Categorie: afscheid

Categorieën
afscheid hoop leven liefde natuur

Let it grow – Eric Clapton

https://youtu.be/KXDf9UwHGF4

Standing at the crossroads, trying to read the signs
To tell me which way I should go to find the answer,
And all the time I know,
Plant your love and let it grow

Let it grow, let it grow,
Let it blossom, let it flow
In the sun, the rain, the snow,
Love is lovely, let it grow

Looking for a reason to check out of my mind,
Trying hard to get a friend that I can count on,
But there’s nothing left to show,
Plant your love and let it grow

Time is getting shorter and there’s much for you to do
Only ask and you will get what you are needing,
The rest is up to you

Plant your love and let it grow
Let it grow, let it grow,
Let it blossom, let it flow
In the sun, the rain, the snow,
Love is lovely, let it grow

De akeleien komen stilaan piepen, papa. In gedachten zie ik je wijzen en lachen.

Categorieën
afscheid huwelijk leven liefde liefdesverdriet

Alleen nog dit

Wilt u nu afronden?
u overschrijdt uw tijd
ja, alleen nog even dit
heel kort dan
hoe ze die avond bij me kwam
in die andere stad waar ik doelloos leefde
hoe ze er alles voor over had
om bij me te komen die avond
die donkerblauwe avond
zachte regen in het gouden lamplicht
op het macadam van de straat
hoe we samen lagen
en liefde dat grote woord
waar ik geen ander voor vinden kan
in tijdloosheid ons omhelsde
sindsdien in tiktakkende onrust
verliet ik haar vaak
maar
en dat wou ik nog even zeggen
weggaan deed ik nooit meer bij haar
u heeft uw punt gemaakt

– Remco Campert
Uit: Een oud geluid. 2011.

Categorieën
afscheid

Mausoleren

De muren moeten nog warm zijn van het vuur dat
er brandde. Kleren liggen op een stoel, de geuren
voor later in de draden opgeslagen. Vergeet geen
detail. Zo is het. Zo klinkt het. Zo mild valt het licht.

Dit beitelen in steen terwijl het leeft. Het huis moet
blijven staan om in te slapen als het weg is. Verzin
nu je erin bent hoe het vroeger was. Zet de dingen
op hun plaats om terug te kunnen vinden bij gemis.

– Ruth van Rossum
Uit: Sakasegawa. 2012.

Categorieën
afscheid jsmn

Vandaag heb ik geen woorden

Papa.

Vandaag ben ik geen raam, heb ik geen licht en denk ik ‘Het is te laat’. Te laat voor al die dingen waarvan we ooit droomden samen. Het was al langer vijf voor twaalf, nu is het middernacht. Alle mensen gingen slapen en jij werd nooit meer wakker.

Ik mis alle dingen die jij nu mist door er niet te zijn. Kon ik het allemaal maar delen door gewoon je deur binnen te wandelen, die knarsend toch altijd open ging. En was je maar de ladder, waarop dat piepnieuw nageslacht omhoog kon klimmen.

We houden jou dicht bij ons, omdat we je niet willen achterlaten. Niet kunnen achterlaten. Je bent een deel van ons leven, verweven met ons tot in de kleinste poriën. Het eerste hoofdstuk, alle levenslessen ertussenin en tot op dit eigenste moment.

Het is niet enkel mooi om een huis te voorzien voor jouw hart, maar ook om het een echte thuis te geven. En dat doen we. Soms krampachtig, soms met veel verdriet. Maar altijd met liefde.

Maar vandaag… Vandaag kon de wereld vol zijn van geluk, en toch:
leeg, zonder jou.

Het volledige gedicht dat aan de basis ligt van deze blog is nog eens hier te lezen.

