Vind een stoel en trek je haast uit
hang haar traag over de leuning
naast je deadlines en gedoe
leeg je hoofd en leg de wereld
aan je voeten, laat maar liggen
kom je later wel aan toe
maak jezelf een poosje kwijt
neem een koffie
en DE tijd.
– Judith Nieken
Ik kan zoveel bedenken
wat anders kon en anders kan
zoveel wat nou als-jes
en als ik dat doe, wat zal dan
ik kan zoveel bedenken
dag in, dag uit en in de nacht
maar weet je wat, het loopt toch zelden
zoals ik het al die tijd
in mijn hoofd had uitgedacht
– Jip
Ik sta
even stil,
en dat is
een hele
vooruitgang.
– Bertolt Brecht
Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door ’t ogenblik.
Zuigend eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
– M. Vasalis
Er zijn uren
zonder jou. Soms. Misschien. Het is denkbaar.
Er zijn rivieren met oevers vol boterbloemen
zonder jou. Boten met hakkelende motoren, stroomopwaarts,
zonder jou.
Er zijn wegen zonder jou. Zijwegen, ongelukken,
greppels.
Vlinders zonder jou zijn er, en distels. Ontelbare.
Er is mismoedigheid zonder jou. Laksheid. Angstvalligheid.
En er gaat geen uur voorbij,
er is nog geen uur voorbijgegaan.
– Toon Tellegen
uit: Mijn winter, Querido Amsterdam, 1987
morgen zal het anders worden
vanaf morgen ga ik leven
vanaf morgen ga ik doelen stellen
vanaf dan ben ik gedreven
niemand zal mij tegenhouden
– met volle vaart vooruit –
niet meer stap voor stap
maar dwars door het geluid.
niemand leest mij nog de les
ik ga doen waar ik voor sta
morgen zal het anders worden
of misschien de dag erna.
– René Oskam
Hoe dikwijls stond ik op het punt van breken
en brak ik zonder het zelf te weten
beloften die ik ongemerkt gemaakt heb
door heel vriendelijk onduidelijk te zijn.
Hoe dikwijls stond ik op het punt van weggaan,
maar bleef ik om niemand voor het hoofd te stoten
en heb ik mezelf stilzwijgend opgesloten
achter een plaatselijk angstvallig rookgordijn.
Wijs me waar de toetsen zitten,
dan speel ik iets voor jou
zonder erbij na te denken,
omdat ik van je hou.
Wijs me waar de toetsen zitten
en schuif de hele boel opzij,
dan kan ik eindelijk zeggen
wat ik voor je voel.
Hoe dikwijls stond ik op het punt de waarheid
of wat daarvoor doorgaat te vertellen,
maar hield ik me in, omdat ik bang was
voor de gevolgen van en wat men zeggen zou.
Hoe dikwijls stond ik op het punt te leren,
te leren leven met een gebrek aan zelfvertrouwen,
waardoor ik met iedereen rekening bleef houden
tot ik zelf niet goed meer wist wat ik nou wou.
Wijs me waar de toetsen zitten,
dan speel ik iets voor jou
zonder erbij na te denken,
omdat ik van je hou.
Wijs me waar de toetsen zitten
en schuif de hele boel opzij,
dan kan ik eindelijk zeggen
wat ik voor je voel.
– Herman Van Veen
Ik dacht dat ik mezelf een boek ging geven,
maar het werd een plant
Ik had geen plaats voor een plant,
want ik had er al veel te lang aan gedacht
Soms word ik ’s nachts wakker en kijk ik of mijn buik nog plat is
Meestal is het te donker om iets te zien
Dat is niet gek, het is nacht
Meestal is mijn buik vol
Zo vol als een buik nadat ik cake heb gegeten
Cake, mijn hele verjaardag lang
– Lieke Marsman
soms is ze net een kinderkoor
met vijftien hoge stemmen
soms is ze net een accuboor
of een racefiets zonder remmen.
soms is ze net de wijsheid zelve
maar met een veel te grote bek
soms is ze zeven luxe gangen
en soms een bitterzoete snack.
soms doet ze domme dingen
alsof het schort aan intellect
maar meestal is ze niemand
niemand is perfect.
– René Oskam
Er is soms een nacht
vol van tranend verdriet
waarop je de zon,
maan en sterren niet ziet,
maar vergeet nou maar nooit,
donker is ook maar schijn,
dat ze er echt allemaal
heus nog wel zijn
– Lars van der Werf
Het doel en de roes van het leven
en de wedren met den tijd
zijn mij langzamerhand om het even
het haastig uurwerk ten spijt…
Het is alsof er niets ontbreekt.
In den avond het lief bekoren
van je hand die het licht ontsteekt.
– vrij naar Anthonie Donker
Nu is mijn huis volledig opgewarmd.
Ik ben de herfst.
Ik ben de regen.
Ik ben de storm.
Zoek mij maar op,
ik sta in alle gedichten.
Houd mij maar vast,
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal.
– Toon Tellegen
uit: De zin van een liguster, Querido Amsterdam, 1980