Auteur: Jasmien O

Categorieën
gedichtendag liefde

Gedichtendag

Omdat het gedichtendag is en omdat ik den Herman graag zie/zag.

Middenin de vlakte van juli
kwam ik je tegen. Ik woon hier, zei je.
Ik keek naar de bloemen. Ja, dat zie ik,
zei ik, en waar leerde je de kunst
om niet lang te duren? Ook hier, zei je.
Je was lenig; en je woorden waren zo
doorschijnend, ik kon je er helemaal
door zien.
En daar lag ik al in het gras
en wat hield ik in mijn hand?
Een oortje, waarin ik het lange woord
‘lieveling’ uitgoot, zonder morsen

– Herman de Coninck
uit:  De lenige liefde

Categorieën
lyrics

Vervaldag – Bart Peeters

Zeg met een hint
wat ik van je mag denken
Loop jij nog steeds
over die catwalk in m’n hoofd

Je vergeet na zo lang
nog aandacht te schenken
aan wat je denkt, dat je toch al weet
aan wat je weet, omdat je het zelf gelooft

Verlangen jouw atomen
ook zo naar zacht geweld
naar nooit de kust nog veilig
tot je totaal bent uitgeteld
Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
dus voor een nieuw begin is het nooit te laat

Alles weer nul op onze teller
zo gaat het altijd
want die cijfers draaien zot
en zoek je naar rust
lijkt alles veel sneller
maar dat is maar, hoe je het bekijkt
ontsnappen kan, maar niet aan je eigen lot

Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld
naar nooit de kust nog veilig, tot je totaal bent uitgeteld
Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
dus voor een nieuw begin

Liefde kent geen manieren en slingert elke mens
en alle andere dieren
zodanig over iedere grens
dat elke schele Jezus in Valkenburg bij nacht
plots heilig scherp gaat kijken
en zelfs een beetje om ons lacht

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
dus voor een nieuw begin is het nooit…

Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld
naar nooit een kus nog veilig tot we totaal zijn uitgeteld

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
dus voor een nieuw begin is het nooit,
is het nooit, te laat.

Categorieën
leven

This is your life

 

Categorieën
leven

When the late Nadine Stair of Louisville, Kentucky, was 85 years old, she was asked what she would do if she had her life to live over again.
“I’d make more mistakes next time,” she said. “I’d relax. I would limber up. I would be sillier than I have been on this trip. I would take fewer things seriously. I would take more chances. I would climb more mountains and swim more rivers. I would eat more ice cream and less beans. I would perhaps have more actual troubles, but I’d have fewer imaginary ones.You see, I’m one of those people who live sensibly and sanely hour after hour, day after day. Oh, I’ve had my moments, and if I had to do it over again, I’d have more of them. In fact, I’d try to have nothing else. Just moments, one after another, instead of living so many years ahead of each day. I’ve been one of those persons who never goes anywhere without a thermometer, a hot water bottle, and a raincoat. If I had to do it over again, I would travel lighter than I have.If I had my life to live over, I would start barefoot earlier in the spring and stay that way later in the fall. I would go to more dances. I would ride more merry-go-rounds and I would pick more daisies.”
Categorieën
leven

Dirigent

Als de regen traag blijft vallen
en het licht wordt als aan zee,
sluit de ochtend naadloos
op de avond aan. Dat klinkt
als somberheid, maar niet
per se. Je hoeft niet alles
in mineur te zingen. Je doet
de dingen met je beste been
vooruit. Aan donker zit altijd
een kant die glanst zoals
de natte straat. Het heet ook
hondenweer voor iets.
Is het niet grappig dat je
je evenwicht verliest bij het
schudden van je vacht.
Je weet dat oefenen niet
bij het leven hoort. Alles is
altijd voor echt. Je moet
de straat op en verdrinken,
je borstzak brandend van
het kaartje voor een stoel
dicht bij de dirigent. Hij wijst
je met het tillen van zijn
handen op het belang van
het moment.

