Altijd als je denkt
Dit is het einde
Sta je op de grens
Van wat begint
– Stef Bos
Categorieën
Kerstdag 1557
Voorzichtig zilver van de winter lag
gelijk een mal van mist om alle dingen
met zoveel onverwachte wisselingen
van bijna wit naar wit de hele dag.
Ik wilde stil zijn en alleen bedacht
op koningen en herders, hoe zij gingen
(van boven af een aanbegin van zingen)
de lange weg ten einde van de nacht
en zonder vragen of getorste vracht
van ongeledigde herinneringen
gaan in de stoet van de verkorelingen
die enkel moed bezitten en geen macht.
– Anton van Wilderode
Je kunt klimmen zo hoog je wilt
verdwijnen in het hemelsblauw
maar al klom je tot de hemelpoort
het zit niet hoger dan in jou.
– Dimitri van Toren
Categorieën
Zoals een kurk node de flessenhals verlaat,
vertrek ik met weifelende pas.
Zoals een kompas altijd het noorden vindt,
kom ik vanzelf weer terug.
Zoals baltsende vlinders
fladderen onze gedachten om elkaar heen.
Zoals een bloem haar blaadjes sluit voor de nacht,
schuiven we ’s nachts weer in elkaar.
– Geertje De Ceuleneer
vertrek ik met weifelende pas.
Zoals een kompas altijd het noorden vindt,
kom ik vanzelf weer terug.
Zoals baltsende vlinders
fladderen onze gedachten om elkaar heen.
Zoals een bloem haar blaadjes sluit voor de nacht,
schuiven we ’s nachts weer in elkaar.
– Geertje De Ceuleneer
Hou je hoofd op je schouders,
laat je hart slaan voor ons
en vaarwel, vaarwel, vaarwel!
Hou je navel in het midden,
hou je gat tussen je billen
en vaarwel, vaarwel, vaarwel!
Hou je voeten waterpas,
kom terug zoals je was
voordat je ging, en vaar wel!
– Sjoerd Kuyper
Ik kan geen postzegels verzamelen
ik kan geen vrouwenfoto’s verzamelen
ik kan geen amourettes kollektioneren
en geen wijsheid
ik kan niets meer
ik kan niets meer
Waarom doof ik de lamp niet
en ga ik niet te bed
Ik wil beproeven
naakt te zijn
bloot wie weet wel gevroren purper
en bleekheid
Is zo niet het gans beginnende begin
Ik wil niets weten
ik wil niet vragen
waarom
ik niet werd een postzegelkollektioneur
Ik zal beginnen mijn debacle te geven
ik zal beginnen mijn failjiet te geven
ik zal mij geven een stuk gereten arme grond
een vertrapte grond
een heidegrond
een bezette stad
Ik wil bloot zijn
en beginnen
– Paul van Ostaijen
Ik hou niet zo van bloed,
jij wel?
Ik hou het liever in mijn vel.
Daar zit het goed,
mijn bloed.
Het enige wat ik graag zie
is een klein korstje op mijn knie,
waaraan ik op een luie dag
lang en voorzichtig pulken mag.
Nee, ik wil nooit meer bloeden.
En ik wil nooit meer blozen.
En ik wil nooit meer blozen.
Maar als ik jou zie…
Ja, wat dan?
Dan bloeien alle rozen.
– Sjoerd Kuyper
Soms zit ik op den uitkijk in een boom
boven de vlakte en zie de mensen lopen.
Zij ijlen gelijk schimmen in een droom;
zij scheiden om weer samen te gaan hopen.
Zij draven, draaien, dretsen links en rechts,
te voet, per huifkar, rijwiel of in treinen.
Pioenen op het schaakspel eens gevechts?
Of niets dan ijdel spel van dwarse lijnen?
En hoe ik dit krioelen en dit kolken
van op mijn uitkijk wijselijk bespied,
of ’t wellicht een gedachte wil vertolken:
Ik dub mij scheel. En gij? Ontwert gij iet?
– Richard Minne
Categorieën
De kleine prins zei tot de vos: Vannacht is het een jaar geleden. Dan staat mijn ster precies boven de plek waar ik verleden jaar gevallen ben.
