Categorie: liefde
En dan word je zo tegenwoordig
Jij die meestal toch zinloosheid mist
Je was wijnig vandaag
En dan word je zo tederstrijdig
Jij die meestal toch vechtloosheid mist
Je was niet vandaag
En dan word je zo buiteninnig
Je zei: ‘Tot niet vandaag dan’
Nu ben je inwezig
Lief
– Eva De Roovere
vertrek ik met weifelende pas.
Zoals een kompas altijd het noorden vindt,
kom ik vanzelf weer terug.
Zoals baltsende vlinders
fladderen onze gedachten om elkaar heen.
Zoals een bloem haar blaadjes sluit voor de nacht,
schuiven we ’s nachts weer in elkaar.
– Geertje De Ceuleneer
En ik wil nooit meer blozen.
Zondag
Dank aan de vingers die deze regels schreven
jij denkt…
jij denkt
dat als ik
dat jij dan
zodat jij mij
als jij denkt
dat ik dan
zal ik
zodat ik jou
en jij niet
– Harry Mulisch
Ik heb je liever
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.
Ik heb je liever dan vrolijkheid of regen,
liever dan de stilte van drie uur
in de rustig in- en uitademende nacht.
De meeuwen scheren overdag met hun vleugels
langs de blonde warme lucht.
De wilde bloemen staan te lachen
in het warme bad van de zon.
De zon danst zijn toch maar kleine rol
met zoveel overgave dat het heel
stil wordt, hier, in dit deel van het heelal.
Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.
Liever dan vrolijkheid of regen,
liever nog dan ik heb je lief.
Morgen is ver weg, dus kom dichterbij.
We wachten al langer, dit wordt ons moment.
Laat alles los, al rest gaat vanzelf.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, wat ik je beken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Laat me je ziel zien, vertel je verhaal.
Laat dit niet voorbij gaan, zeg me je naam.
Geef me je wapens, fluister me hard.
Ik geef me over, de rest van de nacht.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, kleur van m’n stem.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Nooit, nooit, nooit gedacht dat jij bestond.
Nooit, nee nooit, zweefde ik zo hoog, doch zo helder.
Boven de grond.
Vergeef me, de blik in m’n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me. Vergeef me.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. ♥
Zal ik weggaan?
Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen
Of zal ik blijven?
Zal ik blijven?
– Toon Tellegen
uit: Alleen liefde
Nog één stap…
Nog één stap… zegt de een
Nog duizend stappen… zegt de ander.
… tussen jou en mij, zegt de een.
… tussen mij en jou, zegt de ander.
De een neemt duizend stappen
en de ander zegt:
nu zijn het er nóg meer, nog tienduizend stappen!
De ander neemt één stap
en de een zegt:
een halve stap was al voldoende,
nu zie ik het.
– Toon Tellegen
uit: De een en de ander