Categorieën
leven

Urban legend in de supermarkt

Als je toch naar de supermarkt gaat neem dan wat liefde voor me
mee, maar niet die goedkope van de Euro Shopper.

In Holland staat een supermarkt. En ze gaat in haar eentje naar de
supermarkt, op het moment dat een verloofde haar vriend in het bos
ziet bungelen aan een boom boven de auto waar ze op hem had
gewacht.

Het verhaal gaat dat er ooit een vakkenvuller heeft staan dansen bij
het toiletpapier, omdat een caissière met hem uit wilde gaan. Zo zijn
er meer fantastische verhalen.

In een ander huis wordt een babysitter keer op keer gebeld door een
onbekende die meldt dat ze naar de kinderen moet kijken…

Alles veramerikaniseert daarom koopt ze geen chocoladebroodjes bij
de broodafdeling, omdat ze niet in de plastic zakjes passen. Als ze
net iets te lang naar de tijdschriften staart, steelt iemand haar
winkelwagentje.

Het is niet leuk om single te zijn, het is onhandig. De maatschappij
is niet berekend op vrijgezellen. Elk product dat je koopt in de
supermarkt is voor minimaal twee personen of meer bedoeld.

Jaloezie voor alle moeders met hetzelfde masker van liefde voor hun
pasgeborenen. Jaloezie voor hangende pubers die gulzig goedkope
Lambrusco inslaan.

– Daniël Dee

Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Het is een magere troost

Het is een magere troost
dat alles moet verdwijnen

en ik je hoe dan ook op een keer
toch zou moeten missen, bij voorbeeld

door de dood. Ik hou van je, al
kunnen we waarschijnlijk niet meer
worden wat we vroeger waren of dachten
te zijn. Geen verhalen over afkeer,

over waanzin of grote trouw: ik
verlang naar toen terwijl
ik ouder word. Ik denk
nog veel aan jou.

– Tom Lanoye
uit: ‘In de piste’

Categorieën
gedichtendag

Het Grote Brandweergedicht

Al de fans van Brandweer Zone Antwerpen mochten gisteren een dichtregeltje inzenden voor Gedichtendag. Ik had de leuke en zware taak om er een volwaardig gedicht van te maken. Bij deze het resultaat!

We zoeken water om te blussen
om het razende vuur te sussen

De vlammen likken aan de rand van het dak
Voor vuur hebben we een zwak

Ik wil elke brandweerman wel kussen
En met een brandslang het vuur blussen

Laait het weer op, dan temmen we het weer
Zo gaan we door, keer op keer

Maar wanneer de spanning en de temperatuur stijgt,
Worden de luchtwegen bedreigd

Het wordt hier stilaan lekker knus
We staan paraat voor elke klus

Een witte wolk die ten hemel stijgt, een held die hijgt
Rook is trouwens altijd giftig als je ’t binnen krijgt

Brandweerlui zijn ware helden,
Achteruit gaan doen we zelden

Steeds vooruit door vuur en vlam
Ook al ligt het verkeer door onze helden soms wat lam

Wat is dit toch een prachtig gedicht
Maar firefighters in pyjama is ook geen gezicht

De job is geklaard, we kunnen nu beginnen met klussen
Goed en wel, maar ondertussen…

Moeten we weer elders gaan blussen!

Met dank aan alle mensen die een inzending hebben gedaan.

Categorieën
afscheid leven

Geen aanleg

Geen aanleg voor koetjes en kalfjes.
Te weinig geduld voor diplomatie. Wie
heeft het niet allemaal eerder geroken,
gezien en gehoord: de duistere walm

van lafheid en leugens, alle schijn-
bewegingen en machinaties, je eigen
gebreken en die van de soort. En dan
komt de kunst om de laatste bruikbare

toonaard te vinden en niet te verzinken
in dat o zo zalige, zwijgende niets. Want
natuurlijk is alles al eerder gezegd en
vertoond, maar nog levend al zwijgen

is wel de allerdoodste dood.