– Bart Moeyaert

Hij schreef het ter gelegenheid van de opening van de gerenoveerde Vlaamse Opera in Antwerpen. Ik deel het met jullie ter gelegenheid van ons jaarlijks concert Klankkleur te Schelle.

Categorieën
lyrics

Niets of niemand – Bart Peeters



als je schuilen wil, schuil dan bij mij
dan ben je veilig voor de regen
en als je warmte wil, schuif dan dichterbij 

niets of niemand houdt je tegen 

ben je het noorden kwijt 

vraag het dan aan mij 

ik ken de wind al zijn wegen 

en als ik volgen mag zeg dat er dan bij 

niets of niemand houdt je tegen


diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt je tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt je tegen


mag ik mijn trauma’s, mijn wanhoop en chagrijn

en mijn neuroses met je delen

en mocht je ziel niet openstaan voor mij 

dan zal ik je hart wel stelen


diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt mij tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt mij tegen


mensen durven wel eens koud of cynisch zijn

maar bij ons blijft dat achterwege

na regenbogen komt er altijd zonneschijn


niets of niemand houdt dat tegen

Ik zal je geven wat ik geven kan

‘k heb al zoveel van jou gekregen

als jij mijn vrouw wil zijn word ik dus je man

niets of niemand houdt ons, niets of niemand houdt ons…


diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen
– Bart Peeters

Dag Bart, het beste! En liefst tot snel.

Categorieën
leven

Gedicht voor gelukkige mensen

Van alle mensen die
het lachen is vergaan,
loopt een op de drie blind over je heen
en kijkt dan om.

De wereld is juist niet van iedereen,
dat slag.
De overige twee vallen niet op.
Hun armen bungelen halfstok.
Onder hun tong zit gram.
Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
Je staat erin voor je het weet.
Heb ik iets van je aan misschien
is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren.
Wijs naar elkaar, wijs naar
het water met de zon erboven.
Zeg blije dingen als:
wij moeten zeer de moeite zijn,
als zelfs de zee tot hier komt,
weggaat
en zich weer bedenkt.

– Bart Moeyaert

Ik wens iedereen een heel fijn nieuw jaar toe. Dat je omgeven mag worden door de warmte van liefde en geluk. Dat je mensen vindt waarbij je terecht kan en dat jij op jouw beurt een plek mag zijn waar anderen kunnen schuilen. Gelukkig 2012!

Categorieën
liefde

Als ik geen rood meer heb

Als ik geen rood meer heb
maak ik de bomen groen, de struiken,
het hele landschap wat ik schilder.

Dus ook het onkruid en het gras,

waarin je languit ligt te wachten roerloos
maar toch diep ontroerd, wanneer je later
het doek mag zien waar ik je rooie jurk

vervangen heb door zachte naaktheid,
waarvoor ik net als voor je glimlach
vooralsnog niet de kleur vond die je past.

Als ik geen rood meer heb,
heb ik nog altijd je lippen.

– Paul Snoeck
Categorieën
leven

Zie:

Niets is voor u. Niets is voor u bedoeld.
U wordt nochtans gewenkt. Onbekend is
onbemind. Dat is de naam voor alles
wat uw leven lastig maakt. Van jassen
vindt u vast de kraag het mooist. Het is
de heg die u graag hebt. Hij dient niet om
er overheen te kijken. Hij houdt uw adem
dichtbij uw gezicht. Van decemberdassen
heeft u er een paar. Het kan niet gauw genoeg
gaan vriezen. Dan mag u kop in kas het waaigat in.
Waarom zo bang. Het is vergissen wat ons bindt.
Het zijn de fouten die ons op elkaar doen lijken.
Zie: de spons erover. Zand. Als u van koud houdt,
denk aan januari. Dat is wat heet een fris begin.

