees één stofje in de toeter
van de zon
loop blote zwarte voeten
schrap niets
heb geen spijt
bemin wat is
weet dat niets belangrijk is
in het aanschijn van de dood
drink de roes
van een wandeling
langs de oevers
van rivieren
bid voor pijnloos sterven
luister naar de vogels
zie hun vlucht
geniet van hun stille bries
en de nacht vol sterren
hou van de stille studenten
verdraag hun gesjjjj en
giechelen, luid
verbijt je tong vol venijn
en pijn
versla je hoofdkussen
schiet een edelhert neer
verwelkom de trage zon
wankel recht
ga plassen
slaap

– René Van Gijsegem

Categorieën
leven

Er zijn veel dingen…

Er zijn veel dingen
die je zou willen veranderen,
ooit zelfs de hele wereld.
Ga maar na.
Maak maar eens een lijstje,
koop een schriftje.

Je zou dit
en je zou dat.
Je zou als je kon
en je zou als je wou.
Als je durfde.
En o ja, je zou ook nog.
En zeker!
En al die andere dingen
die je al zo lang schreef.

En ten slotte
veranderen ze jou.

– Geert De Kockere

Categorieën
leven

er is iets moeiteloos

er is iets moeiteloos
in hoe ik alleen kan zijn
alsof ik het altijd al ben geweest

deze mensen begrijpen
het vuur niet uit de kaars
en de gloed niet uit de
verlegen ochtend

ik drink mijn wijn in
morsecode, lang kort lang kort
en ik kom niets tekort
maar verlang zo veel

en deze mensen slapen anders
met elkaar, alsof ze niet
slapen maar rusten

– Tom Dinneweth

Categorieën
hoop leven

Wanneer ik niet weet…

Wanneer ik niet
weet wat komen gaat
en ik het aan het
hopen en dromen overlaat
gaat het rustiger
en goed en voelt het als
het dan echt komt pas
écht hoe het wezen moet

– Lars van der Werf

Uit: Versjes van Lars

Categorieën
leven

Dagvers

Foto door Daniel Tafjord

Er is moed nodig.
Er is heel veel moed nodig.

Om traag te stappen
waar je liever zou rennen.
Om nauwelijks aan te raken
wat je liever zou grijpen.
Om te wachten tot morgen
wat je nu zou willen.

En er is zelfs moed nodig,
heel veel moed,
om dat te willen zien.

– Geert De Kockere

Categorieën
afscheid leven liefdesverdriet

Het ergste zijn herinneringen…

Het ergste zijn herinneringen
aan geluk. Het zoeken naar één foto
haalt je huis overhoop
zoals het zoeken naar jezelf
jezelf, zoals een glimlach
je gezicht.

Je sliep, arm om me heen,
zoals bergen een aai van de zee
in een baai leggen.
Die foto.

Zee haalt zee overhoop.

– Herman De Coninck

Categorieën
corona hoop laatste zin leven quote

Iskari

Foto door Marian Kroell

[…] Deze boeken gaan over het vinden van je eigen kracht, en ik heb ze geschreven omdat ik hier hartgrondig van overtuigd ben: dat jij, lieve lezer, veel sterker bent dan je denkt. Ik hoop dat je die kracht in jezelf vindt. Ik hoop dat je hem zult slijpen, zult gebruiken en voor goede dingen zult inzetten.

– Kristen Ciccarelli

Categorieën
corona leven

Pillow thoughts [3]

Foto door Molly Belle

she’s the type of girl
that has a place in her heart
for all the lonely people to go
with their forgotten footprints
in the snow

– Courtney Peppernell

Categorieën
corona hoop leven

Pillow thoughts [1]

Foto door Patrick Brinksma

Before we begin, I’d like to share a story.
Once upon a time there was a jellyfish. We’ll call it
You.
You became lost sometimes
You could be a little unsure
You tried very hard
But sometimes it didn’t feel like enough.
I hate to spoil the ending
but You is fine
You is still here
You is going to make it.

– Courtney Peppernell

Categorieën
leven

Sneeuwmaker

Foto door Aditya Vyas

Er wordt te weinig sneeuw gemaakt. Soms nog in de
film, op een podium. De machines zijn zoek of heel
duur, denk ik. Maak ze goedkoop en dan is er nooit
gezeur over Witte Kerstmis. Overal en voor iedereen
het spinsel van witte vlokken. Tegen het lawaai.

Drinken mensen meer chocolademelk. Worden er
weer verhalen verteld. Dat maakt het winters leven
draaglijk en het oranje sneeuwlicht helder. Kwezels
zullen dansen, rochelpotten houden slijmjurken vast.
Ik zie het in mijn kristallen bol. Die zwarte snoet
wordt Zwarte Piet. Hij veegt het snot weg met zijn
mouw, zonder nostalgie: krijgt er sproeten van.

Ik hul de scharensliep in brokaat zonder tierlantijn.
Een tiaar op zijn zigeunerhoofd: krijgt engelenhaar.
Het licht in zijn ogen gloeit als in een oude jukebox.
De Perzische kat is verliefd op de knarsende viool.
De klok staat er stil van, ligt te snorren bij de stoof.

