Categorie: leven
Scherven
Ik liet per ongeluk je naam vallen.
Schrok, terwijl
ik hoorde hoe
elke letter een ander geluid maakte.
Ik raapte alles op
en haalde mijn tong open
aan de scherven
toen ik je terug in mijn mond legde.
– Ellen Lanckman
I play Haydn after a black day
and feel simple warmth in my hands.
The keys are willing. Soft hammers strike.
The resonance green, lively and calm.
The music says freedom exists
and someone doesn’t pay the emperor tax.
I push down my hands in my Haydnpockets
and imitate a person looking on the world calmly.
I hoist the Haydnflaf – it signifies:
“We don’t give in. But want peace.”
The music is a glass-house on the slope
where the stones fly, the stones roll.
And the stones roll right through
but each pane stays whole.
– Tomas Tranströmer
vertaling door Robin Fulton
Ik heb zo te doen met acteurs.
Ze moeten zoveel acteren
en altijd in andermans kleren,
ik heb echt te doen met acteurs.
Waarom wordt men ooit acteur?
Het komt hier op neer, strikt genomen,
dat men door een deur op moet komen
en af moet gaan, ook door een deur.
En al wat men doet daartussen
zal altijd weer afgekraakt worden
door wezens van hogere orde,
dat zijn de toneelcriticussen.
Die zelf niet op kunnen komen
en zelf niet af hoeven gaan
en daartussen niets hebben gedaan
dan kwalijk genomen.
Ik heb zo te doen met acteurs.
Ze zitten hem zo te knijpen.
Ik kan het maar niet begrijpen:
waarom zijn er nog acteurs?
– Annie M.G. Schmidt
Er kwam een kaart.
Er kwam een heel verhaal.
Het heette brokken maken,
maar eeuwig vrienden was
ook mooi geweest.
Ik schreef terug
Nooit eerder met
zo weinig woorden,
om niet te zeggen geen.
Ik schreef een o.
Een bel van zeep.
Het cijfer niets.
Dat was niet lief,
maar wel een schone titel
voor een brief.
– Bart Moeyaert


Kijk naar de daken, kind, bescherming
voor jou, voor mij, voor ons, voor velen,
nu nog door vaklui geplaatst, binnenkort
misschien 3D-geprint.
Wie in een huis woont, kind, vergeet
dat daken zelf geen daken hebben,
klimop danst op huis
naar het dak toe, dak ontvangt klimop.
Vormen en mensen in huizen
onverstaanbaar op weg, gelukkig
door het dak in roekeloosheid gestuit.
Ik hoop af en toe voor jou een dak te zijn
in deze stad, dit land, ik zal beschutten,
winnaars verliezers, maar ik maak
plaats wanneer je de sterren bekijkt.
– Jeroen Theunissen
Winnend gedicht Herman de Coninckprijs 2016
bedenk me als een stukje papier
dat je onbedacht in je jaszak propt
nadat je er wat op schreef. ik laat open
wat, al hoop ik: laat het een zin zijn. één
voor in een vers van later en waaraan je
blijft denken, nog lang nadat je me wegstopte.
je kent de zin naderhand vanbuiten. hij doemt op
als een mantra in je hoofd. toch, nooit vind je er
de juiste context voor: een goed gedicht
dat de zin plaatst, omkadert, bovenal temt.
hoe je me dan na verloop van tijd bovenhaalt,
streelt en zucht: wat moet ik met je aan?
– Sylvie Marie

Telforts droom

We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
Een ogenblik geduld alstublieft.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan.
I hope in this year to come, you make mistakes.
Because if you are making mistakes, then you are making new things, trying new things, learning, living, pushing yourself, changing yourself, changing the world. You’re doingt hings you’ve never done, and more importantly, you’re Doing Something.
So that’s my wish for you, and all of us, and my wish for myself. Make new mistakes. Make glorious, amazing mistakes. Make mistakes nobody’s ever made before. Don’t freeze, don’t stop, don’t worry that it isn’t good enough, or it isn’t perfect, whatever it is: art, or love, or work or family or life.
Whatever it is you’re scared of doing, do it.
Make your mistakes, next year and forever.
al een eeuwigheid
en nu het kan
krijg ik mijn ene voet
niet voor de andere.”
De man deed het hem voor.
“Zo moeilijk is het maar.”
“Toch ben ik als de dood.
Wat als de hond
niet bij het hek zit?
Een hart is niet van elastiek
dat eeuwig rekt.”
Of zoiets prettig…

maar het waren mijn ogen die dachten
alles in ons is geschiedenis alles
nog niet eens bestonden, zo lang al
onder je huid en ook jou zocht ik daar niet
wij zijn daar onvindbaar
dan ik zocht, niet de liefde heeft ons gemaakt
geduldig gereedschap, hetzelfde
dat ons weer afbreekt
die laten zien hoe het is
het witte weerloze skelet
waarmee het begint en ophoudt
