Categorieën
leven

De merels

… mijn vader waarvan ik pas
ontdekt heb dat hij een merel was.
Frank Koenegracht

Twee oude mannen praten wat,
het is vroeg in het jaar,
de eerste warme lentenacht.

Je staat in je tuin in Leiden,
ik sta in mijn tuin in Bergen,
we praten door de telefoon.

Een zwaluw strijkt de hemel glad,
de merel zingt op het dak
van het huis waarin ik woon.

Ik zeg: Hoor je de merel?
Jij zegt: Hoor je de mijne?
We houden onze telefoons omhoog.

Zo staan we in de lentenacht,
de eerste van het jaar,
en onze merels zingen voor elkaar.

– Sjoerd Kuyper
Uit: September. 2009.

Categorieën
leven

Een zwemmer is een ruiter

 

 

 

 

 

 


Zwemmen is losbandig slapen in spartelend water,
is liefhebben met elke nog bruikbare porie,
is eindeloos vrij zijn en inwendig zegevieren. 

En zwemmen is de eenzaamheid betasten met vingers,
is met armen en benen aloude geheimen vertellen 
aan het altijd allesbegrijpende water. 

Ik moet bekennen dat ik gek ben van water. 
Want in het water adem ik water 
word ik een schepper die zijn schepping omhelst, 
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn 
en toch nog eenzaam blijven. 

Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn. 

– Paul Snoek
Uit: Hercules. Gedichten. 1960.

Voor Maud Vanhauwaert, naar aanleiding van haar nieuwe voorstelling ‘Mijn punt is eigenlijk’. 
(Sorry, Maud!)

Categorieën
leven

donderdag

ik zat in de trein die mij bracht
naar de stad waar ik werkte
er gleed een korenveld voorbij
groene bomen stonden vochtig
van de nacht, de lucht leek
door van gogh erbij geschilderd
onbestemd en wispelturig

ik wilde schrijven maar
de woorden kwamen niet
ik dacht aan jou aan het
verband tussen de dingen
dat je niet hier was
maar god weet waar dat ik
daarom de bomen zag
de korenvelden en de lucht
dat alles treurig was
vergankelijk en prachtig

– Miriam Van hee
Uit: Achter de bergen, 1996

Categorieën
leven

maandag

 

 

 

 

 

iemand kan honderd keer
het raam open doen en weer sluiten
koffie zetten, de post ophalen
boodschappen doen
en zich niet thuis voelen

het gaat er niet om
hoe vaak iemand aan tafel
gaat zitten en een gedicht
probeert te schrijven over zichzelf
als over een ander die
onschuldig is

iemand kan falen
en het daarbij laten

– Miriam Van hee
Uit: Achter de bergen, 1996

Categorieën
leven

Ademruimte

Als ge dicht genoeg komt
als ge heel goed kijkt
dan kunt ge de barsten zien
van boven tot beneden
van mijn schouder
tot mijn tenen

Het is maar wat het is

Als ge dicht genoeg komt
als ge heel goed kijkt
dan ziet ge de lach
om te camoufleren
onder mijn kleren
verander ik van kleur

Laat mij los
Laat mij buiten
Ik heb nood aan lucht
aan ademruimte

Als ge dicht genoeg komt
als ge heel goed kijkt
dan ziet ge de lijmen
om mij samen te houden

Iets wat al eens hersteld is
breekt makkelijker in twee
maar het gevoel is al gekend
dus het zeer valt mee

Laat mij los
Laat mij buiten
Ik heb nood aan lucht
Aan ademruimte

Laat mij buiten
Nood aan ademruimte
Nood aan lucht

– Hannelore Bedert
Uit: Vanaf nu doe ik alles wat ik wil

Categorieën
leven

zoals alle mensen

 

 

 

 

 

 

zoals alle mensen
heb ik de meeste prijzen op deze wereld
niet gewonnen
heb ik de meeste boeken niet gelezen
er nog minder van geschreven
heb ik de meeste kinderen niet gebaard
de meeste mensen nooit ontmoet
de meesten niet eens gekust

dat stelt mij voor vandaag gerust

– Maud Vanhauwaert
Uit: Ik ben mogelijk

Categorieën
leven

en hoe ik niet vergeet…

 

 

 

 

 

en hoe ik niet vergeet wat ik vergeten ben, meer nog
dat wat ik vergeten ben, daaraan denk ik nog het meest

zoals aan wat mijn moeder bedoelde toen ik, nog zo dik als Afrika
en mijn cavia nog mals, haar vroeg waarom vergeten
geen ‘ge’ krijgt zoals geslapen, gegeten en gedanst
en zij toen, terwijl ze de strijk opplooide mompelde
alsof ze de woorden tussen mijn kleren schoof:

vergeten wordt nooit voltooid

– Maud Vanhauwaert
Uit: Ik ben mogelijk

Naar aanleiding van Gedichtendag 2018 en de aanstelling van Maud Vanhauwaert als stadsdichter in Antwerpen.

Categorieën
leven

365 dagen geldig

 
vouw je schaduw op
spreid de horizon
knip de tijd buiten de stippellijn

open je deur, je denken

adem je nieuw
en stap de dag, het jaar in.

– Mary Heylema

 

Categorieën
hoop leven

Wat kan er nou gebeuren…

Wat kan er nou gebeuren in één nacht?
De huizen zoeken warmte bij elkaar
en staren in het eerste zonlicht naar

hun slaperige gevels in de gracht.