Plop, een sneeuwbal in de nek van de edelman.
En plop, eentje op de kont van de bakkersvrouw.
Vader en moeder schaatsen niet meer mee.
Waar is de orgelman? En waar is mijn slee?
Schemerschijn. Een uitgeputte hermelijn.
Ik moet de sneeuwmannen reanimeren.
Vals ijs pletten en massagraven dempen.

Schud mijn dons leeg van den hogen hemel neer.
Nu ben ik leeggeschud. Eindeloos moe.
Ik wacht op de markiezin van Orion.
Ver weg van de vossenjacht.
Kom sneeuw, dek mij toe.

– Peter Holvoet-Hanssen

Categorieën
leven liefde

De stille wereld

Foto door Clem Onojeghuo
In een poging om mensen elkaar
vaker in de ogen te laten kijken,
en ook om ons zwijgen te verzoenen,
heeft de regering besloten
om iedereen, iedere dag,
honderdzevenenzestig woorden te geven.
 
Wanneer de telefoon gaat, plaats ik mijn oor
aan de hoorn zonder hallo te zeggen.
In het restaurant wijs ik naar de kippensoep.
Ik wen snel aan deze nieuwe wijze.
’s Nachts bel ik mijn geliefde op afstand,
vertel trots dat ik er enkel negenenvijftig
verbruikt heb vandaag. De rest heb ik voor jou bewaard.
 
Wanneer ze niet antwoordt,
weet ik dat al haar woorden op zijn,
dus fluister ik langzaam, tweeëndertig
en een derde keer dat ik van haar houd.
Daarna zijn we nog slechts aan de lijn
en luisteren naar elkaars ademhaling.
 
– Jeffrey McDaniel
(Vertaald door Lieke Marsman, naar het gedicht “The Quiet World”)
Categorieën
afscheid familie hoop kinderen leven lyrics

Lullabye (Goodnight, my angel) – Billy Joel

Stelt u zich voor: een zevenjarig meisje, laat ons haar voor de gelegenheid Alexa noemen, ligt in bed.

‘Papa, wat gebeurt als je doodgaat?’ vraagt ze.

Ze heeft haar ouders de afgelopen maanden ruzie horen maken en vandaag hebben ze haar verteld dat ze elk in een ander huis gaan wonen. Mama blijft hier, papa gaat ergens anders heen. Het meisje weet niet goed wat ze daarmee moet, voor haar voelt het alsof haar papa haar zal achterlaten.

‘Papa, wat gebeurt er als je doodgaat?’ vraagt ze nog eens.
Voor Alexa’s vader klinkt het als: ’Papa, ga je mij verlaten?’
En hij antwoordt: ‘Ik zal jou nooit verlaten, ik zal nooit weggaan, ik zal jou nooit, nooit nooit achterlaten.’

Het meisje kijkt hem aan met grote ogen.
‘Maar papa, wat gebeurt er dan als je doodgaat?’

En haar vader vertelt haar wat hij gelooft, namelijk dat je als je doodgaat, je je nestelt in het hart van andere mensen, en je door dat te doen nooit echt weggaat. Je blijft voor altijd in de levens van de mensen die je kende. Het meisje veegt met de mouw van haar pyjama in haar oog en slaat haar twee armen om haar vader heen. Alexa’s vader begraaft zijn hoofd in haar kussen en blijft liggen tot de ademhaling van zijn dochter zwaarder wordt. Hij kust haar voorhoofd en sluipt de trap af.

Beneden kijkt hij zijn vrouw aan. Zijn vrouw die weldra niet meer zijn vrouw zal zijn. Hij zegt: ‘we zijn onze kleine meid iets verschuldigd’.

Ze gaan samen aan de tafel zitten, het is een zeldzaam vredig moment in huis. Hij denkt aan Alexa’s grote ogen terwijl ze vraagt wat er gebeurt als we doodgaan. Hij zet de woorden die hij daarnet nog niet vond op muziek die hij ooit geschreven heeft.

Alexa’s moeder tekent er twee engelen bij die samen in een wolk hangen. De ene engel houdt liefdevol de maan in haar handen, de andere de bliksem, want ook die mag er zijn. De tekening voelt aan – net als het liedje dat Alexa’s vader wijselijk Lullaby heeft genoemd – als een warm, geruststellend deken.

Het slaapliedje eindigt als volgt:
Welterusten, mijn engeltje
Het is tijd nu om te gaan dromen
Om te dromen over hoe fantastisch je leven zal zijn
Misschien huilt op een dag ook jouw kind, en als je dit lied dan zingt
Dan zal er in jouw hart altijd een plaatsje zijn voor mij
Op een dag zijn we allemaal tot stof vergaan
Maar slaapliedjes blijven bestaan en bestaan

– door Elena Peeters op KlankKleur 32

Categorieën
hoop leven liefde

dagen zoals deze…

Judith Van Lierop (jude.) – kaarten te koop via haar webshop