Categorieën
liefde liefdesverdriet

Het is nacht

Ik zet het donker op een kier en laat de sneeuw
hemelsbreed de kamer binnen. Het is nacht.
De vloer is naakt en fluistert onder mijn voeten.
De lucht is van glas. Behoedzaam raap ik 
de scherven op nog voor er iets gevallen is.
De slaap die ik niet kan vatten heeft de
vorm van je lichaam aangenomen.
Mijn hand hangt stil. Een vogel twijfelt
boven het landschap. Ik schuif de gordijnen
dicht en hoop dat alles weer in de plooi valt.

Jan Geerts

Categorieën
liefde liefdesverdriet

Er hoeft nog altijd….

Er hoeft nog altijd niet veel
te gebeuren voor ik aan je denk
iets wat niet op jou lijkt is al genoeg
dan denk ik kijk
dit lijkt echt niet op haar

– Maud Vanhauwaert

Categorieën
liefde

Ik was mijzelf niet meer…

Ik was mijzelf niet meer
dat ogenblik. Toen ik je zoende
waren woorden al lang overbodig,
en jij bood je mond.

Het was groots
hoe jij je lichaam toen
dun tegen me aan drukte
(woorden blijven ver onder
de maat van deze tederheid).
Ik was een tijd mijn naam vergeten
 en schrok toen ik hem later
hoorde uit je mond.

Het was alsof
ik met een schok
mezelf weervond.

Nu ik dit ogenblik oproep in woorden
besef ik pas:
Alleen dit is onzegbaar. 

Stefaanvan den Bremt

Categorieën
leven liefde

Behoud

Behoud de begeerte.
Vergeet waarvoor je in de kou
wou staan en sterven
toen je dacht dat de wereld een lente
was of een tuin of een vrouw.
Verwacht dag en nacht
maar vergeet de vrees die je was.
Betaal geen rente voor je gedrag.
Morgen versnelt.
Gisteren zwelt
liefde doodt, gaat niet dood.
Behoud geen resten.
Stap over haar schreef.
Zij blijft de welriekende dreef
in jouw verwoeste gewesten.
– Hugo Claus
Categorieën
familie leven liefde

Het geslacht

voor Herman de Coninck
In mannen is het koud en vaak december.
In vrouwen is het meestal mei.
Zij willen glimmen, levenslang,
vermommen zich van top tot teen
om niet voortijdig te verschrompelen.
Zij blijven bezig met verblijven.
In mannen is het koud en houdt het op.
Mijn God, hoe dol zijn zij op eindigen.
Want mannen rammelen zich klaar
en zwaargewapend met zichzelf,
besteden zij hun dagen aan verstijven.
In vrouwen heerst een soepeler geslacht
waarin iets bloesemt, iets ontboezemt,
en waar zij tederheid bewaren
of heimwee naar een meer in Zwitserland.
Zij houden van beginnen en behouden.
In mannen is het oorlog, niets dan oorlog
In vrouwen wordt geboren, totterdood.
Zij knipperen een poosje met hun ogen,
zij fonkelen, zij woelen even
en daar ontstaat een dapper nageslacht.
Eén man volstaat en het wordt afgeslacht.
In mannen is het koud en vaak december,
in vrouwen is het altijd mei.
– Luuk Gruwez
Categorieën
leven liefde

Onze slaapkamergordijnen..

Onze slaapkamergordijnen worden opzij gehouden door
kwispels, zoals je een chique vrouw even apart neemt
met een hand om haar heup. (Ik zeg iets in haar oor.)
Zo hangt links een door mij naar links even apart genomen
gordijn, en rechts een door mij naar rechts even apart
genomen gordijn, en tussen die twee accolades in
mag schijn schijnen, op ons, op het bed waaruit we wakker
geworden zijn. Hier heeft slaap zijn vier vierkante meter,
hier deinen onderbewustzijnen, soms steekt uit het ene
een hand uit en uit het andere ook en hebben ze elkaar vast-
gehouden in al die immense Freud. Hier is opgestaan uit. Dag uit
nacht, vandaag uit het voorgaande, wij uit elkaar.
Soms ga ik er overdag naar kijken, ons zonder ons. Licht.
Leeg gedicht. Taal zonder mij. Betekenis.
– Herman de Coninck
Categorieën
leven liefde

Mont Noir

Zoals het landschap in mijn ogen –
Zo heb ik je voorgelogen dat
De dingen grijpbaar zijn.
Wat ons betreft –
Dit graaien in bedauwde weiden,
Fruit dat te hard voor tanden is –
We hebben deze vorm gewild.
Kijk naar het landschap waar
Bomen in iconen overgaan
En iedereen een naam geeft
Aan een ander.
Hou dit vol.
Hou vol dat wij elkaar herkennen,
Ook in schemer,
Zoals verhalen lijken op een paard
En kinderen op wolken.
Hou het vol.
Ooit word je bij de pols genomen,
Tekent iemand met je hand,
En zijn wij werkelijk
Een landschap voor elkaar.
– Stefan Hertmans
Categorieën
liefde

Donker en helder..