Categorieën
afscheid leven natuur

Proberen

Ga de grond in en graaf een kelder enkele meters
diep. Je hield altijd al van de donkere geuren van
vochtige aarde en rottend blad. Maak nissen in de
wanden en zet daarin wat je wilt bewaren. Kortom
maak het gezellig. Ga daar liggen, om te oefenen,
een paar dagen of een maand. Hoe zal het straks
voelen, wat wil je dan onder handbereik om niet te
erg alleen te zijn, ontbreekt er misschien nog iets?
– Ruth van Rossum
Uit: Sakasegawa. 2012.
Categorieën
afscheid familie kinderen

Dat ge mij nooit…

– Voor Margot –

Dat ge mij nooit als juffrouw
hebt gezien
terwijl ik in uw huis
altijd ‘schooltje’ kwam spelen
dat ik nu in m’n eentje
bij uw steen op bezoek moet
in plaats van steevast
elke zaterdag met velen
Da ge mijn man nie hebt leren kennen
om dan stiekem achter zijn rug
uw duim op te steken
dat ’t laatste wa ge hoorde
mijn tranen was
die ’s nachts om uw terugkomst bleven
smeken
Da ge mij nu niet
gaat zien afstuderen
en niet zult lachen
met mijn gekke proffen
dat ik na al ’t bloed
zweet en tranen niet
met een stuk taart
in uw zetel zal neerploffen
Da ge daar boven met uw benen zit te zwengelen
en rode wijn drinkt zonder op mij te wachten
da ge met oma rondedansjes doet
zonder een kus op mijn bol
om de pijn te verzachten
Da ge later niet met uw beide grote handen
over mijn bolle babybuik zult kunnen wrijven
en da ge u niet aan de afspraak hebt gehouden
om gewoon simpelweg altijd bij mij te blijven
Da ik niet goed weet hoe het verder moet nu
en of ik boos mag zijn als ge zo vroeg weg gaat
en dat ik niet weet of gij het wel nog hoort dat ik
voor ik ga slapen nog altijd een beetje tegen u praat
– Kamie Delbeke
Categorieën
afscheid leven liefde natuur

Schemering van ijdelheid

Iedere nacht
tilt de dode
de grafsteen op
tastend
of zijn naam op de steen
niet is uitgewist.

– Vjatsjelav Koeprijanov

Categorieën
afscheid familie leven

Mijn man

Ik ben nooit meer
naar zijn graf gegaan.
Is dat schande? Nee.
Ik voel het anders aan.

Ik weet zeker
dat ik hem niet vind
op dat kerkhof daar,
in de koude wind.

Maar wel voel ik
zijn aanwezigheid
waar we samen waren
in die oude tijd.

Dikwijls is het
of hij naast me gaat.
Of ‘k hem spreken kan,
vragen kan om raad.

‘k Vind dat hij het
dichtste bij me is,
als ik troost behoef
in mijn droefenis.

Maar is een dag eens
mooi en goed geweest,
juist dán mis ik hem,
mis ik hem het meest.

– Willem Wilmink

Categorieën
afscheid familie

Vader

De afgelopen weken waren echt een clichématige rollercoaster van emoties. Een ouder verliezen en begraven is onmenselijk moeilijk. Toch waren er ook af en toe enkele lichtpuntjes… Een warme knuffel, een troostend mailtje of gewoon een begrijpende blik. Ik ben enorm verschoten van de massale warmte en vriendschap waarmee we plots omringd werden, zelfs vanuit de meest onverwachte hoeken. Daarom wil ik heel graag dankjewel zeggen, aan jullie allemaal. Echt waar. Bedankt om er ‘gewoon’ voor ons te zijn, voor de knuffels en voor alle troostende woorden op momenten dat die juist heel moeilijk te vinden waren. Dankjewel. <3

De dingen die voorbij zijn, blijven rustig verderleven,
sereen, omdat ze niet meer zo acuut
en niet meer slechts zo heel heel even
moeten gebeuren van minuut tot minuut.

