Categorieën
afscheid

(Aan grootva, vandaag)

De dagen van het najaar lijken kort
met licht en donker en langdurig regen.
Ik kan mij nog maar nauwelijks bewegen
wanneer mijn adem moe en moeilijk wordt.

Gedaan en ruimschoots werd wat in de macht
van mensen ligt en toegewijd vermogen,
de zorg van artsen over mij gebogen
om te beproeven wat de pijn verzacht.

Schier ligt mijn lichaam, tevergeefs gebaad
in bekkens van azijn en rozenwater,
genezen eindlijk en alleen gelaten
voor de verlossing van de langste slaap.

– Anton Van Wildenrode

Categorieën
afscheid

Voor het vergeten

Zolang we niet vergeten, gaat niets verloren.
Laten we dus vergeten, maar alleen

zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen – daar,

zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in?

Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk –

zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm is van zingen
dat een vorm is van dragen, een lichaam zo te dragen
dat het door ons heen, alsof het uiterst traag voorover valt, iets als glas
onder vel, broos glas, misschien is dat het lichaam
dat als een wijnglas zingend
zwijgend gedragen wil worden, dat wij het zo in de lucht heffen
dat het almaar lichter wordt – daar, zie je het, zie je het nog, nauwelijks,
tegen de zon in?

– brengen de kleuren waarin het breekt ons misschien naar huis terug.

Peter Verhelst


De hemel heeft er weer een hele fijne opa bij sinds gisteren… Ik hoop voor hem dat ze er veel Latijn spreken en dat er overvloedig goeie wijn geschonken wordt. Hij zal op zijn beurt Schelle daar dan wel op de kaart zetten. 
Categorieën
liefde

Verzameld wil ik…

Verzameld wil ik worden, en
morgen ruilen voor vannacht
in je naakte hemel slapen. Spaar
me stiekem, zoen mij zacht.
– Groef
Categorieën
liefde lyrics

Licht – Jackobond

Soms is het buiten koud
Soms woon ik in een hel
Meestal zit die in mijn hoofd
Dan wacht ik tot jij er bent

Jij haalt er mij weer uit
Jij weet altijd raad
Jij wist elke gedachte die mij verdrietig maakt
Jij drukt me op het hart

Als je op een dag het licht weer aansteekt
Vind je meer terug dan je bent kwijtgespeeld

Soms is het buiten donker
Gaat ook het licht uit in mijn hoofd
Jij toont me dan de sterren
Jij brengt licht waar het dooft

Een storm gaat voorbij
Regen houdt ooit op
Jij wacht geduldig af
En geeft mij een warme jas
En drukt me op het hart

Als je op een dag het licht weer aansteekt
Vind je meer terug dan je bent kwijtgespeeld

(..)

– Jackobond
Uit haar nieuwste album: Ik Tel Tot Tien

Categorieën
liefde

Opstaan…

Opstaan. En rol die grasmat van je af.
Wat sliertjes ziel in je haren, ik strijk ze
weg gelijk aarde, maak er leeslinten van.
Leg ze in je album, tussen de kliekjes
waarop licht brandt dat nooit oplaait.

En ik wrijf een steentje uit je oogkas
en ik wrijf je voeten warm. En ik wrijf
een steentje uit je album
en ik sla je vel dan om.
– Ellen Deckwitz
Categorieën
leven liefde

Zoals een dier je zoekt

zoals een dier
je zoekt
al om de geur
en zacht tegen je aan
zo zonder iets
te willen
er te zijn.
 
– Frank Eerhart
Categorieën
leven

Een vooravond…

Een vooravond zoals het hoort.
Binnen is het niet minder aangenaam
dan buiten. Ik denk aan weinig,
aan niets in het bijzonder.
 
Weer wordt het nu. Het is nu al bijna
geen vooravond meer. Spoedig is het
donker: dan doe ik mijn bureaulamp
aan. Geweest – veertien dagen
na de langste dag. Nog genoeg
blanco papier. Later word ik
dronken dan vroeger.
 
Hans Faverey
Categorieën
liefde

Een stille ontmoeting

Even kwam ik je tegen,
het was al laat in de avond
en ik liep weer in de regen.
 
Je was snel voorbij.
Maar het was al genoeg,
het maakte me al blij.
 
– Jotie T’hooft
Categorieën
liefde

Afspraak in de avond

Mijn hand wil maar niet
kloppen op jouw deur
bang dat die klop niet zacht genoeg zal zijn.
Een kleine boot keert terug 
zonder dat je de riemen hoort
maar wacht op het tij en de zeewind van de avond.
 
Als jij, bij je lamp,
zacht ademen hoort buiten
en voelt dat er iemand dichtbij is,
gooi dan je sigaret weg,
open doodstil de deur
en je zult me daar buiten zien staan wachten.
 
Zheng Min
Categorieën
liefdesverdriet

De buigzaamheid van het verdriet

in een wereld van louter plezier
kwam ik haar tegen, glimlachend,
en ze zei: wat liefde is geweest
luister ernaar in de bomen
en ik knikte en we liepen nog lang
in de stille tuin.

de wereld was van louter golven
en ik zonk in haar als een lijk
naar beneden het water sloot
boven mijn hoofd en even
voelde ik een vis langs mij strijken
in de stille zee.

dag zei ik tegen haar dag kom
ik je nog eens tegen, glimlachend
maar de wind blies weg
haar gezicht in het water
en ik knikte en ik werd onzichtbaar
in het stille leven.