– Bart Moeyaert

Categorieën
liefde liefdesverdriet
‘Ik hou van jou’, zei je tussen twee monden vol wafel.
Maar niet grappig; ook helemaal niet raar.
Een bal die je met al je ervaring van drie jaar
vriendelijk naar mij toe rolde over tafel.
Ik bloosde haast als de eerste keer.
Niet elke dag hoor ik dat zeggen, laat staan menen.
En als het toch gebeurt, heb ik geen antwoord meer.
Zoveel keer jouw leeftijd, ben ik tien keer
minder in staat te zeggen wat jij zei; niet in staat
zomaar voor iemands voeten de lading bakstenen
van een verklaring uit te storten. Als ik het toch probeer
blijft het in mijn keel steken, een visgraat.
Want wat men passie noemt, dat leer
je nog wel, komt vaak op omverrijden neer.
Niet bij mij: ik ben zo knap dat ik alles kan geven
en mijn hart houden. Kussen zijn kussen.
Een bed is een bed. Zielen hoeven daar niet tussen
te komen. Jij zegt: een bed? Is om te slapen. Moge
het zo ongestoord: dat je nooit met open ogen
iemand naast je haast niet huilen hoort.


– Herman De Coninck

Categorieën
vriendschap

Vriend

Je hebt iemand nodig,
stil en oprecht,
die als het erop aan komt
voor je bidt of voor je vecht.
Pas als je iemand hebt,
die met je lacht en met je grient,
dan pas kun je zeggen:

‘k heb een vriend.

– Toon Hermans

Categorieën
leven

Alle mensen

Alle mensen wachten op wonderen
vrouwen wachten op vrouwelijke wonderen
mannen wachten op echte wonderen
kinderen wachten op kleine feestelijke wonderen
alle wonderen wachten op dagelijkse sleur
haringen zwemmen de licht in de zee uit
zoeken het blauw tussen de wolken
glimmend van genot
en iemand die iets zoekt om te slapen
vindt een gedachte
in het spaarzame gezicht van een ander
en vlijt zich daarin neer.

– Toon Tellegen
Categorieën
familie

Ongelukje

Ik weet dat ik een ongelukje ben.
Mijn moeder zei nog zo ‘pas op, Johan!’
                     tegen papa,
maar ja net iets te laat. Daar was ik dan
                     Ha, ha,
een kleine schrijffout, een slip of the pen.

Als de pil er was geweest,
hadden zij mij nooit verwekt,
maar ’t principe van de pil
was toen nog niet eens ontdekt
en ik zit in dat belachelijke leven
en ik ben altijd een ongeluk gebleven.

Nou ja, toen ik er wás waren ze blij,
ik niet. Ik ben nooit blij geweest.
Ik denk: wat doe ik hier in godsnaam bij,
een outsider, een bietse op het feest
en wát voor een feest?

Maar waar ik me zo kwaad op maken kan:
m’n moeder zei nog zo ‘pas op, Johan!’,
maar ja Johan ging door, echt iets voor Johan,
en ik kwam er.
God, wat jammer.


– Annie M.G. Schmidt
Categorieën
leven

Kies

Bestaan kan iedereen.
Er zijn vraagt moed.
En wat de dichter doet
is pleiten voor het een.
Hij wil zijn leven niet
door wekkers laten leiden
of als een hond onthouden
dat hij kan slapen tot
het rinkelt naast zijn oor.
Hij bauwt niet na
wat hij soms uit
een mond hoort vallen
op tram acht, of met
een zwarte kwast over
een smoel geschreven ziet.
Zelf houdt hij niet
van vlekken maken,
maar als het bot moet
stelt hij dingen scherp
zodat het snijdt.
Hij woelt en spit graag,
graaft de scherven
uit de klei, haalt het beste
wat er is naar boven,
ook al weet hij dat er
daardoor naast zijn hart
een stem blijft jeuken,
maar ach zo gaat dat
als de dingen moeilijk
worden en je bereid bent
met een pen van krijt
of kool te schrijven.
Hij is het best geplaatst
om iets over de gum
te zeggen, omdat hij
als geen ander weet
hoe leeg het is als hij
het blad omslaat, hoe snel
de fout, maar ook hoe klein
en hoe verlamd
een hand van angst.
En daarom juist blijft hij
in potlood denken,
want dat is volgens hem
het wezen van er zijn.

– Bart Moeyaert

Categorieën
quote

Vervaldag

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
Dus voor een nieuw begin is het nooit te laat

– Bart Peeters