Ik keer terug. Je moet naar de sterren kijken. De mijne is te klein om je te wijzen waar ze is. Dat is beter zo. Voor jou is dan mijn ster één van de vele sterren. Je zult het prettig vinden alle sterren te bekijken… Alle sterren zullen je vrienden zijn …
Voor mensen hebben de sterren een verschillende betekenis. Voor sommige mensen die ver reizen dienen de sterren als gids. Voor anderen zijn het alleen maar lichtjes. Weer anderen, de geleerden, zien er grote vraagstukken in. Maar al die sterren zwijgen. Jij zult sterren hebben zoals niemand anders heeft …
Wat bedoel je toch, vroeg de vos? En de kleine prins antwoordde:
Als jij ’s nachts naar de hemel kijkt zal het zijn alsof alle sterren lachen – omdat ik een ster bewoon en omdat ik lach ! En als je eenmaal getroost bent, dan zul je heel blij zijn dat je me gekend hebt. Je zult altijd mijn vriend zijn en je zult met me mee willen lachen. En dan zul je van tijd tot tijd voor je plezier het raam open doen … En je vrienden zullen heel verbaasd zijn je te zien lachen, als je naar de hemel kijkt. Dan zeg je tegen ze :
“Ja, om de sterren moet ik altijd lachen”. En ze zullen denken dat je gek bent.
Weet je, ook al ga ik weg, ik blijf toch bij je … Begrijp je het niet ? Waar ik naar toe ga is te ver. Ik kan dit lichaam niet meenemen. Het is veel te zwaar.
Maar weet je : het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar. Alleen met de ogen van je hart kun je goed zien.
– Antoine de Saint Exupéry
Niet dat wij de kar niet in brand staken.
Dat mocht, wij kenden grieks en latijn.
Niet dat wij oud waren, enkel het leven moe,
want wij hadden nog niet geleefd.
Wij wisten wat angst was en paniek,
maar bang waren wij nooit.
Volmaakt waren de dagen waarop de liederlijkheid
der wetten ons nog niet had verslagen
en wij alles wat los en vast zat stalen.
Wij waren het toch die bier uit emmers dronken?
Of is het waar dat wij de eden zijn vergeten,
die op de konten der burgers werden geschreven?
– Eddy van Vliet
Ik heb een oude klok vol tijd,
vol tijd die is geweest.
Die tijd, die ben ik kwijt,
die is voorgoed voorbij.
O nee! Die is voorgoed van mij.
Want die heb ik beleefd.
Want die heb ik beleefd.
– Sjoerd Kuyper
er moet een wereld van verloren dingen zijn
waarin een handschoen, inderhaast vergeten,
het aanlegt met een oude krant,
een sjaal, een zakdoek of een kam.
de handschoen mist de hand niet meer,
de zakdoek hoeft geen jammernis,
en zelfs de sjaal taalt niet naar warmte
van kindermeiden en van moeders.
– al wat verloren is, is samenhorig.
maar tederheid die overbodig werd,
het kippevel dat blijven wou,
de eerste natte droom, het domste lief,
het speelgoed van een kind dat stierf.
en doen alsof men alles kan vergeten,
ofschoon men, plompverloren als een mens,
alleen in het heelal moet zijn.
– Luuk Gruwez
Categorieën
er zijn geen argumenten
in de liefde geen bewijzen
ik zou je kunnen vragen
om nooit van me weg te gaan
je zou een antwoord kunnen geven
een teken dat ik moet ontcijferen
soms lachen wij en zijn onszelf
zo leven wij en zoeken
diep in elkaar naar een plek
waar wij het liefste zijn
een ogenblik een dag
daarna weer en dieper
zoals eenden naar de bodem duiken
en het is nooit genoeg
– Miriam van Hee
jij kijkt naar voren,
ik kijk achterom,
ik kijk naar wat geweest is,
jij kijkt naar wat nog komt.
Ik blijf altijd bij jou,
jij blijft altijd bij mij,
de i ben ik, jij bent de j,
en wij, wij twee,
wij zijn de ij
in blijf en altijd en in bij
een we rijden op een bokkenwagen
door de tijd.
Jij kijkt naar voren,
naar wat we willen weten,
en ik, ik heb een hamertje
om stuk te slaan
wat wij willen vergeten.
-Sjoerd Kuyper
Vader. Ontkleed je. Nu het nog kan.
Toon mij wat de tijd heeft aangericht
sinds wij samen in bad zaten en ik bewees
dat waterdruppels elkaar willen raken.
Schaam je niet. Wij hebben dezelfde structuur.
De benen, de rug, de nagels en ontelbare gebaren.
Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten
alvorens te zien hoe ouderdomsvlekken
zich verspreiden, de huid verslapt en
aderwanden het begeven.
Wijs mij wat er rest als de liefde
niet langer wordt bedreven.
Noem mij vrouwennamen en laat ons
berustend schateren.
– Eddy van Vliet