Categorieën
afscheid liefdesverdriet lyrics

Ik ben er nog – Jackobond

Alles heeft een begin en een einde
Alles gaat omhoog en komt weer neer
Jij zegt je ziet er goed uit
Ik ben het daarmee eens

Al waar ik van hield is verdwenen
Maar ik ben er nog
Zonder jou kon ik toch niet leven
Maar ik ben er nog

Ik ben er nog

Miljoenen mensen op de wereld
Die kunnen zonder jou
Ik ben het ook aan het leren
Er is geen reden dat het mij niet lukken zou

En de vogels die fluiten vrolijk verder
Voor hen is er niets aan de hand
De zon die schijnt misschien zelfs feller
Ik heb een tijd niet meer gemerkt dat ze er was

Ik ben er nog

Op een dag
Verdwijnt de angst
Je bent er weer
Meer dan ooit voorheen
Je voelt de zon, je ruikt de zee
Je bent terug van weggeweest
Je bent er meer dan je er ooit
Bent geweest

Ik ben er nog

Jackobond

Categorieën
afscheid

Kamer 832

Ik zag haar blik, en wist: de dood kan
nooit groter zijn dan haar ogen.
Die hand, die vrijgevige hand
waarin zoveel speculaas had gelegen
klampte zich vast aan de laatste
lettergreep van dit leven.

Naast haar bed: een speld, een kam
een spiegel. Ik had haar kleren uitgekozen
en haar nagels kleur gegeven. Ik zei
God hoeft niet zo lelijk te zijn
als hij jou deed geloven. En zij lachte.

Ik gaf een kus, tekende met vaste hand
de broodnodige papieren en een uur later
keek ik naar haar uitgewoonde lichaam

een lichaam, zo mager van gezwellen
dat de tijd haar haast vergat te vellen.

– Aloys Vonckx
Categorieën
afscheid lyrics

Wat nog komen zou

Ik denk niet aan wat nog komen zou
Hoe mooi het had kunnen zijn
Ik onthou liever al ben ik in de rouw
Wat prachtig was en fijn

Ik vraag me niet af waarom het was
Dat het noodlot die wonde sneed
Ik onthou liever hoe mooi het leven was
Dan al dat diepe leed

Voor duizelingwekkend groot verdriet
Bestaat geen medicijn
Want we weten maar beseffen niet
Hoe onvoorstelbaar kwetsbaar wij wel zijn


Want magische woorden zijn er niet
Het lot valt ons diep en zwaar
Niets verzacht ons groot verdriet
Dus steunen we mekaar


Al is het gemis zo triest en hard
Wij denken aan elke lach
Die blijft voor eeuwig in ons hart
En troost ons elke dag

– Bart Peeters

Vandaag had je 86 jaar geworden. Maar we wisten eigenlijk allemaal dat het nooit zo ver zou komen… Het ga je goed, daarboven!

Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Laat mij gaan

Zie ik u nog weer?
Was dit de laatste keer?
Wij zeggen ‘het is voorbij’ maar hier liggen we weer.

Ik kom niet los van u
Ik wil niet met en zonder u
Verdwalend tussen lust en liefde
lig ik hier bij u


Ik heb verloren van verlangen
Ik word herboren in de lust
Hier in dit hof van lakens uitgeblust

Laat mij nu maar gaan
Ik ben niet op wie jij wacht
Ik moet verder gaan na deze nacht

Is het zoeken en verlangen
naar wat wij niet konden vinden bij elkaar

Er is een verschil tussen wat je kan en wil
Jij leerde mij om vrij te zijn en al doet het afscheid pijn
Het is een cadeau
Ook al voelt het nu niet zo
De grote liefde laat zich niet misleiden
Dat wisten wij beiden

Is het zoeken en verlangen naar je weet wel wat maar nog niet waar
we vonden het niet en liggen bij elkaar


 – Pieter Embrechts
naar aanleiding van de lancering van zijn dubbelcd vandaag

Categorieën
afscheid leven

Vlinders

Zoals de zachte nachtgeluiden
stil komen dwalen in je droom
raken gedachten je soms aan.
Dat moeders ook dood kunnen gaan.
Dat vaders ook wel eens kunnen huilen
En dat je nooit weet wat er komt.
Hoe kun je een gedachte laten zwijgen?
Het zijn net vlinders: kun je vlinders slaan?
 
Je wilt gewoon dezelfde blijven
En dat er niemand weg zal gaan.
 
– Johanna Kruit
Uit: Wie weet nog waar we zijn? (1999)
Categorieën
afscheid

(Aan grootva, vandaag)

De dagen van het najaar lijken kort
met licht en donker en langdurig regen.
Ik kan mij nog maar nauwelijks bewegen
wanneer mijn adem moe en moeilijk wordt.

Gedaan en ruimschoots werd wat in de macht
van mensen ligt en toegewijd vermogen,
de zorg van artsen over mij gebogen
om te beproeven wat de pijn verzacht.

Schier ligt mijn lichaam, tevergeefs gebaad
in bekkens van azijn en rozenwater,
genezen eindlijk en alleen gelaten
voor de verlossing van de langste slaap.

– Anton Van Wildenrode

Categorieën
afscheid

Voor het vergeten

Zolang we niet vergeten, gaat niets verloren.
Laten we dus vergeten, maar alleen

zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen – daar,

zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in?

Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk –

zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm is van zingen
dat een vorm is van dragen, een lichaam zo te dragen
dat het door ons heen, alsof het uiterst traag voorover valt, iets als glas
onder vel, broos glas, misschien is dat het lichaam
dat als een wijnglas zingend
zwijgend gedragen wil worden, dat wij het zo in de lucht heffen
dat het almaar lichter wordt – daar, zie je het, zie je het nog, nauwelijks,
tegen de zon in?

– brengen de kleuren waarin het breekt ons misschien naar huis terug.

Peter Verhelst


De hemel heeft er weer een hele fijne opa bij sinds gisteren… Ik hoop voor hem dat ze er veel Latijn spreken en dat er overvloedig goeie wijn geschonken wordt. Hij zal op zijn beurt Schelle daar dan wel op de kaart zetten. 
Categorieën
afscheid

Gedichtendag 2015: Vlakte van niets

Zo hard dat het waait –we hoeven niet te praten als jij niet wilt.

Je vouwt de wind tussen je vingers tot een eeuwig wegzwevend vliegtuigje
dat ons een andere ruimte en tijd in laat kijken

tot waar jij op een rotsblok zit met een blik
alsof je je een plek herinnert waar je eindelijk zou kunnen blijven.
We zien

hoe je niet langer beweegt. Er is werkelijk niets in die vlakte.
Als een woestijnvos, zo laag
over laag groeit stilte-als je iets aanraakt, stuift het op.

De wind blaast je haren als een fakkel achter je hoofd.

Het is moeilijk dichterbij te komen.

Je kantelt je bekken, kromt je over je eigen hand.
Je wrijft je duim over je wijsvinger om te zien wat het is,
dat glanzende. Om mij te laten zien wat het is. Als een speekseldraadje.

We hebben het gevoel zo dicht te zijn genaderd
dat het ons had kunnen aanraken.

– Peter Verhelst
Uit: Wij totale vlam, bekroond met de Herman de Coninckprijs 2015
Categorieën
afscheid leven

weet je..

weet je
wat nu zo zonde is
dat ik dit op schrijf
zonder jou

– Bert Schierbeek
Categorieën
afscheid leven

jij had alles al…

jij had alles al
voor je geboren werd
en je bent zo gebleven
zolang je hier bent en
als je weggaat zoals wij
hoef je niet te veranderen
jij kwam niet
jij gaat niet
jij bent
– Bert Schierbeek
Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Liefde is niet het einde..

Liefde is niet het einde. Is geen eten en drinken.
Is geen dak boven het hoofd tegen de regen,
geen reddingsboei voor wie verdrinken.
Liefde is nergens voor en nergens tegen.

Liefde biedt geen uitkomst tegen de dood.
Vult geen lege longen met lucht. Verricht geen wonder,
tenzij dat elke dag al een beetje sterft in mijn schoot.
Je hebt er niets aan, maar je kunt niet zonder.

Het kan best zijn dat ik in de toekomende tijd,
verslagen van pijn en kreunend om respijt,
gesard door armoe en moe van het huilen

jouw liefde voor rust zou verruilen,
of de herinnering aan vannacht voor een kleiner verdriet.
Het kan best zijn. Maar ik geloof het niet.

– Herman de Coninck

Categorieën
afscheid liefdesverdriet

Bekentenis

Met zoveel liefde heb ik van je gehouden
dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het zeggen van je naam mij is gebleven
een liefkozing, waar ik dagen op kan leven;

En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed

tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.
Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden

dat, nu ik bijna je vergeten ben,
het een liefkozing der lippen is gebleven
je naam te zeggen als ik eenzaam ben.

– Hans Warren
Categorieën
afscheid leven

Weggaan

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

– Rutger Kopland
Uit: Een orgeltje van yesterday
Categorieën
afscheid hoop leven

Bluebird

there’s a bluebird in my heart that
wants to get out
but I’m too tough for him,
I say, stay in there, I’m not going
to let anybody see
you.
there’s a bluebird in my heart that
wants to get out
but I pour whiskey on him and inhale
cigarette smoke
and the whores and the bartenders
and the grocery clerks
never know that
he’s
in there.

there’s a bluebird in my heart that

wants to get out

but I’m too tough for him,

I say,

stay down, do you want to mess

me up? 

you want to screw up the

works? 

you want to blow my book sales in

Europe? 

there’s a bluebird in my heart that

wants to get out

but I’m too clever, I only let him out

at night sometimes

when everybody’s asleep.

I say, I know that you’re there,

so don’t be

sad.

then I put him back,

but he’s singing a little

in there, I haven’t quite let him

die

and we sleep together like

that

with our

secret pact

and it’s nice enough to

make a man

weep, but I don’t

weep, do

you?

– Charles Bukowski

Categorieën
afscheid

Heb mij nodig…

Heb mij nodig. Kun mij niet missen.
Heb verdriet. Ik heb daar van alles tegen,
levensbeschouwing, aforismen, groter verdriet:
het is familie. Van geluk weet ik dat niet.
Er is geluk waarmee je alleen
moet zijn. Het te grote.
Zo heb ik, toen jij geboren was, een dag
door bossen gelopen. En toen pas besloten
dat jij er misschien mee te maken had,
en je moeder, die ik kende van vroeger.
Er is keihard geluk, waarvoor je moet
achterlaten en hebben en twintig zijn
zoals in het Frans: twintig jaar hebben.
Heb mij niet nodig. Kun mij missen.
Pas later ben je ooit weer twaalf geweest.
Dan kun je ook rustig veertig worden.
Dan is geluk verdriet. Een naald die Schubert leest.
Kun mij dan missen maar doe het niet.


– Herman de Coninck