Zo ging mijn vader, sinds hij stierf
ook in mijn dromen al een paar keer dood, maar trager,
er niet de tijd voor nemend, maar een eeuwigheid,
en leeft hij tóch nog verder, verder en wat vager.

Hij zegt niets meer, hij is een sfeer, mijn vader,
van ouwe woorden, het woord ‘altegader’,
het woord ‘gelaat’ en ‘schoot’ (van ons gezin) en ‘schoon’.

Zo rustig wil ik ook wel sterven, een keer of zes, zeven
in de dromen van mijn zoon.
Tot ik gewoon blijf leven.

– Herman De Coninck

Categorieën
afscheid jsmn

Afscheid

Een blog vol gedichten en woorden. Stuk voor stuk warme en herkenbare teksten die me elk op hun eigen  eigen manier raken.

En dan plots die leegte. Afscheid nemen van je eigen vader… Hoe doe je dat? Zelfs ik, fervente verzamelaar van troostende en helende woorden, sta als aan de grond genageld. Er is niets dat nu nog past of juist aanvoelt. Uiteraard exact op het moment dat ik dat warme woordendekentje het meest kan gebruiken.

Dus ja… dan gebeurt het allemaal maar even zonder woorden. En dat is ook oké.

‘Slaap maar,’ zeg ik
tegen een dochter die allang slaapt
en daar wakker van wordt.

Het onweert. Misschien wil ik wel
dat zij bang is, dan kan ik vader zijn.
Maar ik kan niets anders dan samen met haar
niets kunnen.

Zonder woorden zouden ze ook gebeuren.
Maar dan zonder woorden.
Zoals woorden. De dingen gebeuren.

– Herman De Coninck

Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Eerste keer

Wachten tot je komt
is studeren op het afscheid.
Je kunt niet dichterbij
dan door mij heen.

Dan door mij heen.

Ik sta versteld: ik had
nog plaats, een leegte
die nu altijd blijft. Liefde
is verleden tijd voor lief.

– Jan Van Coillie

Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Het is een magere troost

Het is een magere troost
dat alles moet verdwijnen

en ik je hoe dan ook op een keer
toch zou moeten missen, bij voorbeeld

door de dood. Ik hou van je, al
kunnen we waarschijnlijk niet meer
worden wat we vroeger waren of dachten
te zijn. Geen verhalen over afkeer,

over waanzin of grote trouw: ik
verlang naar toen terwijl
ik ouder word. Ik denk
nog veel aan jou.

– Tom Lanoye
uit: ‘In de piste’

Categorieën
afscheid leven

Geen aanleg

Geen aanleg voor koetjes en kalfjes.
Te weinig geduld voor diplomatie. Wie
heeft het niet allemaal eerder geroken,
gezien en gehoord: de duistere walm

van lafheid en leugens, alle schijn-
bewegingen en machinaties, je eigen
gebreken en die van de soort. En dan
komt de kunst om de laatste bruikbare

toonaard te vinden en niet te verzinken
in dat o zo zalige, zwijgende niets. Want
natuurlijk is alles al eerder gezegd en
vertoond, maar nog levend al zwijgen

is wel de allerdoodste dood.

– Marc Tritsmans

Categorieën
afscheid leven liefde

Mocht je me vergeten…

Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet:

Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten.

Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.

Als je me plotseling vergeet,
zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.

Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.

Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
– onverzoenlijk lief –
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:

zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten.

– Pablo Neruda

Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Zou ik koffie…

Zou ik koffie hebben gezet, zou jij komen
Zou ik me voorbereiden op je komst
Zou jij op de deurbel drukken
Ik lag in bed, liep niet naar de deur
Je stond er niet

Ik denk veel
Lange dagen zijn te kort
De klok telt op zijn plaats
Hij loopt niet, gaat niet achteruit

Mijn dagen groeien vast aan mijn vragen
die ik aan je wilde geven,
zodat ze ergens aangekomen
ik ervan kon genezen

– Hava Güveli