Er hoeft nog altijd niet veel
te gebeuren voor ik aan je denk
iets wat niet op jou lijkt is al genoeg
dan denk ik kijk
dit lijkt echt niet op haar
– Maud Vanhauwaert
Categorieën
Categorie: liefdesverdriet
Categorieën
Liefde is niet het einde..
Liefde is niet het einde. Is geen eten en drinken.
Is geen dak boven het hoofd tegen de regen,
geen reddingsboei voor wie verdrinken.
Liefde is nergens voor en nergens tegen.
Liefde biedt geen uitkomst tegen de dood.
Vult geen lege longen met lucht. Verricht geen wonder,
tenzij dat elke dag al een beetje sterft in mijn schoot.
Je hebt er niets aan, maar je kunt niet zonder.
Het kan best zijn dat ik in de toekomende tijd,
verslagen van pijn en kreunend om respijt,
gesard door armoe en moe van het huilen
jouw liefde voor rust zou verruilen,
of de herinnering aan vannacht voor een kleiner verdriet.
Het kan best zijn. Maar ik geloof het niet.
– Herman de Coninck
Categorieën
Bekentenis
Met zoveel liefde heb ik van je gehouden
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het zeggen van je naam mij is gebleven
een liefkozing, waar ik dagen op kan leven;
En dit is de liefste herinnering:
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het zeggen van je naam mij is gebleven
een liefkozing, waar ik dagen op kan leven;
En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.
Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het een liefkozing der lippen is gebleven
je naam te zeggen als ik eenzaam ben.
– Hans Warren
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.
Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het een liefkozing der lippen is gebleven
je naam te zeggen als ik eenzaam ben.
– Hans Warren
Categorieën
Rijk verleden
Ik was dronken toen ik je ontmoette.
Ik was dronken toen ik je verloor.
Wat kan er nog een hoop gebeuren
tussen twee dronkenschappen door.
-Lévi Weemoedt
Categorieën
Dag
Wil je dit nog voor me doen,
vóór je weggaat en de straat vergeet:
zweren dat je toen je bij me was
alleen om bestwil hebt gelogen
en het verdriet dat ik heb helpen
drogen zo echt was als dat wat wij
hebben gedeeld, en zeg terloops
dat tijd de wonden heelt en
wil je wat ik vraag ook zweren
op het hoofd van iemand die je
dierbaar is, bijvoorbeeld mij?
– Bart Moeyaert
Categorieën
Klankbord
Tegen het klankbord van de nacht
bewegen nog uw woorden.
Al wat gij hebt gezegd
is blijven leven in akkoorden,
die ik alleen in donker tref,
wanneer de stilten horen,
die tussen ons staan opgericht.
– Gerrit Achterberg
Categorieën
November
Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.
Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan den tijd;
Altijd november, altijd regen,
altijd dit lege hart, altijd.
– J.C. Bloem
Uit: Het verlangen
Categorieën
Niet meer wachten
Niet meer op iemand wachten,
niet meer denken:
waar zou ze zijn,
wie ontmoet ze,
wanneer komt ze.
Niet meer op iemand wachten,
zelfs naar dat wachten
terugverlangen.
– Willem Wilmink
Categorieën
Komt er een dag..
komt er een dag waarop
geen spijt meer klinkt geen
treurigheid in onze stem
in de woorden die we zeggen zoals:
vroeger wij soms toch
wanneer waartoe zoniet
komt er een dag waarop
we lachen om de dagen
die nog voor ons liggen
sprankelend vol
stadsgeluiden
dat we dingen kunnen
noemen bij hun namen
en ze veranderen
– Miriam Van hee
Categorieën
Kwijt
Zo kwijt als dood
mag je niet gaan.
Hoe ruim ik op,
als ik niet eens
kan bellen, vragen
of je onze foto nog wel wilt?
Dan blijft het eeuwig stil
in huis en ben je
niet eens weg, maar dood.
Nee, als ik je verlies,
dan hoop ik dat ik
op mijn zakken sla,
een poosje zoek
en dan ineens bedenk
dat jij allang
gevonden bent
door wie je liever ziet.
Dan zal ik kunnen rusten.
Anders niet.
