Categorieën
leven

Wiegeliedje voor wie alles moet

Je kunt het beste alles wat je moet
van jezelf in je armen houden
en fijn knijpen
zodat je enerzijds iets hebt om vast te houden
en er tegelijkertijd ruimte komt
voor kleinere activiteiten:
de sapcentrifuge aanzetten
een vergiet pakken
de gasslang laten repareren
kijken of er post is, waarschijnlijk
heb je een brief gekregen
met goed nieuws erin, iemand
wil je geld geven en jij hebt al ja gezegd
en je blijft ja zeggen
tegen kersen in een bakje leggen voor de gasten
tegen zin hebben in het eurovisie songfestival
tegen iedere week een cryptogram oplossen
met je moeder
oh, je kunt wel bang worden van een
verkeerd geplaatste letter of een
film me onheilspellende afloop
maar oh word maar niet bang van een
zich opnieuw aankondigende ochtend
die je mogelijk onbeantwoord lief laat hebben
want dat is geen duidelijk aanwijsbare reden
die ik overigens voor je weg wil neen
oh, je kunt wel bang worden van een
te laat betaalde rekening
maar oh, word maar niet bang van een
te vroeg uitgesproken verliefdheid
kom, dan gaan we gezellig
in een klein karretje door een graslandschap rijden
en onder aan de heuvel druivensap drinken
het moeilijke aan ouder worden is niet
dat je steeds verdrietiger wordt
maar dat je steeds meer woorden krijgt
om je verdriet te beschrijven
en als je het kunt, moet je het doen
dat is waar
maar ik heb hier een fleecedekentje neergelegd
en ik leid je er hand in hand naar toe
en het is hier warm
en je bent hier veilig
oh
– Lieke Marsman
Categorieën
leven liefde liefdesverdriet

Scherven

Ik liet per ongeluk je naam vallen.
Schrok, terwijl
ik hoorde hoe
elke letter een ander geluid maakte.

Ik raapte alles op
en haalde mijn tong open
aan de scherven
toen ik je terug in mijn mond legde.

– Ellen Lanckman

Categorieën
leven

Allegro

I play Haydn after a black day
and feel  simple warmth in my hands.

The keys are willing. Soft hammers strike.
The resonance green, lively and calm.

The music says freedom exists
and someone doesn’t pay the emperor tax.

I push down my hands in my Haydnpockets
and imitate a person looking on the world calmly.

I hoist the Haydnflaf – it signifies:
“We don’t give in. But want peace.”

The music is a glass-house on the slope
where the stones fly, the stones roll.

And the stones roll right through
but each pane stays whole.

– Tomas Tranströmer
vertaling door Robin Fulton

Categorieën
leven

Toneel

Ik heb zo te doen met acteurs.
Ze moeten zoveel acteren
en altijd in andermans kleren,
ik heb echt te doen met acteurs.

Waarom wordt men ooit acteur?
Het komt hier op neer, strikt genomen,
dat men door een deur op moet komen
en af moet gaan, ook door een deur.
En al wat men doet daartussen
zal altijd weer afgekraakt worden
door wezens van hogere orde,
dat zijn de toneelcriticussen.

Die zelf niet op kunnen komen
en zelf niet af hoeven gaan
en daartussen niets hebben gedaan
dan kwalijk genomen.

Ik heb zo te doen met acteurs.
Ze zitten hem zo te knijpen.
Ik kan het maar niet begrijpen:
waarom zijn er nog acteurs?

– Annie M.G. Schmidt

 

Categorieën
leven

Blanco

Er kwam een kaart.
Er kwam een heel verhaal.
Het heette brokken maken,
maar eeuwig vrienden was
ook mooi geweest.
Ik schreef terug
Nooit eerder met
zo weinig woorden,
om niet te zeggen geen.
Ik schreef een o.
Een bel van zeep.
Het cijfer niets.
Dat was niet lief,
maar wel een schone titel
voor een brief.

– Bart Moeyaert

Categorieën
leven natuur

Begrijp ik wat

Als ik de grens aanraak van mijn vermogen
worden mijn zolen even grondig plat
kriebelt er iets boven mijn ellebogen
en begrijp ik: nu begrijp ik wat.
 
Dan krijg ik wel eens tranen in mijn ogen
niet van het begrepene maar doordat
ik merk hoe kinderachtig opgetogen
ik weer ben met wat ik nooit bezat
 
Lieve natuur door de natuur bedrogen
omhels ik de natuur en blijf ik pogen
in haar te baden die ik al aanbad
 
toen ik bijvoorbeeld zag hoe vogels vlogen
doordat ze met hun armpjes bewogen
en dat ik dergelijke armpjes had
 
– Leo Vroman
Categorieën
familie hoop kinderen leven liefde

Kijk naar de daken

Kijk naar de daken, kind, bescherming
voor jou, voor mij, voor ons, voor velen,
nu nog door vaklui geplaatst, binnenkort
misschien 3D-geprint.