Donker en helder, wind en zomer,
begeerte en schade,
zij met de pauwenveren.
En de vele geuren
en de vele namen van geuren die geuren.
Zovelen hebben jou verteld
hoe mooi je was
maar niemand zei jou iets
over de schoonheid die van alle dingen
gescheiden is
en niet voorkomt op de planeet
en dat jij daarop leek.
Wijsgeren in hun wijsgerig hemd
met hun immanent en hun transcendent
wil ik in brand steken.
Alleen de kamer en de rook
en jij met de pauwenveren en mij.
– Hugo Claus
Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Liefde is niet het einde..

Liefde is niet het einde. Is geen eten en drinken.
Is geen dak boven het hoofd tegen de regen,
geen reddingsboei voor wie verdrinken.
Liefde is nergens voor en nergens tegen.

Liefde biedt geen uitkomst tegen de dood.
Vult geen lege longen met lucht. Verricht geen wonder,
tenzij dat elke dag al een beetje sterft in mijn schoot.
Je hebt er niets aan, maar je kunt niet zonder.

Het kan best zijn dat ik in de toekomende tijd,
verslagen van pijn en kreunend om respijt,
gesard door armoe en moe van het huilen

jouw liefde voor rust zou verruilen,
of de herinnering aan vannacht voor een kleiner verdriet.
Het kan best zijn. Maar ik geloof het niet.

– Herman de Coninck

Categorieën
liefde

Een versje

Zij keek naar mij. 
Waar heb je dát uit, vroeg ik. 

Uit zee, zei zij.

En streelde mij.

Zij streelde mij.
Hoe wist je dít, vroeg ik.
Ineens, zei zij.
En kuste mij.

Zij kuste mij.
Hoe kom je dáár aan, vroeg ik.
Vanzelf, zei zij.
En lachte om mij.

Zij lachte om mij.
Mijn God, zei ik.
Niet waar, zei zij.
En keek naar mij.

– Toon Tellegen
Uit: Alleen liefde
Categorieën
leven liefde

Liefdesgedicht

Je hebt de dingen niet nodig
om te kunnen zien
De dingen hebben jou nodig
om gezien te kunnen worden
– K. Schippers
Categorieën
liefde liefdesverdriet

Rijk verleden

Ik was dronken toen ik je ontmoette.
Ik was dronken toen ik je verloor.
Wat kan er nog een hoop gebeuren
tussen twee dronkenschappen door.
-Lévi Weemoedt
Categorieën
liefde liefdesverdriet

Mijn kussen ruikt naar jou…

mijn kussen ruikt naar jou
je kous ligt achtergelaten
mijn bed voelt nog naar de ochtend
je kus gevormd op mijn wang

de omtrek van je knuffel nog om me heen
je lach nog ingescand

je zo
stilzwijgend herinneren
waas die voor je ogen hangt
je alleen voorkomen in mijn dromen

mijn vingers zoeken nog
naar je laatste kus
plagend op mijn glimlach gedrukt
gevonden liefste

weemoed, dat is het juiste woord
heimwee
naar opvulling
van de knuffelomtrek
die nu nog mooi afgelijnd
mijn huid kietelt

– Sofie Vanlerberghe
Categorieën
liefde

Hoe

Als ik een man was
zou ik wel weten hoe
mij lief te hebben.

Ik zou mijn plotselinge
droefheden een bedding
geven, mijn natte haar
naar achteren strijken,
mijn boodschappenlijstjes
zou ik aanbidden en proberen
te doorgronden.

Ik zou mijn lege flessen
naar de glasbak dragen
en zeggen ‘onze’. Ik zou mij aaien en
met mijn oor op mijn buik
willen horen tot waar
mijn hart harder bonsde.

Ik zou chocola voor mij kopen
en die niet helemaal opeten
maar ook een stukje voor mij bewaren.
Ik zou naar vroeger
vragen en de naam van
de hond van mijn eerste
man’s tweede vrouw zelfs onthouden.

Ik zou mij loslaten zodra
ik los wou en ik zou
mij vertrouwen waar
ik ook heen wou.

Ik zou mij afhalen als ik terugkwam
en dan blij zijn.
Ik zou zelf (als ik die man was)
niet vaak weg zijn, maar
trouw tot in de dood (na honderd jaar) en

van al mijn onderkinnen
de een nog mooier
dan de ander vinden
en heerlijk hoe ik rook.

– Judith Herzberg

Categorieën
liefde liefdesverdriet

Gezel

uit het niets kwam u op me af, boog u zich
naar mij toe: ik wil u wel gezelschap houden.

u gaf niet meer details. u zei niet: even. u zei 


niet: een leven lang. u zei niets over een hand

vasthouden, u zweeg over mij verblinden

met uw lijf. ik had nooit in uw ogen mogen 

zinken, mijn hoofd had ik moeten afwenden

zodat u het niet gek had weten maken. u

zou goed gezelschap zijn. en ik geloofde dat.

– David Troch 

Speciaal voor mede-poëzie liefhebsters Cynthia en Fern