– Marc Tritsmans

Categorieën
leven liefde

Hartstochtelijk en bezonnen tegelijk

De dageraad begroeten
met zang en tromgeroffel,
ernsitg en vol vuur, licht vatten.

In het heetst van de dag doorgaan,
gelijk rustig voortschrijdende kamelen
lange schaduwen werkend in verzengd zand.

En als de avond valt de ogenblikken meemaken,
zoals kleine vliegtuigen scherend over watervallen,
die baden in het gouden licht van de ondergaande zon.

– Mark van Tongele

Categorieën
leven

In de rij

We leren haast aan alsof het gedrag is. Het is geen gedrag,
het is iets wat daar sterk aan doet denken maar
het gebeurt ernaast, terwijl je stilstaat
en iemand passeert je,

fluistert: geen tijd te blijven staan, overal wachten ze op je,
loop door, iemand fluistert zo dicht bij je oor dat je het
min of meer zelf hebt bedacht en dat heb je, zolang je
maar snel bent laat je alles achter,
ben je iedereen voor.

We komen met al onze haast, want we hebben uitbundig verzameld,
groots ingeslagen, we hangen boordevol, tassen dragend,
onder de oksels geklemd, onder de kin opgestapeld

bij een nieuwe caissière. Zij glimlacht opmerkelijk traag.
Het systeem ligt er helemaal uit, zegt ze. Al uren,
niet voor eerst vandaag. U kunt koffie krijgen.

Of wachten als u wilt, een klachtenbrief
schrijven. Maar ze zijn onderweg.
Echt. Ik heb het nagevraagd.

– Ester Naomi Perquin

Categorieën
afscheid leven liefde

Mocht je me vergeten…

Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet:

Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten.

Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.

Als je me plotseling vergeet,
zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.

Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.

Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
– onverzoenlijk lief –
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:

zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten.

– Pablo Neruda

Categorieën
liefde

Je zou me prima staan

Als een dwanggedachte kom ik op visite in je ogen;
vooral aan de slapen zal ik ouder worden. Verder
gaat het dan zoals in een roman; ik schrijf mijn koude
bij je binnen, ik loop trillend op je klippen. Je herfst
ontploft. Ik speel je pijn, een rib, vervaag met je rest.
Ik leg je stem aan banden en vraag me af hoe ik je zal
dragen; als een zondagspak, als vuil onder mijn nagels,
een leven lang zou je me prima staan. Toch blijft

deze jas van vlees en boter bloter dan normaal;
door je broze huid zie ik gesponnen vlees en organen
verhuizen; alsof je lichaam me niet wil herinneren.
Je liefde is vandaag een rusteloos land.

– Maarten Inghels

Categorieën
leven liefde liefdesverdriet

wie de moedervlek in zijn nek niet kent komt altijd bij mij uit

het is een kwestie van voelen, zeg ik
en ik zeg het nog een keer omdat ik denk dat je me niet hoort
maar je draait alleen je rug naar me toe in de hoop dat ik hem voor je zoek
je denkt dat het makkelijker is
een ander op zijn woord te geloven
in plaats van jezelf

soms vind ik de zijkanten van mensen mooier
er is een deel van ons lichaam, mijn lichaam
dat niet recht aangekeken wil worden en waar we plekken verbergen
die niemand ooit gezien heeft

laten we bang zijn om nooit gevonden te worden, zeg ik
ik kijk in de spiegel zonder te zien
wat er achter de vegen van mijn vingerafdrukken zit

we draaien drie rondjes om hetzelfde voor we op de grond gaan zitten
je wacht tot ik je gevonden heb
maar we zochten nooit echt naar iets

ik wil eigenlijk alleen maar overblijven

– Jante Wortel

Categorieën
quote

“Ik loop zo vaak verloren dat ik het nauwkeurig kan.”

