Categorie: liefde

Categorieën
liefde

Kier

Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker
Als het maandelijkse bloeden van de vrouwen.
Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt
Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan
Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen.
Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op.

Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust
Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden
Op de koude tegels in de gang naar jou.
De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen
De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen
Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren

Op een kier.


– Leonard Nolens
Categorieën
liefde
U
Nu!

– Joost van den Vondel
Categorieën
liefde

Mont noir

Zoals het landschap in mijn ogen
Zo heb ik je voorgelogen
Dat de dingen grijpbaar zijn.

Wat ons betreft
Dit graan in bedauwde weiden
Fruit dat te hard voor woorden is
We hebben deze vorm gewild.

Kijk naar het landschap waar
Bomen tot blazoenen zijn geworden
En ieder ding een naam geeft
Aan een ander.

Hou dit vol.
Hou dit vol dat wij elkaar herkennen,
Ook in de schemer.

Zoals verhalen lijken op een paard,
En kinderen op wolken.
Hou dit vol.

Ooit wordt je pols genomen.
Tekent iemand met je hand,
En zijn wij werkelijk

Een landschap voor elkaar.

– Stefan Hertmans
Categorieën
liefde liefdesverdriet

Een geschenk

Ze trokken God aan zijn mouw;
‘Dat geschenk van je,
de liefde,
wat was daar de bedoeling van?’


Het regende
en God verzonk in gepeins
(maar eerst rukte hij zich nog los,
hij hield niet van hun manieren)
en al peinzend
waadde hij door leven en door dood,
door waanzin en nalatigheid,
door waarheid en door angst,
zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas
en daalde peinzend af
langs de smalle trap van hun rede-


‘Ik heb het geweten,’ mompelde hij.
‘Ik heb het geweten.’


– Toon Tellegen
uit: Kruis en munt
Categorieën
liefde

Ik noem je bloemen etc.

Ik noem je: bloemen
Ik noem je: merel in de vroegte
Ik noem je: mooi
Ik noem je: narcissen in de nacht

Waaroverheen de wind strijkt
Naar mij toe

Ik noem je: bloemen in de nacht

– Jan Hanlo

Categorieën
liefde liefdesverdriet

Waarom is het

Waarom is het dat de liefde zo is:
een razende en gevlekte zon,
een blauwe maan komend uit een witte zee,
een omgekeerde wereld, een uiteenvallend woord,
een angst en een sprong in het licht van de nacht?

Het is waar dat ik zoveel mensen
die vrouwen waren liefste heb genoemd.
Het is waar dat ik mijn ogen steeds dicht wou doen,
niet wou denken, nooit meer denken,
maar wilde proberen de zwaartekracht met een nieuw en scherend soort vliegen
na het diepste en zwartste punt –
belachelijk te maken. Maar waarom, waarom
is het dat liefde zo is; een tekort in de wereld,
een te veel in de lucht, in de stemmen der goden
wanneer zijn zingen en slechts gelukkig zijn?

Liefde is geen geluk. Is een poging
tot vallen, zwemmen, vliegen, onwaarschijnlijk stilstaan .
De mensen leven met de poppetjes van hun angst
en noemen dat liefde. Maar liefde is
anders, is een bestaan dat verandert,
dat door lagen van nacht en van licht
daalt of stijgt naar het langzaamste muziekmaken van de tijd,
ten laatste zonder muziek, ten laatste zonder tijd
en zonder dit menselijk begin:
te zien naar de liefste en de oude woorden te spreken,
die dan misschien alleen kleine ballonnen van licht zijn.

– Hans Andreus

Categorieën
liefde

XXIV

Liefste lieveling, naar de hemeltoren stegen
de wolken als triomfantelijke wasvrouwen op,
en alles brandde in het blauw, alles was ster:
de zee, het schip, de dag werden samen verbannen.

Kom kijken naar de kerselaars in het besterde water
en naar de ronde sluitsteen van het snelle heelal,
kom aanraken het vuur van het kortstondige blauw,
kom kijken vóór zijn bloesems verwelkt zijn.

Hier is niets dan licht, met massa’s, met trossen,
ruimte vrijgemaakt door de gaven van de wind
tot de laatste geheimen van het schuim zijn verklaard.

