Je schoonheid min je ogen noem ik a
de geest die in je dartelt b
je ogen
c
opgeteld en minstens een kwadraat gegeven
(a=b=c)²
– K. Schippers
Categorieën
Categorieën
ze mag er zijn
Soms denk ik in een onbewaakt moment
Zonder cynisme of venijn
En zonder scheefgetrokken sentiment
Awel awel ze mag er zijn
Zelfs met onooglijk weinig kleren aan
Combineert ze gratie met een brein
En zonder verder in details te gaan
Zeg ik awel ze mag er zijn
Soms wou ik dat het weer de sixties was
Het leven leek toen fris en fijn
Maar zelfs in deze tijd vol tegengas
Zeg ik awel ze mag er zijn
Eet rustig voort van uwen boterham
Let rustig verder op uw lijn
Maar toen ik u vanmorgen tegenkwam
Dacht ik awel ze mag er zijn
– Bart Peeters
Categorieën
Kom me halen
neem me mee.
Strakjes, zei je.
Zei je.
– Karolien Meuwissen
neem me mee.
Strakjes, zei je.
We zullen dansen
op de wolken wiegen
in de wind.
Strakjes, zei je.
We zullen vliegen
zweven
hand in hand.
Strakjes, zei je.
Hou je van me?
Strakjes.Zei je.
– Karolien Meuwissen
Liefje,
laat mijn verdriet altijd groter wezen
dan het jouwe
zodat het eromheen kan liggen
als armen.
Wees niet droef als ik zal heengaan,
dan zal ik altijd aan je denken.
En anders ook.
– Herman de Coninck
Categorieën
Opnieuw haar leven in koffers gepakt en
en deksels niet dichtgekregen. Uit alleen maar
rommel valt rommel niet te weren en
en deksels niet dichtgekregen. Uit alleen maar
rommel valt rommel niet te weren en
aan wat zich niet laat inpakken
tilt ze het zwaarst: ijle gedachten. Wind
waait ze aan.
Op steeds kleinere schaal wikt ze
wat niet door wil wegen: blijven of
weggaan: hoe ze haar leven een ander
domicilie zou geven, hem onder een vreemde
naam briefjes sturend waar hij de koffie
en de gaskraan vinden kan.
– Koenraad Goudeseune
Later lijkt zo over
te lopen
van jou
soms
lijkt alles
achter de rug
niets moet nog echt
komen
(behalve jij, natuurlijk)
– Werner Storms
Categorieën
Dikke buik
Ik krijg een baby’tje
het zit in mama’s buik
het is een broertje
of een zusje
ik geef de buik een kusje
in de navel roep ik
BOE
Kom je al naar buiten toe
– Hans en Monique Hagen
Categorieën
Mooier nog
Hoe poëzie delen soms niet meer is
dan huilen om gemis -maar niets minder,
en taal die schuift soms tot helemaal
rondom ons diep in rust onder dons
dan huilen om gemis -maar niets minder,
en taal die schuift soms tot helemaal
rondom ons diep in rust onder dons
dat is mooi, maar mooier nog
de slaap stil over je heen vallend,
mijn woorden nog niet uitgelezen
Het mooist nog de droom ergens
diep in je gesluimerd,
de taal me lief nauwgezet
over je heen uitgekruimeld.
– Rudi Joris
Soms kom ik wonen
op de tonen
van je stilste lied
op de tonen
van je stilste lied
om te zingen
van de dingen
die jij er ziet
– Katleen Duthoo
Categorieën
Kort verdriet
Een traan loopt langs mijn linkerwang
En huppelt over naar mijn rechter,
Glijdt nog een eind zijn traanpad langs,
Valt in mijn mond als een trechter.
Nu ligt hij ziltig op mijn tong,
Ik ga hem eten,
Het leed waardoor de traan ontstond
Dat is vergeten.
– J.M.W. Scheltema
Categorieën
Dat wat ooit had kunnen zijn,
ook zo geworden is: ik zal het dan maar
opschrijven, want ik geloof het vast niet.
ook zo geworden is: ik zal het dan maar
opschrijven, want ik geloof het vast niet.
Er moeten woorden zijn zoals zij en haar
en jij die dat alles bent, gewoon aan tafel
hier, terwijl je toekijkt en om mijn schrijfsel
vraagt, maar ook of ik naar die lekkende kraan
wil zien, want die stoort zeg je, vooral als
wij straks willen slapen gaan.
– Koenraad Goudeseune
Categorieën
Waarom schrijf ik
Ik schrijf omdat ik wil schrijven
dat ik gelukkig ben.
Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven –
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden,
en met rode oren en rode wangen:
ik ben gelukkig.
Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.
– Toon Tellegen
Soms worden vaders echt
belangrijk als ze er niet meer
zijn. Hoe langer ze dood zijn,
hoe meer je ze mist.
Ween je verdriet en hou de
tranen als herinneringen bij je.
Ze zullen je levenslang steunen
en bemoedigen.
Categorieën
Voor een dag van morgen
Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.
Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven
dat alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.
– Hans Andreus
Je mond vind ik het mooiste deel
Van je fysiek en als je lacht
Blinken je tanden geheimzinnig diep
Rusteloze aantrekkingskracht!
Ivoren hart in het gewelfde zachte
Rusteloze aantrekkingskracht!
Ivoren hart in het gewelfde zachte
Van je lippen.
O zeg het, zeg iets liefs, laat er
Een woord, speciaal voor mij bedacht,
Die mond verlaten, dat vergoedt
Het missen van de kus die spreken
Overbodig maakt -waarzonder ik het
Stellen moet.
– Elly De Waard