Wie in een huis woont, kind, vergeet
dat daken zelf geen daken hebben,
klimop danst op huis
naar het dak toe, dak ontvangt klimop.

Vormen en mensen in huizen
onverstaanbaar op weg, gelukkig
door het dak in roekeloosheid gestuit.
Ik hoop af en toe voor jou een dak te zijn

in deze stad, dit land, ik zal beschutten,
winnaars verliezers, maar ik maak
plaats wanneer je de sterren bekijkt.


– Jeroen Theunissen
Winnend gedicht Herman de Coninckprijs 2016

Categorieën
leven liefde

weerbarstig

bedenk me als een stukje papier
dat je onbedacht in je jaszak propt
nadat je er wat op schreef. ik laat open

wat, al hoop ik: laat het een zin zijn. één
voor in een vers van later en waaraan je
blijft denken, nog lang nadat je me wegstopte.

je kent de zin naderhand vanbuiten. hij doemt op
als een mantra in je hoofd. toch, nooit vind je er
de juiste context voor: een goed gedicht
dat de zin plaatst, omkadert, bovenal temt.

hoe je me dan na verloop van tijd bovenhaalt,
streelt en zucht: wat moet ik met je aan?


– Sylvie Marie

Categorieën
afscheid leven

Vlinders

Zoals de zachte nachtgeluiden
stil komen dwalen in je droom
raken gedachten je soms aan.
Dat moeders ook dood kunnen gaan.
Dat vaders ook wel eens kunnen huilen
En dat je nooit weet wat er komt.
Hoe kun je een gedachte laten zwijgen?
Het zijn net vlinders: kun je vlinders slaan?
 
Je wilt gewoon dezelfde blijven
En dat er niemand weg zal gaan.
 
– Johanna Kruit
Uit: Wie weet nog waar we zijn? (1999)
Categorieën
leven

Telforts droom

Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.

Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
 
– K. Schippers
Categorieën
leven

I hope in this year to come, you make mistakes.

Because if you are making mistakes, then you are making new things, trying new things, learning, living, pushing yourself, changing yourself, changing the world. You’re doingt hings you’ve never done, and more importantly, you’re Doing Something.

So that’s my wish for you, and all of us, and my wish for myself. Make new mistakes. Make glorious, amazing mistakes. Make mistakes nobody’s ever made before. Don’t freeze, don’t stop, don’t worry that it isn’t good enough, or it isn’t perfect, whatever it is: art, or love, or work or family or life.

Whatever it is you’re scared of doing, do it.
Make your mistakes, next year and forever.

Categorieën
leven

Hij zei…

Hij zei: “Gaan wil ik
al een eeuwigheid
en nu het kan
krijg ik mijn ene voet
niet voor de andere.”
De man deed het hem voor.
“Zo moeilijk is het maar.”
“Toch ben ik als de dood.
Wat als de hond
niet bij het hek zit?
Een hart is niet van elastiek
dat eeuwig rekt.”

– Bart Moeyaert
Categorieën
leven

Of zoiets prettig…

Of zoiets prettig langzaams
als het lezen van een boek
 
het rondreizen te voet
het zenden of ontvangen van een brief
 
per post, met van een stevig
handbeschreven papier de envelop
 
en een met spuug beplakte
kleurengedrukte, inktgestempelde
 
zegel er op; wat langzaam is
kan meer persoonlijk zijn en meer
 
privé: wat stilstaat deelt zichzelf
misschien het meeste mee.
 
– Elly De Waard
Categorieën
leven liefde

XIV

Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven

– Rutger Kopland
Categorieën
leven liefde

Je rug

Tot ik je rug zag – alsof je iets wilde met mij

daarom streelde ik met mijn ogen je rug
ach, hoe lang al kende ik die

ik wilde het niet denken deze gemeenplaats
maar het waren mijn ogen die dachten
alles in ons is geschiedenis alles

er moet zelfs een tijd zijn geweest waarin wij
nog niet eens bestonden, zo lang al

ik wilde je rug strelen zonder mijzelf te zoeken
onder je huid en ook jou zocht ik daar niet
wij zijn daar onvindbaar

liefde is een woord voor iets anders
dan ik zocht, niet de liefde heeft ons gemaakt

wij zijn gemaakt met onverschillig aandachtig
geduldig gereedschap, hetzelfde
dat ons weer afbreekt

we kennen de zwijgende anatomische prenten
die laten zien hoe het is

de witte wervels en ribben en schouderbladen
het witte weerloze skelet
waarmee het begint en ophoudt

daarom streelde ik met mijn ogen je rug

– Rutger Kopland