Veel is er niet veranderd, dat is waar.
Toch heeft de nacht iets wonderlijks gebracht:
er is opeens een heel nieuw jaar, dat wacht –
wat kan er niet gebeuren in een jaar!

Zorg dat je wakker bent.
En klaar.

– Hans Kuyper

Categorieën
leven quote

Stil

Stil – De kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen

“Het geheim van het leven is om jezelf goed te belichten. Voor sommige mensen is dat in de schijnwerpers op het podium. Voor anderen is het achter een werktafel met een bureaulamp. Gebruik je aangeboren vermogens -doorzettingsvermogen, concentratie, inzicht en sensitiviteit- voor werk dat je leuk en belangrijk vindt. Los vraagstukken op, maak kunst, denk diep na.

Zoek uit wat jij aan de wereld kunt bijdragen en zorg ervoor dat je die bijdrage levert. Als je daarvoor in het openbaar moet spreken, moet netwerken of andere dingen moet doen die je ongemakkelijk maken, doe ze dan toch maar. Maar aanvaard dat ze moeilijk zijn en beloon jezelf wanneer je klaar bent.

Zeg je baan als tv-presentator op en ga een opleiding volgen tot bibliothecaris. Maar als je het heerlijk vindt om tv-programma’s te presenteren, creëer dan een extravert personage om de dag door te komen. Ik zal je een vuistregel geven voor netwerkevenementen: één nieuwe, goudeerlijke relatie is tien vuisten met visitekaartjes waard. Spoed je na afloop naar huis en kom op je bank weer tot jezelf. Creëer herstelhoekjes.

Doe in je vrije tijd wat je wilt, niet wat je denkt te moeten doen. Blijf op oudejaarsavond thuis als je daar gelukkig van wordt. Steek de straat over om doelloos geklets met vage kennissen te vermijden. Lees. Kook. Schrijf een verhaal op je computer. Spreek met jezelf af dat je een bepaald aantal feestjes zult bijwonen, in ruil waarvoor je je niet schuldig hoeft te voelen als je andere afzegt.

Waar je ook bent, vergeet niet dat schijn bedriegt. Sommige mensen gedragen zich extravert, maar die inspanning gaat ten koste van hun energie, authenticiteit of zelfs hun lichamelijke gezondheid. Dus de volgende keer dat je iemand met een bedaard gezicht en een zachte stem tegenkomt, bedenk dan dat die in zijn of haar gedachten misschien een vergelijking aan het oplossen is, een sonnet schrijft of een hoed ontwerpt. “

Uit: Stil van Susan Cain

Categorieën
leven

Blozen

het leven gaat niet over blozen
leg dat mijn wangen maar eens uit 
die kleuren
zonder tussenpozen
mijn ziel en zaligheid vooruit
het leven gaat niet over blozen
maar zachtjes gloeiend zie je mij
met al het kwetsbare
het broze
kom je een stukje dichterbij
– Merel Morre
Categorieën
leven liefde

we zouden kunnen gaan zitten…

we zouden kunnen gaan zitten
in een koffiekopje.
je weet wel,
een klassiek,
met schuine wanden,
zodat we telkens naar elkaar toe schuiven.
geen mok, dat niet.
geen grote cilinder
 met platte bodem
maar zo’n kleintje,
bol
misschien dat we daarin
moeten investeren:
van alle kamers kopjes maken.

– Sylvie Marie

Categorieën
leven
De kriebel in je buik die blijft gaan.
In gedachten dromen van dromen
veel verder van het nu vandaan.
Ga je voor onzeker,
niet wetend waar en hoe,
met de mooiste bestemmingen
niet wetend waarnaartoe?
Kies je voor onbestemd,
het gevoel dat die kriebel voedt
of ga je voor veilig,
voor het verstand dat alles moet?
Diep vanbinnen weet alles in jou wat te kiezen,
met het volgen van je hart kun je niet verliezen.
– Lief voor je leif
Categorieën
hoop leven liefde

De nacht wacht

Kom, verdwijn met mij
de nacht wacht in Amsterdam
of elders,
laten we onze zinnen verzetten
naar vergeten plaatsen,
of elders

En kom, laten we daar proosten,
zodat we
mede klinkers worden
van zij die de woorden even willen
weggooien
naar oneindigheid
of elders

Kom, laat ons tranen weglachen

(Ik zou ze van je wangen willen aaien
en je verborgen zorgen
even in mijn armen willen sluiten,
tot ze stilletjes stikken

want ik heb wel wat liefde over, moet
je weten
zo ook vriendschap, of troost
ik heb zo veel over
voor jou)

Dus kom, kom eens hier
en koester mee,
koester mij, dan kan ik
gerust in slaap vallen en reizen
naar vergetelheid
of elders.

– Emanuelle Gernay

Categorieën
leven

5

Het meisje tegenover mij heeft haar apparatuur uitgeschakeld
maar de dopjes in haar oren laten zitten. Kort kijkt ze me aan met
een flauwe glimlach alsof ze iets herkent maar direct wendt ze
haar blik af naar buiten. Ze heeft me niet gezien. Ze bevond zich
al op de drempel. Onder haar hals bloeit een blos op als wordt ze
ineens iets gewaar dat er ongezien al enige tijd moet geweest zijn.
Dat kijken zien wordt is niet vanzelfsprekend. Je moet er een blik
voor uitschakelen.

De alomtegenwoordigheid van muziek valt niet meer uit te bannen.

– Piet Gerbrandy