Hans Lodeizen
Categorieën
kinderen leven quote

B

If I should have a daughter, instead of “Mom,” she’s going to call me “Point B,” because that way she knows that no matter what happens, at least she can always find her way to me. 

And I’m going to paint solar systems on the backs of her hands so she has to learn the entire universe before she can say, “Oh, I know that like the back of my hand.”

And she’s going to learn that this life will hit you hard in the face,wait for you to get back up just so it can kick you in the stomach. But getting the wind knocked out of you is the only way to remind your lungs how much they like the taste of air. There is hurt, here, that cannot be fixed by Band-Aids or poetry. 

So the first time she realizes that Wonder Woman isn’t coming, I’ll make sure she knows she doesn’t have to wear the cape all by herself, because no matter how wide you stretch your fingers, your hands will always be too small to catch all the pain you want to heal. Believe me, I’ve tried. 

“And, baby,” I’ll tell her, don’t keep your nose up in the air like that. I know that trick; I’ve done it a million times. You’re just smelling for smoke so you can follow the trail back to a burning house, so you can find the boy who lost everything in the fire to see if you can save him. Or else find the boy who lit the fire in the first place, to see if you can change him. 

But I know she will anyway, so instead I’ll always keep an extra supply of chocolate and rain boots nearby, because there is no heartbreak that chocolate can’t fix. Okay, there’s a few that chocolate can’t fix. But that’s what the rain boots are for, because rain will wash away everything, if you let it. 

I want her to look at the world through the underside of a glass-bottom boat, to look through a microscope at the galaxies that exist on the pinpoint of a human mind, because that’s the way my mom taught me. That there’ll be days like this. There’ll be days like this, my momma said. 

When you open your hands to catch and wind up with only blisters and bruises; when you step out of the phone booth and try to fly and the very people you want to save are the ones standing on your cape; when your boots will fill with rain, and you’ll be up to your knees in disappointment. 

And those are the very days you have all the more reason to say thank you. Because there’s nothing more beautiful than the way the ocean refuses to stop kissing the shoreline, no matter how many times it’s sent away.

You will put the wind in win some, lose some. You will put the star in starting over, and over. And no matter how many land mines erupt in a minute, be sure your mind lands on the beauty of this funny place called life. 

And yes, on a scale from one to over-trusting, I am pretty damn naive. But I want her to know that this world is made out of sugar. It can crumble so easily, but don’t be afraid to stick your tongue out and taste it. 

“Baby,” I’ll tell her, “remember, your momma is a worrier, and your poppa is a warrior, and you are the girl with small hands and big eyes who never stops asking for more.” 

Remember that good things come in threes and so do bad things. Always apologize when you’ve done something wrong, but don’t you ever apologize for the way your eyes refuse to stop shining. Your voice is small, but don’t ever stop singing. 

And when they finally hand you heartache, when they slip war and hatred under your door and offer you handouts on street-corners of cynicism and defeat, you tell them that they really ought to meet your mother. 

Sarah Kay (TED talk)

(voor moederdag, met dank aan bijnagelukt.benbridts.be) 
Categorieën
leven

M’n lucht heb ik…

M’n lucht heb ik blauw gemaakt
de zon laat ik maar schijnen
en van de allermooiste liedjes
draaien we alleen de refreinen
Lars van der Werf
Uit: Versjes van Lars
Categorieën
lyrics

Shine


I hope you find the love that’s true
so the morning light could shine on you
I hope you find what you’re looking for
so your heart is warm forever more
Categorieën
leven liefde

Toekomst

Weggaan. En terugkomen.
Dromen. En niet meer dromen.
En niet meer weggaan.

En echte weemoed, niet om hoe het vroeger was
maar om hoe het ook vroeger nooit is geweest.
De herinnering aan wat nooit heeft bestaan.

Ik steek nog even een sigaar
niet op, drink nog even niet van een glas Marc,
wacht nog even op wat ik heb, bedachtzamer.

Want we hebben de tijd.
Je bent in mij als de schemer in de kamer.
We hebben de verleden tijd.

– Herman de Coninck

Categorieën
lyrics

Zeven jaar – Stoomboot

Je woorden vielen zachtjes uit de hemel
naar beneden ze zongen samen liedjes 
over liefde
en verleden

Zeven jaar is te lang om de woorden juist te leggen
zeven jaar
om iets liefs
te zeggen

Ik dwaalde door de velden van jouw steeds zo speelse wereld
mijn toekomst
in dit landschap
werd veel eerder al verzegeld

Zeven jaar is te lang om de woorden juist te leggen
zeven jaar
om iets liefs
te zeggen

Je woorden en hun echo’s vluchten langzaam
in het duister
Ik laat me niet meer vangen
door jouw tintelend gefluister

Zeven jaar is te lang
om de woorden
juist te leggen 

– Stoomboot


Stoomboot – Zeven Jaar