Categorieën
liefde
Als dan het koperen keteltje vol as
van wat ik was wordt leeggeschud
over het geduldig gras,
mijn lief, sta daar niet voor schut
en veeg de rimmel van je wangen.
Dank aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.

En lach om wat ik was, onder meer
het gesnurk in de bioscoop,
de onderbroek die steeds afzakte,

de debiele grap en de logge loop
naar jou keer op keer
toen ik je nu warme weelde pakte.

– Hugo Claus
Categorieën
kinderen liefde

Tierelieboem

Een twee drie vier vijf zes zeven,
wie zal ik een kusje geven?
Tierelieboem, wat een zoen!

En we stoeien, en we groeien
samen in het grote bed.
Ik zeg het maar, dan weet je het:

Als we groot zijn, als we bloot zijn
en we moeten vrijen,
ik blijf altijd bij je.

– Sjoerd Kuyper
Categorieën
liefde

jij denkt…

jij denkt
dat als ik
dat jij dan
zodat jij mij

als jij denkt
dat ik dan
zal ik
zodat ik jou
en jij niet

– Harry Mulisch

Categorieën
liefde

Ik heb je liever

Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.

Ik heb je liever dan vrolijkheid of regen,
liever dan de stilte van drie uur
in de rustig in- en uitademende nacht.

De meeuwen scheren overdag met hun vleugels
langs de blonde warme lucht.
De wilde bloemen staan te lachen
in het warme bad van de zon.
De zon danst zijn toch maar kleine rol
met zoveel overgave dat het heel
stil wordt, hier, in dit deel van het heelal.

Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.
Liever dan vrolijkheid of regen,
liever nog dan ik heb je lief.


– Hans Andreus
Categorieën
liefde lyrics

Vergeef me

//www.youtube.com/get_player
Open je ogen, luister naar mij.
Morgen is ver weg, dus kom dichterbij.
We wachten al langer, dit wordt ons moment.
Laat alles los, al rest gaat vanzelf.

Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, wat ik je beken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.

Laat me je ziel zien, vertel je verhaal.
Laat dit niet voorbij gaan, zeg me je naam.
Geef me je wapens, fluister me hard.
Ik geef me over, de rest van de nacht.

Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, kleur van m’n stem.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.

Nooit, nooit, nooit gedacht dat jij bestond.
Nooit, nee nooit, zweefde ik zo hoog, doch zo helder.
Boven de grond.

Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.

Vergeef me. Vergeef me.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. ♥

Categorieën
afscheid leven liefde

Zal ik weggaan?

Zal ik weggaan?
Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen
Of zal ik blijven?
Zal ik blijven?

– Toon Tellegen
uit: Alleen liefde

Categorieën
humor leven

De poëzie van het T-shirtje

Het ging omhoog

– Biezon

Categorieën
woord van de dag

Woord van de dag

besmuis’teren

(besmuisterde, heeft besmuisterd), (overg.) (gew.) bevuilen, bemorsen, vettig maken

Categorieën
leven

Men moet

Men moet altijd enigszins verdrietig zijn,
anders is men verloren,

maar men moet wel een beetje verloren zijn –
van het reddeloze soort –
anders zou men alleen maar gelukkig zijn,

toch moet men ook gelukkig zijn,
zo maar gelukkig kunnen zijn,
in alle staten van geluk,

anders zou men maar verdrietig zijn,
enigszins verdrietig
altijd.

– Toon Tellegen
Uit: Minuscule oorlogen,niet met het blote oog zichtbaar

Categorieën
liefde

Nog één stap…

Nog één stap… zegt de een
Nog duizend stappen… zegt de ander.
… tussen jou en mij, zegt de een.
… tussen mij en jou, zegt de ander.
De een neemt duizend stappen
en de ander zegt:
nu zijn het er nóg meer, nog tienduizend stappen!
De ander neemt één stap
en de een zegt:
een halve stap was al voldoende,
nu zie ik het.

– Toon Tellegen
uit: De een en de ander

Categorieën
liefde

Kier

Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker
Als het maandelijkse bloeden van de vrouwen.
Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt
Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan
Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen.
Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op.

Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust
Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden
Op de koude tegels in de gang naar jou.
De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen
De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen
Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren

Op een kier.


– Leonard Nolens
Categorieën
liefde
U
Nu!

– Joost van den Vondel
Categorieën
liefde

Mont noir

Zoals het landschap in mijn ogen
Zo heb ik je voorgelogen
Dat de dingen grijpbaar zijn.

Wat ons betreft
Dit graan in bedauwde weiden
Fruit dat te hard voor woorden is
We hebben deze vorm gewild.

Kijk naar het landschap waar
Bomen tot blazoenen zijn geworden
En ieder ding een naam geeft
Aan een ander.

Hou dit vol.
Hou dit vol dat wij elkaar herkennen,
Ook in de schemer.

Zoals verhalen lijken op een paard,
En kinderen op wolken.
Hou dit vol.

Ooit wordt je pols genomen.
Tekent iemand met je hand,
En zijn wij werkelijk

Een landschap voor elkaar.

– Stefan Hertmans
Categorieën
liefde liefdesverdriet

Een geschenk

Ze trokken God aan zijn mouw;
‘Dat geschenk van je,
de liefde,
wat was daar de bedoeling van?’


Het regende
en God verzonk in gepeins
(maar eerst rukte hij zich nog los,
hij hield niet van hun manieren)
en al peinzend
waadde hij door leven en door dood,
door waanzin en nalatigheid,
door waarheid en door angst,
zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas
en daalde peinzend af
langs de smalle trap van hun rede-


‘Ik heb het geweten,’ mompelde hij.
‘Ik heb het geweten.’


– Toon Tellegen
uit: Kruis en munt
Categorieën
woord van de dag

Woord van de dag

bel-esprit’

(Fr.) m. (beaux esprits), iemand die thuis is in en aangenaam weet te spreken over literatuur en kunst