– Koenraad Goudeseune

Categorieën
afscheid liefde liefdesverdriet

Zou ik koffie…

Zou ik koffie hebben gezet, zou jij komen
Zou ik me voorbereiden op je komst
Zou jij op de deurbel drukken
Ik lag in bed, liep niet naar de deur
Je stond er niet

Ik denk veel
Lange dagen zijn te kort
De klok telt op zijn plaats
Hij loopt niet, gaat niet achteruit

Mijn dagen groeien vast aan mijn vragen
die ik aan je wilde geven,
zodat ze ergens aangekomen
ik ervan kon genezen

– Hava Güveli

Categorieën
leven

Wiegeliedje voor wie alles moet

Je kunt het beste alles wat je moet
van jezelf in je armen houden
en fijn knijpen
zodat je enerzijds iets hebt om vast te houden
en er tegelijkertijd ruimte komt
voor kleinere activiteiten:
de sapcentrifuge aanzetten
een vergiet pakken
de gasslang laten repareren
kijken of er post is, waarschijnlijk
heb je een brief gekregen
met goed nieuws erin, iemand
wil je geld geven en jij hebt al ja gezegd
en je blijft ja zeggen
tegen kersen in een bakje leggen voor de gasten
tegen zin hebben in het eurovisie songfestival
tegen iedere week een cryptogram oplossen
met je moeder
oh, je kunt wel bang worden van een
verkeerd geplaatste letter of een
film me onheilspellende afloop
maar oh word maar niet bang van een
zich opnieuw aankondigende ochtend
die je mogelijk onbeantwoord lief laat hebben
want dat is geen duidelijk aanwijsbare reden
die ik overigens voor je weg wil neen
oh, je kunt wel bang worden van een
te laat betaalde rekening
maar oh, word maar niet bang van een
te vroeg uitgesproken verliefdheid
kom, dan gaan we gezellig
in een klein karretje door een graslandschap rijden
en onder aan de heuvel druivensap drinken
het moeilijke aan ouder worden is niet
dat je steeds verdrietiger wordt
maar dat je steeds meer woorden krijgt
om je verdriet te beschrijven
en als je het kunt, moet je het doen
dat is waar
maar ik heb hier een fleecedekentje neergelegd
en ik leid je er hand in hand naar toe
en het is hier warm
en je bent hier veilig
oh
– Lieke Marsman
Categorieën
liefde

Ik wil graag…

Ik wil graag met je oud zijn
wel zestig jaar getrouwd zijn
kopjes koffie in de stad overdag
en dat je nog steeds lacht als ik lach

– Lars van der Werf

Want… Het zou ze vandaag gelukt zijn.

Categorieën
leven liefde liefdesverdriet

Scherven

Ik liet per ongeluk je naam vallen.
Schrok, terwijl
ik hoorde hoe
elke letter een ander geluid maakte.

Ik raapte alles op
en haalde mijn tong open
aan de scherven
toen ik je terug in mijn mond legde.

– Ellen Lanckman

Categorieën
afscheid liefdesverdriet lyrics

Ik ben er nog – Jackobond

Alles heeft een begin en een einde
Alles gaat omhoog en komt weer neer
Jij zegt je ziet er goed uit
Ik ben het daarmee eens

Al waar ik van hield is verdwenen
Maar ik ben er nog
Zonder jou kon ik toch niet leven
Maar ik ben er nog

Ik ben er nog

Miljoenen mensen op de wereld
Die kunnen zonder jou
Ik ben het ook aan het leren
Er is geen reden dat het mij niet lukken zou

En de vogels die fluiten vrolijk verder
Voor hen is er niets aan de hand
De zon die schijnt misschien zelfs feller
Ik heb een tijd niet meer gemerkt dat ze er was

Ik ben er nog

Op een dag
Verdwijnt de angst
Je bent er weer
Meer dan ooit voorheen
Je voelt de zon, je ruikt de zee
Je bent terug van weggeweest
Je bent er meer dan je er ooit
Bent geweest

Ik ben er nog

– Jackobond