– Bart Moeyaert
Categorieën
Mijn kussen ruikt naar jou…
mijn kussen ruikt naar jou
je kous ligt achtergelaten
mijn bed voelt nog naar de ochtend
je kus gevormd op mijn wang
de omtrek van je knuffel nog om me heen
je lach nog ingescand
je zo
stilzwijgend herinneren
waas die voor je ogen hangt
je alleen voorkomen in mijn dromen
mijn vingers zoeken nog
naar je laatste kus
plagend op mijn glimlach gedrukt
gevonden liefste
weemoed, dat is het juiste woord
heimwee
naar opvulling
van de knuffelomtrek
die nu nog mooi afgelijnd
mijn huid kietelt
– Sofie Vanlerberghe
Categorieën
Verrassing – Jackobond
Jij bent altijd een man van verrassingen geweest
En jij vindt niet snel iets overdreven
En jij vindt niet snel iets overdreven
Soms met glitters of goud of zon, je hebt zoveel te geven
Soms met toeters en met bellen, je maakt me verlegen
Maar deze keer heb je het heel goed verzwegen
Het was een donderslag bij heldere hemel
Ga nu, laat me, hier stopt het dan
Ga nu, laat me, hier stopt het dan
Ik hoop dat je vanaf nu gelukkig worden kan
We gaan afronden, het is genoeg geweest, het wordt al laat
We gaan afronden, het is genoeg geweest, het wordt al laat
We gaan stoppen op ons hoogtepunt, dat zei je vaak
Iedereen lachte, je kon zo grappig zijn
En ik lachte het luidst, ik kwam niet meer bij
Ga nu, laat me, hier stopt het dan
Ga nu, laat me, hier stopt het dan
Ik hoop dat je vanaf nu gelukkig worden kan
Ik heb niemand nodig
Ik heb niemand nodig
Jij bent overbodig
Als ik het maar vaak genoeg zeg
Ga ik het misschien nog geloven
Categorieën
Rollen in de afgrond – Jackobond
http://youtube.googleapis.com/v/mSndeZ9J7Hg&source=uds
’t Is hier warm, wie speelt er hier met vuur?
Past daarmee op ge verbrandt u op den duur
Ik zie u zo helder als glas
Gij speelt een spel en ge speelt al een tijd vals
Ik waarschuw u, onderschat mij niet
Ik pak u terug, verliezen ken ik niet
Tis hier warm, wie speelt er hier met vuur?
Past daarmee op ge verbrandt u op den duur
Door mijn tranen zie ik ons samen
En denk terug aan wat er is geweest
en door mijn tranen zie ik ons samen
denk terug aan wat er is geweest
maar we rollen in de afgrond
ik heb u mijn hart geleend
maar ge hebt het zwaar verwond
Ik was voor u een open boek
gij niet voor mij dus ik doe de boeken toe
Toch wens ik u niet naar de maan
Ik wil u niet meer tussen de sterren zien staan
Door mijn tranen zie ik ons samen
En denk terug aan wat er is geweest
en door mijn tranen zie ik ons samen
denk terug aan wat er is geweest
Mijn lief, ik zeg u dus vaarwel
Ge oogst wat ge zaait ik zet u buiten spel
ik zal het zijn die hier het laatste lachte
ik wou dat ik u nooit ontmoet had
We hadden ’t allemaal
Maar we vallen uit elkaar
Er is zoveel geweest
maar we rollen in de afgrond
ik heb u mijn hart geleend
maar ge hebt het alleen maar verwond
Categorieën
The more loving one
Looking up at the stars, I know quite well
That, for all they care, I can go to hell,
But on earth indifference is the least
We have to dread from man or beast.
How should we like it were stars to burn
With a passion for us we could not return?
If equal affection cannot be,
Let the more loving one be me.
Admirer as I think I am
Of stars that do not give a damn,
I cannot, now I see them, say
I missed one terribly all day.
Were all stars to disappear or die,
I should learn to look at an empty sky
And feel its total dark sublime,
Though this might take me a little time
– W.H. Auden
Bedankt voor alles, Fern.
Categorieën
Gezel
uit het niets kwam u op me af, boog u zich
naar mij toe: ik wil u wel gezelschap houden.
u gaf niet meer details. u zei niet: even. u zei
niet: een leven lang. u zei niets over een hand
vasthouden, u zweeg over mij verblinden
met uw lijf. ik had nooit in uw ogen mogen
zinken, mijn hoofd had ik moeten afwenden
zodat u het niet gek had weten maken. u
zou goed gezelschap zijn. en ik geloofde dat.
– David Troch
Speciaal voor mede-poëzie liefhebsters Cynthia en Fern