En in al dat hemelse blauw, erdoor overspoeld,
gaan onze ogen verloren en kunnen ze amper gissen
naar de machten van de lucht en de onderzeese sleutels.

– Pablo Neruda
vertaald door Willy Spillebeen
Categorieën
liefde
er zit een helder zijn in kleuren
dat zich zo rond midden mei
door de mazen van mijn net-
vlies weet te glippen.
alles valt dan plots weer op

jou, en ik nog ’t allermeest.
de lichtheid van je lichaam
waarmee het ’s ochtends
-jij nog vast in slaap-
‘liefste’ zegt bijvoorbeeld.


het blauwe in je blik
wanneer je dan
-ik nog vast in slaap-
je oog op mij laat vallen


zodat we moeten hollen
achter ieder voorbij beeld
bijvoorbeeld.




– Marianne Van Remoortel
Categorieën
liefde

‘Zal ik nog een eindje met je meelopen?’

Ja hoor. Je mag meelopen tot het stoplicht,
of tot de eerstvolgende tunnel.
Tot de derde straat rechts,
tot de ingang van het park.
Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij
het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur.
Je mag meelopen tot in mijn kamer,
tot het glaasje van het een of ander,
tot ik mijn tanden heb gepoetst
of tot het eerste ochtendlicht
over de stoel met kleren valt.
Tot de bouwvakkers aan het werk gaan,
tot de school weer is begonnen,
de ambtenaren pauze houden
de winkels zijn gesloten
of tot de laatste stoptrein gaat.
Tot na het waken maar voor het ontbijt,
tot na het ontbijt maar voor de lunch,
tot na de lunch maar voor het avondeten
mag je meelopen.

– Hagar Peeters
Verschenen in: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999.

Categorieën
liefde

Verlanglijstje

Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken.
Geef mij na mijn zoveelste kale reis
iemand die mij twee haren uittrekt
en glimlachend zegt: je wordt grijs.
Geef mij alles en zeg: het is niets.


Geef mij niets en zeg: dat is alles.
Geef mij mezelf, geef mij jou.
Ik heb gezocht naar wist ik maar wat.
Geef mij nu eindelijk
wat ik altijd al had.



– Herman De Coninck
Uit: Met een klank van hobo
Categorieën
afscheid liefde

Stervende

kus me, laat mijn vragen
onbeantwoord in je ogen
liggen, gestrekter dan voorheen,
zolang ik praten blijf;

steeds verder raakt mijn kunnen
kijken, ver voorbij de stromen
op je wangen- ik kan niet meer,
doe jij het:
kus me.

– David Van den Hende
Categorieën
♥ liefde

Dit

Van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden
En tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van dit blad, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat papier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.

– Bart Moeyaert
Categorieën
leven liefde

Brieven aan Doornroosje

18 juni

D
je,
Brief geschreven,
met bloedende
Zit in hut,
doorgelekt verband.
Geen pijn hoor.
Ik weet nu hoe ik bij je
komen.
Is dus wel vindbaar
een weg.
Wist jij wel.
Mijn mond niet gewond,
kan kussen.
Mijn ziel evenmin
op een klein barstje na.
Onge
hoe heet dat
ongebroken denk ik
Word niet wakker
inmiddels
slaap met gerust hart
ik besta
geloof dat maar
dát

P.

– Toon Tellegen

Categorieën
liefde liefdesverdriet natuur
De liefde glipt
als fijn wit zand
tussen mijn verbaasde vingers.
Verzet is
vergeefs.
Niemand kan een boom scheppen
uit planken
noch een foto nemen
van de geur van zuivere sneeuw.



– Ed Franck
Uit: ‘Liefde in vijf bewegingen’
Categorieën
liefde
Jij bent mijn hart,
mijn lever en mijn brein.
Jij bent de parel in
mijn oester, de kaas in mijn
gratin. Het nootje in mijn
m&m, dat ben jij.

Als het buiten schemert,
schijnt in jouw ogen nog de
zon. Mijn levenskracht ben jij,
en ik ben blij dat ik je
gevonden heb.

Ik hou van je met heel
mijn hart.

Yorrik

– Yorrik Henderickx
Uit: 1001 liefdes, deel 1